OORBEL VERLOREN

Oorbellen met vergeet-me-nietjes erin. 

Ik heb er nu weer twee!

⚘⚘

Vleugje lente

In februari kreeg ik dit setje van mijn man en ik was er heel blij mee. Vleugje lente op een koude winterdag. Als je goed kijkt zie je dat er vergeet-me-nietjes in zitten; eén van mijn lievelingsbloemen. Maar wat een pech; ik verloor er eentje op de dag dat ik hem kreeg. 

Ik was gefrustreerd! 

Ik schaamde me want ik raak heel vaak dingen kwijt. 

Je draagt ze nooit

Een paar weken later vroeg mijn man of ik de oorbellen toch niet zo leuk vond: "Je draagt ze nooit!" 

Toen zei ik: “Ik eentje kwijtgeraakt en dat wilde ik niet zeggen. Je hebt zo'n moeite gedaan om iets voor me te kopen en ik verloor het!" 

Nieuwe oorbellen

Diezelfde dag ging hij boodschappen doen. Hij kwam hij thuis met een brede glimlach op zijn gezicht want hij een nieuw setje gevonden had. Ik was zo verrast en blij: nu heb ik er weer twee. 

Uit mijn dagboek

26 februari

Ik dacht: als ik iets kwijtgeraakt ben in mijn leven met God, kan ik het maar beter gelijk zeggen tegen Hem. Bijvoorbeeld: vreugde, een brandend hart voor Hem, geduld in verdrukking...” Mijn man was zo gedreven om mij weer blij te maken. Mijn hemelse Bruidegom nog veel meer!

⚘⚘

We vallen Hem niet tegen

Vorige week zei mijn man tegen me (in reactie op deze blog: "In zekere zin val je God niet tegen. Hij heeft gerekend op je imperfecte toewijding. Hij nodigt je juist uit om naar Hem toe te komen als het weer eens mislukt is. Hij staat klaar om je te ontvangen met al je imperfecties."

Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. 1 Joh. 1:9

⚘⚘ En zo is het.

Als ik met mijn kwijtgeraakte dingen naar God ga en mijn zonden belijd, staat Hij klaar om te vergeven en opnieuw al de dingen te geven die ik zo nodig heb: vreugde te midden van verdrukking, hoop in plaats van zelfveroordeling, geduld in verdrukking. Zo'n God is mijn God.

🎧 You love me

Ben ik alleen mooi als ik bloesem draag?

Wat een heerlijk weer hebben we achter de rug! Genieten. Onze prunus bloeide uitbundig. het leek wel een bruid, die zich optooide voor haar bruidegom. Hieronder een foto van onze boom. Klein maar fijn en goed zichtbaar voor iedere voorbijganger.

Onze boom: een schoonheid

Elk jaar kijk ik met verwondering naar de bloesemknoppen die zich koesteren in het zonlicht. Steeds verder groeien ze, verder en verder... tot ze openbarsten en hun schoonheid niet langer verborgen kunnen houden

 

Het sneeuwde roze blaadjes

Nu is de bloesem uitgebloeid. Het sneeuwde dagenlang roze blaadjes in de tuin. Onze prunus staat saai te wezen in het hoekje van onze tuin. Niets aan. 

 

Wat is slecht, wat is goed?

Ik sta vanuit mijn slaapkamerraam op ons prunus neer te kijken en bedenk dat er seizoenen in mijn leven zijn, net als in de natuur. Net als bij onze boom. Goede tijden, slechte tijden. Kou, zonneschijn. Regen, droogte. Maar wat is nou een slechte tijd voor mezelf? En wat is een goede?

Ben ik alleen waardevol en mooi als ik bloesem draag? Als ik bruis van energie en de vreugde uit mijn ogen spat. Of ben ik ook kostbaar in Gods oog als tranen mijn dag beheersen. Als ik geen grip heb op mijn leven.

 

Lord, there are so many seasons

That we go through in life,

May each season bring forth fruit

So you may be glorified.

© By M.S. Lowndes

Door mijn pijn heen (Hem dienen) 

Ik kom tot de conclusie dat ik Hem vertrouw, ook als ik niets van het leven begrijp. Zijn genade is genoeg is om me te helpen en ik vraag aan Hem of Hij me wil laten zien, hoe ik Hem door mijn pijn heen dienen kan. Je weet wel: dwars door alle seizoenen heen.

Bekijk HIER een paar andere foto's van mijn boompje!

 

• Wat voor moois leerde jij ooit van/uit/door de natuur?
• Van welke bloemen, bomen geniet jij het meest tijdens deze lente

En toch geloven dat de lente komt

Het verwarde me. De gebrokenheid van deze mooie wereld. Als een ander zomaar onverwacht kan sterven, dan kan dat ook bij mij gebeuren toch? Als een ander ...

Piekeren
Daar piekerde ik over, na een sterfgeval. Zo kwam er een soort rouwfloers over Pasen. Hoe kan je nou feest vieren terwijl er zoveel narigheid is? Zoveel pijn en verdriet. Ik voelde me klein en onzeker.

 

Luisteren naar Gods Woord
Het had me lelijk te pakken. Dat duurde tot ik de tijd nam om naar Gods Woord te luisteren. Het ging vooral over deze woorden van Jezus: Wees gegroet en wees niet bang. Alsof God tegen mij zei: Ik ben bij je. En omdat Ik leef hoef jij niet meer bang te zijn.

