Het leven is echt niet altijd even fijn toch?

Soms heb ik last van een blèh-gevoel in december. Geen zin in de dag, geen zin in de week. Ik zie dan tegen dingen op en zeg afspraken af om meer lucht te krijgen. 

Muis hielp haar erdoorheen

Ik geloof niet dat ik de enige ben die er last van heeft. Begin december ontmoette ik een vrouw in het bos en zij vertelde me dat haar hondje Muis (zo heette hij echt) haar hielp met het bleh-gevoel in de wintermaanden. Zij had er dus ook last van.

Ik ben niet alleen.

Geen hond (maar wandelen helpt)

Ik heb geen hond maar ik ben wel blij met al de keren dat ik doorzet om te wandelen. Wandelen helpt me om het blèh-gevoel de juiste plek te geven: niet te groot, niet te klein. Daarnaast vind ik wandelen in het bos nooit saai.

We raakten aan de praat

Zo kwam ik op een keer een ouder echtpaar tegen. De vrouw zei in het voorbijlopen dat ik goed om heen moest kijken naar het gele paddenstoeltje. "Kijk!"  zei ze en ze stopte even om er een foto van te laten. We raakten aan de praat. Toen haar man mijn Sony in het oog kreeg, ging hij voor de grap bij een kleine boom staan om te poseren. Later bleek dat we alle drie gelovig waren. Dat vond ik heel bijzonder en er ontstond zomaar een spontaan, bemoedigend gesprek.

• De gele paddenstoeltjes

Zulke dingen vrolijken me op. Ik ga er creatiever van denken.

Blèh-gevoel is iets anders dan...

Een blèh-gevoel is iets anders dan depressiviteit. Het is ook iets anders dan verdriet of rouw. Het helpt mij op zo'n dag te focussen op een kleine doelen zoals het opruimen van mijn werkplek of het maken van de maaltijd, of het bezoeken van een vriendin. Gelukkig heb ik niet alle dagen een blèh-gevoel!

Verdriet 

Wel voel ik me de laatste weken verdrietig over bepaalde dingen die in mijn leven spelen. Daar las ik gisteren iets over in een kringloopboek. Ik citeer een stukje. 

Janet zegt:

Waarom had Hij niet alles geregeld en mijn leven op orde gehouden zoals ik het graag wilde? Kon ik God bekennen dat ik me ten opzichte van Hem een mislukkeling voelde en dat ik teleurgesteld in Hem was? Toen ik radeloos van deze gedachten werd, heb ik ze eerlijk uitgesproken, zonder dat er meteen een oordeel over me kwam. Ik voelde me gebroken, maar ergens ook hoopvol. Het was of God al die zelfgenoegzaamheid uit me wrong en me vroeg Hem te blijven zoeken, hoe Hij mijn weg ook zou leiden. Hij zou mijn weg niet keurig op rolletjes laten verlopen maar wel mijn karakter vormen. Op dat moment kon ik dat nog niet zien, maar God maakte me wel duidelijk dat Hij me van een zelfbewuste doener wilde veranderen in 'iemand die gebroken brood en uitgeschonken wijn wordt in de handen van Jezus Christus'.  Uit: Genieten van Gods nabijheid

Dat!

Regelmatig pak mijn hele boeltje bij elkaar en ga ik huiswaarts naar mijn hemelse Vader (= bidden). Wat er ook gebeurt, zelfs wanneer ik faal, Hij heeft me mij altijd lief.

Het leven is niet altijd fijn toch?

Het leven is echt niet altijd even fijn toch? Ik ben benieuwd hoe jij hierover denkt. Wat helpt jou door een blèh-dag heen?

🎧 Zelf zong ik vandaag dit lied. Het is een gebed en ik spreek er mee uit dat ik geen moment zonder God wil zijn. 

• I Need Thee Every Hour (a hymn of great comfort)
• Lees ook: Favoriete vijf op Vrijdag

Waar ik ook kijk: mooiigheid

Over de drempel van mijn huis naar buiten stappen en naar buiten gaan. Ik pak mijn fiets en rijd naar het bos. Het is koud en ik ben blij dat ik met mijn handschoenen draag. O wat hou ik van dit smalle fietspad. Ik passeer de twee paarden in de weide. Ze staan te slapen en dat vind ik heel bijzonder om te zien. 

