Posts tonen met het label kostbaar gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kostbaar gedicht. Alle posts tonen

9.4.16

En toch geloven dat de lente komt

Het verwarde me. De gebrokenheid van deze mooie wereld. Als een ander zomaar onverwacht kan sterven, dan kan dat ook bij mij gebeuren toch? Als een ander ...

Piekeren
Daar piekerde ik over, na een sterfgeval. Zo kwam er een soort rouwfloers over Pasen. Hoe kan je nou feest vieren terwijl er zoveel narigheid is? Zoveel pijn en verdriet. Ik voelde me klein en onzeker.
 

Luisteren naar Gods Woord
Het had me lelijk te pakken. Dat duurde tot ik de tijd nam om naar Gods Woord te luisteren. Het ging vooral over deze woorden van Jezus: Wees gegroet en wees niet bang. Alsof God tegen mij zei: Ik ben bij je. En omdat Ik leef hoef jij niet meer bang te zijn.

Ook niet voor morgen?
Of voor aanslagen?
Voor de dood?
 
Niet bang zijn!
Nee. Je hoeft niet bang te zijn want: Wie zal je kunnen scheiden van Mijn liefde? Verdrukking of benauwdheid? Of vervolging, naaktheid, honger, of gevaar, of zwaard? Noch dood, noch leven, noch toekomstige dingen kunnen je scheiden van de liefde van God, in Christus Jezus, onze Heere. (Romeinen 8:35-39)

Link naar de preek


Toch geloven
Opeens besefte ik dat Het Licht de duisternis overwonnen heeft. Ook mijn persoonlijke duisternis. Ik ben kostbaar in Zijn ogen. Omdat Hij leeft, zal ik leven. En zal ik blijven hopen. Zal ik toch geloven dat het lente wordt!

En tòch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.
En tòch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens, in 't donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.
En tòch geloven dat 't gezaaide graan
ontkiemen zal in de koude, zwarte aarde;
zoals God in Zijn Zoon Zich openbaarde:
Die leeft, en uit de dood is opgestaan!
 
Nel Benschop
 
 
Rondje tuin
Vanmiddag heb ik een rondje tuin gedaan. Ik zag dat de lavendel al groene sprieten kreeg. En de rozenstruiken nieuwe, glanzend groene blaadjes. Onze prunus staat bijna in volle bloei! Ik maakte er gauw wat foto's van!

Is het al lente in jouw tuin?

29.3.13

29.12.12

En leg je hand in de hand van God ...

Ooit las ik de Tuinfluiter Trilogie. Het boek is nog steeds te koop. In één van de delen staat een gedicht, dat me destijds van binnen diep raakte. Nog steeds, trouwens. Ik vond het terug op het www en wil het graag aan je doorgeven. Het is zo mooi.

Ik wens ik jullie allemaal een goed, gezegend 2013 toe!
Bedankt voor de warme reacties, mails en lieve berichten dit jaar.
...
 
The Gate of the Year

 
I said to the man
   who stood at the gate of the year,
'Give me a light that I may tread safely
into the unknown.
 
   And he replied,
'Go out into the darkness
and put your hand into the hand of God.
That shall be to you
better than light
and safer than a known way

 

   So I went forth
and finding the Hand of God,
trod gladly into the night .
And he led me towards the hills
and the breaking of day in the lone East.

Minnie Louise Harkins 1875-1957
 

10.4.12

MAG IK UW GLIMLACH?



O Heere,
mag ik
alstublieft
Uw glimlach
lenen?'
En dan
kan ik mijn 
vriendin
begroeten met
een vrolijk
'hallo', geleend 
van God.

Joni Eareckson Tada

23.12.11

If you look for me ...




If you look for Me at Christmas,
You won’t need a special star.
I’m no longer just in Bethlehem,
I’m right there where you are.
You may not be aware of Me,
Amid the celebrations.
You’ll have to look beyond the stores,
And all the decorations.
But if you take a moment,
From your list of things to do,
And listen to your heart, you’ll find
I’m waiting there for you.
You’re the one I want to be with,
You’re the reason that I came.
And you’ll find Me in the stillness,
As I’m whispering your name.

Love: Jesus

20.9.11

Moeders bescherming

  


Toen je nog maar klein was,
dicht bij mijn beschermende hand,
dekte ik je toe met dekens,
tegen de koelte van de nacht.
Maar nu je zoveel ouder bent,
En buiten mijn bereik,
Vouw ik mijn handen,
En bedek je met gebed.

Dona Maduux Cooper

1.8.11

Blijf nog een poosje



Zoals jij eens mijn dunne, blonde haartjes streelde,
zo streel ik nu jouw zilveren haren
bij het ondergaan van de zon
Ik kijk naar je wankelende geest, die zijn werk heeft gedaan,
zoals jij eens met vooruitziende zorg naar mijn wankelende
 voetjes keek.
Ik houd van je zoals ik dat zou moeten doen.
Blijf bij me; leun op me - ik zal geen kik geven.
Ik was jouw kindje, en nu maakt de tijd jou tot een kind van mij.
Blijf nog een poosje bij mij thuis, en doe me goed.

Auteur onbekend.






13.7.11

Kijk naar de zonnebloem.


DE ZONNEBLOEM

Kijk naar de zonnebloem
die keert zich naar het felle licht
en heeft van alle bloemen
het zonnigste gezicht

En als het nu eens donker is
na een grijze, grauwe nacht
Kijk dan naar de zonnebloem
dat geeft je nieuwe kracht.

Een mooi gedicht voor mij als vrouw, als christenmoeder. Als de dagen grauw zijn, mijn humeur naar beneden zakt hef ik mijn hoofd omhoog. Af en toe ben ik overweldigend moe. Omdat een gezin veel vergt; sommige kinderen hier hebben een sterke wil. Erg leuk maar ook slopend. Net als de zonnebloem keer ik me naar het Licht. Jij ook?

I am the light of the world; he who follows me will not walk in darkness, but will have the light of life.