Ook niet voor morgen?

Of voor aanslagen?

Voor de dood?

 

Niet bang zijn!
Nee. Je hoeft niet bang te zijn want: Wie zal je kunnen scheiden van Mijn liefde? Verdrukking of benauwdheid? Of vervolging, naaktheid, honger, of gevaar, of zwaard? Noch dood, noch leven, noch toekomstige dingen kunnen je scheiden van de liefde van God, in Christus Jezus, onze Heere. (Romeinen 8:35-39)

Link naar de preek

Toch geloven
Opeens besefte ik dat Het Licht de duisternis overwonnen heeft. Ook mijn persoonlijke duisternis. Ik ben kostbaar in Zijn ogen. Omdat Hij leeft, zal ik leven. En zal ik blijven hopen. Zal ik toch geloven dat het lente wordt!

En tòch geloven dat het lente wordt,

al valt de koude regen neer in stromen

op kale, zwarte takken van de bomen;

al zijn de dagen lichteloos en kort.

En tòch geloven dat de zon het wint,

al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;

zoals een mens, in 't donker van de zorgen,

soms plotseling een zonnig plekje vindt.

En tòch geloven dat 't gezaaide graan

ontkiemen zal in de koude, zwarte aarde;

zoals God in Zijn Zoon Zich openbaarde:

Die leeft, en uit de dood is opgestaan!

 

Nel Benschop

 

 

Rondje tuin
Vanmiddag heb ik een rondje tuin gedaan. Ik zag dat de lavendel al groene sprieten kreeg. En de rozenstruiken nieuwe, glanzend groene blaadjes. Onze prunus staat bijna in volle bloei! Ik maakte er gauw wat foto's van!

Is het al lente in jouw tuin?

GOD IS GEEN SLAPERIGE VRIEND

Ik was vanmorgen bezig met mijn ochtendgebed maar mijn concentratie was ver zoek. Mijn dochter zocht luidruchtig haar spullen bij elkaar. Opeens ging de deur van mijn kamer open. "Help alsjeblieft, ik heb me verslapen. Ik moet me nog aankleden, mijn nog brood klaarmaken en..."

"Ik ben aan het bidden!" zei ik. Geïrriteerd brak ik mijn gebed af en ging naar beneden om haar te helpen. Twee boterhammen voor school, twee voor in haar hand, een flesje vitaminewater, schoolkoeken. Zachtjes mopperde ik: had dat brood dan gisteravond klaar gemaakt! 

Toen mijn dochter weg was (na spontaan bedankje) dacht ik opeens aan die man uit de Bijbel. Hij was al half in slaap toen zijn buurman irritant op zijn deur begon te kloppen en riep: "Vriend, leen me drie broden!" Jezus zegt: Al zou hij niet opgestaan zijn en ze hem geven omdat hij zijn vriend was, dan zou hij toch om zijn onbeschaamdheid opstaan en hem er zoveel geven al hij nodig heeft.

God lijkt niet op deze slaperige vriend. Hij is veel genadiger dan welke menselijke buurman dan ook. En veel behulpzamer dan ik voor mijn dochter was. Hij wil je Schuilplaats zijn in tijden van verwarring, chaos en terreur.

 

Verlies de moed niet! Bid met gedurfde volharding omdat God goed is. Omdat Hij goed is, zal vasthoudendheid beantwoord worden. Zoek Hem in de chaos van dit leven. Hij zal je horen. Vind rust in Jezus. 

Hij kan je de allermooiste vrede geven.

En rust.

Bijna Goede Vrijdag. Bijna Pasen. Vergeet voor Hemelvaartsdag niet! Wat er gebeurde op deze dagen is de reden dat ik met vrijmoedigheid durf te bidden. Jezus heeft het offer voor mijn zonden gebracht. Hij stond op uit de dood. Hij ging naar de hemel om voor mij en voor al mijn broeders en zusters. 

👆 Intens blij met God! 

Twee kinderen (15 en 17) werken aan de voorbereidingen voor hun examen. Ik rondde het schrijven van mijn boek af. Het is soms best pittig hier. Daarom intens blij met God. Hij is geen slaperige Vriend. Hij is mijn Helper. Hij herschept mijn chaos van stap tot stap in de stralende werkelijkheid van het leven met Hem.

Ondanks de schaduwkanten, waar ik geregeld over schrijf, vind ik het leven zo kostbaar en zo mooi. Ook zo kwetsbaar. Het allerbeste deel komt nog! 

Wie ben jij, o grote berg?

Er speelt een 'liedje' voor Kostbaar door mijn hoofd. Geen echt liedje maar iets dat ik graag wil delen. Dat heb ik wel vaker maar als ik dan begin te schrijven, verdwijnt de melodie. Wat ik wil delen zijn woorden uit de Bijbel. (Zacharia 4:7)

Wie ben jij, o grote berg?

  

Toen ik op een dag wakker werd met deze tekst, herinnerde ik me vaag de geschiedenis. Zacharia worstelde met obstakels op zijn pad. En God bemoedigde hem. Ik koester deze woorden van God. Want ik heb ook obstakels op mijn pad. Soms ben ik er moedeloos van. Nu niet. Ik denk ik aan wat God aan Zacharia liet zien in een visioen. Dat troost me.