🐎 Wist je dat paarden staand kunnen slapen? 

Het ruikt naar de herfst. Ik kan de geur niet omschrijven maar vind het wel lekker. Mijn oren worden kou en ik neem me voor om de volgende keer mijn muts op te zetten. Hallo bos, hier ben ik weer,

Nu kan jij de kou in
Ik loop door het natte gras en pak vandaag een groot blad vast, dat nog aan de boom hangt. Het ziet er mooi uit: goudgeel met bruin. Het laat direct los. Daar sta ik dan met het grote blad in mijn hand. De tijd was rijp om los te laten. Goed gedaan boom; nu kan jij de kou in. Wat een ingenieuze Schepper hebben jij en ik. 

🌲 Kijk naar: biologie van Tim (de groei van de boom)

Uit mijn dagboek

Ik heb geen verdrietige gedachten (meer) bij het loslaten van de blaadjes. Ik mag dan ’s-avonds een beetje dippen maar dat komt voornamelijk omdat ik moet wennen aan het feit dat de zon zo vroeg ondergaat. Ik hou echt van het proces van de bomen! Fascinerend. Voordat de bladeren er in het najaar afvallen, vormen de bomen al verschillende soorten knoppen voor het volgend voorjaar en die worden ook nog eens goed beschermt tegen de winterse koud. De boom gaat echt niet dood in de winter. Er is een belofte van nieuw leven en dat maakt mij blij.

De hand van de Maker zien

Ik geniet van de geweldige kleurexplosie in het bos. Steeds vaker zie ik er de hand van de Maker in en let ik op Zijn hart. Op Wie Hij is. Ik laat het grote blad in het gras achter en loop dieper het bos in. De zon stijgt hoger en hoger. 

Duizend kleine lichtjes

Dan kom ik bij het veld met de jonge naaldbomen. Het is een open plek in het bos en hier heeft de opkomende zon vrij spel. Oh... wow! Ik kijk ik mijn ogen uit. Duizend kleine lichtjes om me een. De druppels aan de draden van de spinnenwebben glinsteren in het zonlicht. Ik ga op een boomstronk zitten en besluit hier mijn ochtendkoffie te drinken. Waar ik ook kijk: mooiigheid!

Uit mijn dagboek

God showde Zijn grootsheid vandaag in miniscule dauwdruppels die het zonlicht reflecteerden. Ik heb er ooit een wetenschappelijk artikel over gelezen. Over hoe ingenieus het is dat spinnenwebben waterdruppels uit vochtige lucht kunnen verzamelen. Ik bewonder er mijn God om. "Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen."

Duizend kleine lichtjes
Sommige wandelingen wil ik voor altijd herinneren. Bij deze wandeling hoort de gedachte dat seizoenen inderdaad veranderen. Maar dat Hij duizend kleine lichtjes geeft op donkere dagen. Hij is bij machte dingen te te doen ver boven alles wat wij bidden of denken.  

»»————-　★　————-««

✨ Heb jij dit wel eens gezien (druppels in een spinnenweb)

🍂 Wat vind je het allermooist aan de herfst

🪔  Hoe ik er in 2015 over dacht: God gaat er niet vandoor in de winter

🎧 Autumn Days When the Grass is Jewelled

Afscheid van mijn koffiemok

Op deze manier neem ik afscheid van mijn koffiemok: een blije foto van toen hij nog mooi was. Hij sneuvelde in het bos omdat ik hem verkeerd neerzette. 

Ik kreeg spijt
Hij brak zijn oor. Er sprongen stukken af. Ik deponeerde hem teleurgesteld op de afvalbak. Maar toen ik thuis kwam van mijn wandeling kreeg ik spijt dat ik hem zo in het bos achtergelaten had.

Ik gooi mezelf toch ook niet weg?