Wie ben jij grote berg? Wie ben je dat jij me zo in de weg staat? Wie ben je dat jij  mijn levensvreugde steelt? Me bang maakt. Wanneer ik jou steeds weer in de handen van mijn sterke God leg, zul je zo vlak worden als uitgestrekt veld worden!

• Niet door kracht
• Niet door geweld 

Maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten.

 

Alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden; wat krom is, zal recht worden; wat rotsachtige is, zal tot een vlakte worden.

Heb jij dat ook? Dat bepaalde zinnen, teksten, woorden of liedjes je tot steun zijn?

Wat geeft mijn dag een gouden gloed?

Het zijn  gewone dingen die vandaag voor me liggen. De afwasmachine moet leeg geruimd worden en de vieze spullen mogen erin. Het aanrecht wil ik schoon hebben en de koelkast is echt een rommeltje. Boven wacht een enorme berg wasgoed op me. En ... het zou mooi zijn als het me lukte om de badkamer vanmiddag te schrobben. 

Maar mijn bekken doet pijn en mijn benen zijn zwaar als lood. Ik heb ik zin om op de bank te hangen met mijn telefoon. Om weg te kruipen in een boek. Nee, nee ... niet aan toe geven nu. Ik haal diep adem en begin toch aan mijn klusjes. Wat geeft deze dag een gouden gloed? De wetenschap dat God  me niet verlaat! De wetenschap dat Hij (in Jezus) aanwezig is.

Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft, zij zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden. (Jesaja 40:29,30)

Geen ster, geen vogel, geen bloem is voor Hem verborgen. Dat lees ik in Jesaja 40. Hij is er en Hij wil ons kracht geven voor het leven van alledag.

Kracht om klusjes af te krijgen.

Kracht om pijn te verdragen.

Kracht om hulp te aanvaarden. 

Kracht om eerlijk te zijn

Kracht om op te krabbelen

Kracht om ... (vul maar in)

Ja, het is echt Zijn aanwezigheid die mijn dag een gouden gloed geeft. Hij laat Zijn licht schijnen over alles in mijn kleine mensenleven.

God, how I prize your thoughts!
How many of them there are!
If I count them, there are more than grains of sand;
if I finish the count, I am still with you.

God gaat er niet vandoor in de winter

De dagen zijn even lang. Dat wel. Maar het lijkt of ze korter zijn. Alsof de helft van mijn tijd in duisternis gehuld is. Gisteren na het avondeten bracht ik wat afval naar de container. Ik bleef daarna even staan in onze achtertuin. Het was nog niet eens half zeven en de straatlantaarns brandden al! Ik voelde miezerige regendruppeltjes in mijn gezicht. Brrr! Gauw glipte ik naar binnen, mijn warme weer huis in.

Ik vind dit seizoen niet leuk. Ik ben sneller down en moe. Ik moet vechten om dingen leuk te blijven vinden en ik heb minder energie om aan een klus te beginnen. Het vervelende is dat ik veel vergeet de laatste tijd. Dingen die gezegd zijn, afspraakjes. Mijn hoofd lijkt wel een zeef! 

  

Maar ik laat me niet op mijn kop zitten door mijn winterdip. Wat heb ik voor reden om zielig te doen? God is niet van plan om ervandoor te gaan in de winter. Hij is er altijd, dat heeft hij Zelf belooft. En als ik me down voel, is Hij daarmee niet opeens verdwenen. Duisternis mag mij dan overvallen, maar mijn nacht is licht als de dag voor Hem!

Misschien is het winterseizoen precies de goede tijd om jezelf te oefenen in vertrouwen op de God van ons leven, Die gezegd heeft dat Hij ons nooit in de steek zal laten.

Hé, zeg ik tegen mezelf, ik kan iedere dag met God praten! Er is Iemand die me helemaal begrijpt en dat is nog wel mijn liefdevolle Vader in de hemel. Wat voel ik me kostbaar en geliefd.

Geef mij ook zo'n novemberregen!

Eindelijk kocht ik een aansteker voor mijn kaarsjes. Ik heb wel honderd waxinelichtje op om te branden en ik ben echt van plan om het een beetje gezellig te maken. Vooral als het zo donker en guur is.

Kaarsjes helpen niet altijd
Op dagen dat ik het moeilijk hebt, kan ik kaarsjes branden van hier tot Tokio, maar er verandert niets mee. Zo uitgeput kan je je voelen. En down. Dat had ik anderhalve week terug. Gelukkig kwam daar verandering in! Ik fleurde op door onderstaande zin in een artikel!

Dit gebeurt er als het regent in de droogste woestijn ter wereld.



Bloemen
Een gortdroge Atacama woestijn die tot leven komt. Novemberregen die de bloemen, die onder het oppervlak hun winterslaap hielden, op laat bloeien. Wat een feest! Ik werd blij van de tekst en dacht:

Geef mij ook zo'n novemberregen. Laat mijn bloemen bloeien. Binnen in mij en op mijn pad.

God is aanwezig
Als christen geloof  ik dat God altijd aanwezig is. Zelfs als ik het niet voel. Onder het oppervlak van onze herfst of woestijnperiodes liggen onverwachte zegeningen: kostbare beloftes van hoop en zegen. Zeldzame bloemen die openbloeien in de moeilijkste omstandigheden.

De woestijn? De woestijn zal een zee van bloemen zijn. Ze zal bloeien als een roos! ~ Jesaja 35:1

God is groter!

Mijn God is groter dan de omstandigheden en ik weet dat geestelijke groei zelfs kan beginnen met verlies.

Zacht fluistert de stem des Heeren:

"Draag stil en geduldig uw kruis;

veel moet ge, Mij volgend,

nog leeren op weg naar het Vaderlijk huis.

Ik heb 't antwoord op alle de vragen,

die g'ooit in den strijd: hebt gedaan.

Maar dat kunt je nu nog niet dragen:

Gij zult het na dezen verstaan!".

(onbekend - 1936)

Wacht op Hem

Op een dag zal jouw woestijn bloeien, zeg ik tegen mezelf (en tegen jou). Er zullen weer bloemen op je levensveld groeien. Jouw tijd om te zingen breekt aan! Wacht op Hem

Wat doe jij om donkere, gure dagen tot een feestje te maken?

Welke zegeningen tel jij deze week?



NIET MOEDELOOS WORDEN IN DE HERFST

Terwijl ik lekker weggedoken zit in het hoekje van de bank besluit ik een nieuwe stukje voor Kostbaar te schrijven. Ik ben naar de tandarts geweest (zenuwbehandeling) en heb eigenlijk geen puf om iets te doen in het huishouden. En ik heb ook geen concentratie om aan mijn boek te werken.

Herfst

Vlak naast me staat het herfstukje te pronken op de voortafel. Een simpele pompoen die ik iedere herfst uit de kast haal. Een nepperd! Maar de lampionplant die er bij staat is wel echt. Ik vind het leuk om wat herfstsfeer in huis te hebben.

Soms vind ik de herfst niet zo leuk. Dan doet het me me denken aan dingen die voorbijgaan. Dat gevoel kreeg ik ook toen ik de oude flat zag staan in onze straat. Al wekenlang is een bedrijf bezig om het te slopen, zodat er straks een mooi, nieuw gebouw opgetrokken kan worden. Eerst waren er mannen bezig in witte pakken om de asbest weg te halen. Daarna weer ander werklui.

Een gebouw bij God

Toen ik er langs fietste op een frisse herfstmorgen, dacht ik opeens aan die tekst uit Paulus' brief aan de christenen in Korinthe:

Maar wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis (ons lichaam) afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben. Een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. 2 Korinthe 5:1

Blije zekerheid

Oké, niet moedeloos worden in de herfst! Ik mag dan het menselijke ouderdomsvirus in mijn genen hebben maar als volger van Jezus Christus bezit ik ook nog iets anders. Iets dat heel mooi is en vooral blijvend. Ik koester me in de blije zekerheid dat mijn Verlosser leeft en dat ik kostbaar ben in Zijn oog. Ik wacht op Hem en ik fluister verlangend: Maranatha. Want op een dag komt Hij terug. De scherven van mijn gebroken bestaan zijn veilig in Zijn handen. Hij maakt alle dingen nieuw.

Ik richt mijn ogen deze herfst op de dingen die ik niet met het blote oog kunt zien. En zoek de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit.

Zegeningen tellen

Ik probeer nog steeds mijn zegeningen te tellen. Er zijn zoveel mooie dingen die het hier en nu iets kostbaars geven! Het is verbluffende genade om 's-morgens wakker te worden en een nieuwe dag te krijgen. 

Blijven tellen dus.
Juist in de herfst.
Vooral op grijze dagen.

Voorbereiding op winter (handschoenen)

En kijk! Ik ben me ook al aan het voorbereiden op de winter. Mijn dochter showt de gebreide handschoenen. Ik was er in juni aan begonnen en nu zijn ze eindelijk af! Mijn oudste wil ook graag handschoenen hebben maar dan in het 'zwart-wit'. Morgen op zoek naar een bolletje wol!

Hoe verloopt jouw herfst? Is het jouw favoriete seizoen?

Dat ik groeien mag ...

Is het al weer september? Soms kan ik niet geloven dat de dagen zo snel voorbij gaan. Maar het is een feit: de maand augustus ligt achter ons. Mijn favoriete jaargetijde breekt aan: de nazomer! Ik heb ergens gelezen dat september de perfecte maand is voor het nemen van positieve besluiten.

Misschien iets heel simpels: vaker een wandeling maken, een dagboek aanschaffen…

 

Meer groei
Ik denk na over dat nemen van een positief besluit. Eigenlijk ben ik daar al wat langer mee bezig. Eén van de dingen die ik wil is: meer groei in mijn vertrouwen op God.

 

Nachtje ziekenhuis
Begin juli heb ik een nachtje in het ziekenhuis gelegen i.v.m. hartklachten. Ik voelde me ellendig en helemaal niet zo gelovig als ik zou willen. Ik hoor van anderen dat ze juist op zulke momenten heel sterk zijn. Ik niet. Waar is mijn geloof als het stormt?

 

In wat Hij zegt
Twee weken geleden las ik in het boek van Jon Bloom over de storm op zee met de slapende Jezus aan boord. Het was net alsof er een klein puzzelstukje op zijn plek viel: Wat God wil is dat ik méér geloof in wat Hij zegt dan in wat ik zie (of voel).

Positief besluit
Dus, als ik één positief besluit wil nemen in september is het deze: Ik wil God geloven op Zijn woord. Ongeacht hoe ik me voel en waar ik ben. En daar heb ik Hem heel hard bij nodig want zonder Hem kan ik niet veel beginnen.

Daarnaast wil ik heel graag ik graag leren hoe ik een goede oma kan worden. Ik ben inmiddels oma en mijn kleinzoon is zo lief...

 

ONWEER IN HET BOS

Toen het eindelijk droog werd besloten mijn zoon en ik afgelopen woensdag een paaltjeswandeling te lopen. Die begon vlakbij een vakantiepark in Kootwijk. We maakten allebei foto’s van de mooie dingen die we zagen onderweg.

Bijvoorbeeld van deze kale boom. Ooit door de bliksem getroffen. Wat mooi hè, met die Hollandse lucht erboven. We genoten enorm. Maar toen we ongeveer twintig minuten gelopen hadden verdween de zon en het werd een beetje somber in het bos. Er klonk een vaag gerommel in de verte. Op aandrang van mijn zoon besloten we de wandeling af te breken en terug te lopen.

ONWEER IN HET BOS

Het onweer kwam razendsnel dichterbij en de wind stak op. De boomkruinen schudden heen en weer en er was een enorm geruis van wind door de takken. Bliksem, storm, takken, opvliegend zand, donder: het was er opeens allemaal. Doodsbang grepen we elkaar vast en ik riep: Laten we schuilen langs de rand van het bos en ons klein maken. Maar hij wilde rennen. Dat deden we. We renden over het zandpad en baden hardop tot God.

VEILIG

Hijgend bereikten we de ingang van het vakantiecentrum. Wat een opluchting om een dak boven ons hoofd te hebben! Toen het onweer voorbij was liepen we naar ons huisje terug (zie foto hierboven, wazig doordat de lens van mijn toestel beslagen was). We hebben direct God gedankt dat Hij ons hielp in de storm.

TE MOGEN LEVEN!

Te mogen leven is het een wonder! Ik zei tegen mijn zoon: Je zult misschien nog veel stormen meemaken in je leven. Moeilijke dingen. Denk dan terug aan deze storm. God hielp ons erdoorheen en bracht ons veilig thuis.

Of ik altijd aan het zingen ben?

Hier in huis wordt regelmatig muziek gemaakt. Mijn dochter speelt iedere dag op haar gitaar. Soms loop ik naar haar slaapkamerdeur en geniet van haar spel. Ik hou ervan

Blij lied

Pas speelde ze een heel blij lied, waarbij ze zong: Gods volk wordt uitgeleid. Je kunt het hier beluisteren in een andere versie. De liedtekst is eigenlijk afkomstig van een Bijbelvers, Jesaja 55:12

Want in blijdschap zult u uittrekken en met vreugde voorgeleid worden. De bergen en heuvels zullen voor uw ogen uitbreken in gejuich en alle bomen van het veld zullen in de handen klappen.

Waar gaat het lied over?

De Joden werden bevrijd uit hun slavernij in Babel. Daarom waren ze blij. Ik als gelovige uit de heidenen kijk ook terug op een soort slavernij: mijn leven zonder God. Spirituele donkerheid en leegte. Ik miste altijd iets. Maar de Joodse Messias Jezus verloste mij uit deze slavernij. Het was alsof ik van een grauwe winterdag overging in het zachte licht van een zomermorgen. Totale verandering. Toen zag hoe leeg mijn leven was voordat ik Hem nog niet kende

Ik ervaar nergens anders die speciale blijheid en vrede dan bij Hem, met Hem. Wie ben U, dat U naar mij omziet!

Altijd zingen?

God heeft me al die lange jaren nog nooit teleurgesteld. Of ik altijd aan het zingen ben? Dat zou ik best willen maar ik kamp de laatste jaren nogal met schaduwen en dingen die me verdrietig maken. 

Ik las vanmorgen een citaat van C. H. Spurgeon:

Iedereen kan overdag zingen. Het is gemakkelijk om te zingen als we de noten kunnen lezen bij daglicht; maar wie kan zingen als er geen straaltje licht is om bij te zien, die is een bekwaam zanger. Liederen in de nacht komen alleen van God; die heeft de mens niet zijn Zijn macht.

Ik zing nog steeds

Eerlijk is eerlijk. Ik juich misschien niet zo uitbundig op dit moment maar ik zing nog steeds. God oefent liederen met me in de nacht. Het is flink oefenen. Soms begin ik opnieuw omdat ik de melodie kwijt ben. Dan troost Hij me en zingt het me voor. 

MOEDERDAGKOPJE

Ik kreeg het ooit van één van de kinderen. Ik heb het al die jaren bewaard en was het vergeten. Tot ik mijn kast ging opruimen en het tegen kwam. 

O ja, het moederdagkopje!

Dit kopje

Ik had de neiging om het in gruzelementen te gooien. Niemand kan je zo'n pijn doen dan je eigen kind. Ik heb alleen maar scherven over, dacht ik. Armzalige restjes van wat was: een fotoboek, een babyschrift over de eerste jaren, moederdag-cadeautjes zoals dit kopje en zuinig bewaarde schoolwerkstukken.  

Bidden om een wonder

Waarom ik het kopje niet in gruzelementen gegooid heb? Omdat ik aan God dacht. Aan Zijn liefde en trouw de afgelopen moeilijke jaren. Hij geneest mijn moederhart. Hij stelt me in staat om lief te hebben, ook als ik er niets terug krijg. Hij leert me bidden om een wonder ~ op wat voor manier dan ook.

Wat onmogelijk is bij de mensen is mogelijk bij Hem.

Op mijn manier

Terwijl ik dit kopje terug zet op de schone plank, besluit opnieuw lief te hebben. Op mijn manier zal ik kleine liefdeszaadjes blijven strooien. Niet perfect, maar wel met heel mijn hart! 

En als niet meer zaaien, omdat al het contact weg is, zal ik altijd blijven bidden. Dat het hem  goed mag gaan. Of haar. 

de Heer zij voor je

om je de juiste weg te wijzen

de Heer zij achter je

om je in de armen te sluiten

en om je te beschermen tegen gevaar

de Heer zij onder je

om je op te vangen

wanneer je dreigt te vallen

de Heer zij in je

om je te troosten

als je verdriet hebt

Hij omgeve je

als een beschermende muur

wanneer anderen over je heen vallen

de Heer zij boven je

om je te zegenen

zo zegene je God vandaag

morgen en in eeuwigheid

IK TELDE MET HEM MEE

Nou zit ik al een minuut of vijf naar mijn scherm te kijken. De foto staat erop maar verder niets. Ik wil in ieder geval beginnen met de link naar dit blogje. Die schreef ik vorige week. Wat ik nu deel is eigenlijk een soort vervolg daar op.

Beetje somber
Ik was toen een beetje somber. Daarom schreef ik:

Iedereen om mij heen probeert gezelligheid te verspreiden. Dat probeer ik ook maar de pijn blijft. Het gemis brengt tranen in mijn ogen. Ik heb heimwee naar vroeger toen het nog niet zo complex was allemaal.

Uit de spiraal
Soms is het goed dat iemand je uit zo'n neerwaartse spiraal haalt. Je wegtrekt uit het negatieve. Je laat zien dat er naast de donkere kant nog heel veel moois te beleven valt. Dat deed mijn man. Hij wees me op een tekst uit psalm 103

           Loof de HEERE, mijn ziel, en vergeet niet een van Zijn weldaden.

Op de foto hierboven zie je een inkijkje op de zolder van mijn huis. Schaduwen op de schrootjeswand, een donkere vensterbank, stof, dode blaadjes aan een vetplant en een wazige witte wereld buiten. De focus ligt duidelijk naar binnen toe.

Andere kant op kijken

Mijn man zei: "Kijk nou ook eens de andere kant eens op. Vergeet geen van Zijn weldaden! Al de goede dingen die God ons geeft." En terwijl ik bij hem ging zitten, telde hij onze zegeningen. Ik telde mee in mijn hart. Het waren er een heleboel!

Knopjes vol belofte

Daarom deze foto erbij. Als ik wegkijk van mijn stoffige zolder, zie ik de robuuste eik aan de andere kant van mijn raam. Ik ontdek dat hij heel veel kleine knoppen heeft: vol verborgen leven! Die schitteren als kleine diamanten in het gouden zonlicht. Ze beloven een nieuwe lente!

Probeer het. 

Verleg deze week ook eens je focus. Vergeet niet één van Zijn weldaden!

Our spirits liken to the ground 

In the winters of our life 

We can't see the blessings 

When hardened by the strife 

Look up for the Son is coming 

Stirring your heart once more 

Don't shut out your soul 

From gifts He has in store. 

We can chose to stay in winter 

Missing blessings it brings 

Or we can find Christ's comfort 

And rest beneath His wings. 

Instead of dwelling on how far 

In life you have to go 

See how far you've come 

and let your spirit flow!

Danette Kettwich

WAAR IS GOD ALS HET REGENT?

Regen en zuidwesterstorm. Code geel. Ik voelde me niet zo veilig op de fiets vandaag. Ik dacht: zo gaat het in het leven ook. Het is niet altijd mooi weer. Er zijn niet altijd zingende vogels. Soms vallen er net zoveel tranen als regendruppels op een stormachtige grijze dag. 

Later, weer lekker thuis, las ik: Waar is God als het regent. 

Hoe toepasselijk! 

Holley, de auteur van Schuilen bij God verzuchtte: Heer, kunt U mij laten zien dat U op dit (moeilijke) moment van mij houdt?

Opeens moest ik terugdenken aan een dag toen het onverwacht begon te stortregenen op het moment dat ik op school zat ... Toen ik het klaslokaal verliet, kon ik mijn ogen niet geloven. Mijn vriend Mark stond me op te wachten, met een glimlach op zijn gezicht en een paraplu in zijn hand. Hij was gekomen om me door de regen te vergezellen. Dicht naast Mark lopen was die dag natuurlijk het fijnste van de wandeling naar huis. Paraplu's zijn niet zo groot; en hoe dichter je bij elkaar loopt, hoe droger je blijft. Ik weet wat het is om zo hard mogelijk door een stortbui te rennen. Dat deed ik namelijke talloze keren. Maar als ik ervoor koos om onder Gods paraplu te lopen en Hem toeliet Zijn liefdevolle armen om me heen te slaan, waren dat de beste momenten van mijn reis.

IK WEET HET WEER!

Ik huil de laatste tijd vaak. Om mijn kinderen. Om de pijn van het los moeten laten. Waar is God als het regent? Waar is die Beschutting van de Allerhoogste dan? Waar moet ik heen met mijn pijn?Maar nu ik weet het weer! God wil niet alleen een God voor goede momenten voor mij zijn. God is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. 

Holley:

God wacht aan de deur van je hart om met je door de regen te lopen. Een weg waarvoor je zelf misschien niet had gekozen, maar die je nooit zult vergeten. Lopen onder Gods paraplu, onder Zijn bescherming, is niet hetzelfde als een wandeling in het park op een zonnige dag. Toch geeft het lopen onder Gods paraplu een zeker intimiteit waarnaar we op een dag verlangend terugkijken. We kennen allemaal wel mensen die zeggen: 'Ik ben blij dat die tijd voorbij is, maar soms mis ik de nabijheid van God zoals ik die toen ervoer.'

GEBROKEN

Een gebroken wereld. Dingen zijn niet zoals ze zouden moeten zijn. Relaties zo verstoord soms! Maar God verlangt ernaar iets moois te maken van mijn gebrokenheid. Hij wil mijn wonden genezen. God kan iets goeds doen met al die koude regen in mijn leven. 

Heb je nergens zin in omdat je alleen maar aan de storm in je leven kan denken, dan is dit boekje Schuilen bij God echt iets voor jou! Het is christelijk (maar niet belerend). Er staan veertig korte, bemoedigend stukjes voor mensen die zoeken naar houvast in moeilijke tijden.

Mijn les van de zeeschelp

Wat kan de herfst vol verrassingen zijn! Weet je nog hoe mooi en warm de zon scheen op die eerste november? Het leek wel zomer. Wat een licht! Weg waren die grauwe wolken. Geen mistflarden en geen regenbuien meer. Fantastisch was dat. Mijn man en ik gingen naar de kust om er van te genieten.

Zoveel schelpen
Wat mij opviel was de grote hoeveelheid schelpen op het strand. Zoveel tafelmesheften had ik nog nooit bij elkaar gezien. Een massastranding! In sommige schelpen zat nog een levende beestje. Ik maakte heel veel foto's om ze thuis aan de kinderen te laten zien.

Someting beautiful remains ...
Sommige schelpen zagen er zo mooi uit dat ik me heel klein voelde. Ik dacht aan die oude hymne: O, Heer mijn God, wanneer ik in verwondering de wereld zie, die U hebt voortgebracht ... Onderstaande schelp ( zie foto) heb ik meegenomen naar huis! Zie je de parelmoeren glans aan de binnenkant? Prachtig! Hij lag daar zo mooi te wezen op het vochtige strand. Ik pak hem af en kijk er naar: vol herinneringen aan ons dagje uit naar de zee bij Katwijk.

The tide recedes, but leaves behind

bright seashells on the sand.

The sun goes down, but gentle warmth

still lingers on the land.

The music stops, yet echoes on

in sweet, soulfull refrains.

For every joy that passes,

something beautiful remains.

Kostbaar
Vandaag denk ik terug aan al die schelpen op het strand. Dat komt door de biologieles van mijn zoon die ik met hem moet oefenen. God gaf de kwetsbare weekdiertjes een veilig schild. Als God zoveel zorg draagt voor deze ongewervelde beestjes om ze te beschermen tegen gevaren ~ hoeveel kostbaarder zijn wij dan wel niet in Zijn oog? Hij gaf ons zelfs Zijn eigen Zoon als beschutting tegen de wind en als een schuilplaats tegen de vloed.

U bent een schild voor mij
Soms voel ik me echt heel zwak van binnen door allerlei omstandigheden. Maar dan ik denk bewust aan God en leg ik mijn hand op Zijn Woord. Ik citeer zachtjes psalm drie. Ja, het kan flink stormen. Er kan zoveel tegenzitten. Soms duurt de nood en de pijn ellendig lang.

U echter, HEERE, bent een schild voor mij, mijn eer;
 U heft mijn hoofd omhoog.

Vraag: Wie weet de naam van dit gele slakje?

Ik vond zachtroze, lichtgele en lichtbruine.

In de knoop en lichter leven

Een paar dagen terug ruimde ik mijn kast op. Ik vond een zomertuniekje en wilde het netjes wegleggen maar zag toen opeens dat alle lintjes in elkaar waren gedraaid. Het zat vreselijk in de knoop. Het lukte me niet om die kluwen los te krijgen. Wat een warboel!

Alles in de war
Zo ziet mijn leven er soms ook uit. Ingewikkelde knopen, rare kluwen en draden die in de war zitten. Hoe krijg ik alles weer goed? Aan welk touwtje moet ik trekken om het onoverzichtelijk te krijgen? Hoe langer ik bezig ben met duwen en plukken, hoe vaster de knopen in elkaar lijken te draaien.

Advies van Nora 
Af en toe koop ik een bepaald weekblad in de winkel. Er zat dit keer een dossier over borstkanker in, dat ik graag wilde lezen. En wat las ik op de praatpagina met ingezonden stukjes? Warempel ook iets over in de knoop. Nora schrijft daar over het breien van een vestje met meerdere kleuren. Ze zegt:

 "Soms zit de boel in de knoop. Trekken en sleuren werkt dan averechts.

 Even wegleggen en loslaten helpt wel." 

Wat een goed advies! Even afstand nemen. Dan kijk je er later met een heel andere blik naar. Onthouden, zeg ik tegen mezelf.

Beste Adres
Maar als de knopen te erg zijn? Of de situatie te ingewikkeld? Dan helpt het niet als je dingen laat rusten want ze laten jou niet met rust. In zo'n geval kom ik persoonlijk bij God uit. Hij is voor mij het beste Adres waar ik zijn kan met al mijn knopen en kluwen. Ik geef de touwtjes uit handen. Ik laat los (soms duurt het even voor ik echt loslaat).

Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent,

 en Ik zal u rust geven.

De knopen blijven lastig. Ingewikkeld. Maar met Hem erbij kan ik er beter mee omgaan. Leven met eeuwigheidsperspectief is zoveel lichter. En zoveel mooier.

Mijn leven is een weefsel tussen mijn God en mij

Niet ik kies de kleuren uit, maar doelbewust werkt hij.

Vaak weeft Hij er verdriet in en ik, door onverstand,

vergeet: Hij ziet de boven - en ik de onderkant.

Als 't weefgetouw zal rusten

en de spoel schiet niet meer om,

zal God het doek ontvouwen en verklaren elk 'waarom' - 

hoe nodig donk're draden zijn in des Wevers hand

naast goud - en zilverdraden: zo komt Zijn plan tot stand. 

Het is een keertje op

Toen ik tegen mijn zoon zei dat het bloggen niet wilde lukken zei hij: Sja ... het is een keertje op hè? Ik moest er om glimlachen.

Maar zo voelt het wel: dat het een een keertje op is ... Al de zorgen. Het verdriet over dingen, die zo tegenlopen. Het gemis. De eindeloze onzekerheid. Raak ik degenen die ik liefheb helemaal kwijt? 

Hoofd opheffen

Nee, ik ben niet depressief. Ik voel me gewoon verdrietig. Als tegengif voor  (nog) naardere gevoelens ga ik samen mijn man af en toe een uurtje naar het bos. Diep ademhalen, samen kletsen. Het hoofd leeg maken ... en opheffen natuurlijk, naar die grote Schepper van al dat moois om ons heen. Ik weet dat Hem nooit iets uit de hand loopt.

Verdriet en vertrouwen

Het loopt door elkaar heen bij mij. Verdriet en vertrouwen. Het ene moment maak ik huilend de deuren van de bovenverdieping schoon. Het andere moment schuil ik bij mijn Herder en vertel ik Hem alles wat me zo bang en verdrietig maakt en dan lijkt het net of Hij naast me op een stoel zit en luistert. Een tekst die mij op dit moment erg aanspreekt is deze:

Roep Mij aan in de dag van benauwdheid; Ik zal je eruit helpen.

Wat voor dag van benauwdheid ik ook meemaak, ik ga er niet in mijn eentje doorheen. Ik leg ik mijn hand in Zijn hand en roep Zijn hulp in voor elke nieuwe dag die ik krijg.

Vleugels

Oké, het mag dan een keertje op zijn maar Hij vernieuwt mijn kracht. Ik zal opnieuw mijn vleugels uitslaan als een arend. Ik zie nog steeds vreugdeglimpjes in mijn leven: zomaar in mijn schoot geworpen. 

Ze schitteren als diamanten tegen de donkere achtergrond van verdriet. 

Ik blijf ze koesteren.

Ik hou zo van de herfst. Die kleurenpracht!

Ga jij ook de natuur in om even op adem te komen?

Kwetsbaar als een pluisje

Gisteren kwam mijn zoon iets later dan normaal thuis, tussen de middag. Ik zag gelijk aan zijn blik dat er iets aan de hand was. Met tranen in zijn ogen keek hij me aan: "Ik ben gevallen met de fiets, vlakbij school." Om zijn duim zat een papieren zakdoekje, die had hij gekregen van een moeder. Gauw knuffelde ik hem en plakte een pleister op zijn duim, terwijl hij een glas water leeg dronk. Mijn man zette het stuur van de fiets recht.

Ik ben zo blij dat ik hem in mijn armen kon sluiten toen hij thuiskwam. Mijn vriendinnetje Evelien was elf jaar toen ze verongelukte met haar fiets.

Kwetsbaar als een pluisje
Daar dacht ik vorige week ook aan, toen ik dit pluisje opving op mijn vinger. Dat het leven zo ontzetten mooi is ... maar tegelijk zo kwetsbaar. Net als een zaadpluisje in de lucht. Tegelijk weet ik dat er een andere waarheid is. God wil niet dat ik mijn eigen lasten draag. Zeker niet al die angstige voorgevoelens. Mijn leven ligt in Zijn hand. Ik heb er soms geen kijk op. Nog niet. Later zal ik begrijpen waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren. Daarom zeg ik tegen mezelf:

Waarom heb je zo weinig vertrouwen? God zorgt zo heerlijk voor de wilde bloemen die na een dag al weer verdorren. Hij zal zeker ook voor jou zorgen. Wees niet bezorgd. Werp al je zorgen op Hem want Hij zorgt voor je. Hij kent je nood, je behoefte. Je bent niet door Hem vergeten.

 

 

In de schaduw van Zijn hand

En zo, met die geloofsgedachten in mijn hoofd, kan ik me vrij bewegen in de kwetsbare wereld om heen. Ik leef in de schaduw van Zijn hand. En zie met plezier de vakantie tegemoet. Even gas terug nemen. Ik verzamel leuke dingen en bezigheden op Pinterest, om in de vakantie met de kinderen te doen.

 

In ieder geval neem ik hier een blogpauze.

 

Ben benieuwd naar jouw vakantieplannen.

Of je thuis blijft of weggaat.

Wat is jouw favoriete vakantiebezigheid?