Ik kreeg spijt omdat ik aan mijn eigen gebrokenheid dacht. Ik gooi mezelf toch ook niet weg? Zelfs op dagen dat ik mezelf minder mooi (en bruikbaar) voel, ben ik kostbaar in Gods oog. Geliefd. Ik blijf dat, want zo is God. Ach ja, een mok is maar een mok hè. En ik was te laat om hem te redden. Stilletjes hoopte ik dat iemand hem opraapte en een tweede kans gaf.

Wat ik ooit schreef (aan mezelf)

Wat een genade om door God opgeraapt te worden uit je gebrokenheid. Dat is één van de mooiste dingen die ik geloof: dat Iemand me zag en opraapte: Jezus. Maar ook al ben ik opgeraapt, ik lijd net zo goed als alle anderen in deze gebroken wereld. Als christen lijd ik wel anders. Ik lijd hoopvol: als bedroefd, maar toch steeds blij.

💔 Hadassah over het verlies van haar man: The Secret of Being Sorrowful, Yet Always Rejoicing

Afscheid van mijn koffiemok

Maar nu is het tijd om echt afscheid van mijn koffiemok nemen. Ik zeg tegen hem: "Je bent geen afval, you are just lovely." En dat zeg ik vandaag ook tegen jou.

Hieronder een laatste video, voordat hij op de grond viel.

💗 Hoe ziet jouw lievelingsbeker eruit?

💗 Kan jij gemakkelijk dingen weggooien?

💗 Heb jij bekers met een leuke tekst? Welke?

Gods zachte zomerregen

5 september

Ik laat de spullen van mijn vader door mijn handen glijden. Ik nam ze mee, na zijn overlijden in 2019. Ze mochten niet weggegooid worden. Het was mijn stukje papa en ik hield het al die tijd dicht aan mijn hart. Verzamelde krantenknipsels, papierwerk in mapjes, losse volgeschreven velletjes, Hebreeuwse en Aramese lessen. Alles.

Het is goed zo
Nu ruim ik de zolder op. Mijn leven wordt er lichter van. Ik laat los. Ik scheid het papierwerk van de plastic mapjes en leg alles liefdevol in de container. 

Het doet geen pijn meer. 

Het is goed zo.

 
Ik kan het niet
Andere dingen op zolder doen nog wel pijn. De doos met schriftjes van mijn dochter. Die laat ik ook door mijn handen glijden. Ik blader er doorheen. Wat kon ze goed tekenen. Wat een mooie cijfers haalde ze. Maar als zij mij niet meer hoeft, gooi ik dit ook maar weg. Ik doe het niet. Ik kan het niet. Pijn zeurt langs de rand van mijn gedachten.

Woorden als zachte zomerregen

Ik ga voor het raam staan. Is het niet zo dat je ook kunt rouwen om mensen die er nog wèl zijn? De pijn wordt scherper. Dat ik niets waard ben, niet geliefd, niet bemind. Ik zet mijn muziek iets harder, tik, tik, tik, op mijn koptelefoon. Stop met dat zielige gedoe. Precies op dat moment begint er een nieuw lied te zingen. Het gaat over psalm 121 en door mijn tranen heen hoor ik een oud refrein. De woorden raken mijn hart als zachte zomerregen.

 

He will not suffer your foot, to be moved,

He who keeps you, will not slumber,

behold, He that keeps Israel neither slumber nor sleep,

The Lord himself, shall keep you from all evil

He shall keep your soul, 

He SHALL keep your soul

Mijn hulp, dat bent U
Nu weet ik het weer. Ik ben niet alleen. De God van Israël is ook mijn God. Hij is mijn Helper en zal dat altijd blijven. Ondanks wat er in mijn leven speelt ben ik een blij en gezegend mens. Hij zal me nooit verlaten. Hoe kostbaar ben ik Zijn ogen! Geliefd. Zijn liefde gaat mij te hoog, is te diep maar ik prijs Hem ervoor. Ik prijs Hem vandaag voor wie Hij is. Dat wil ik blijven doen. Ik draai het lied nog een keer: Mijn hulp? Dat bent U! 

15 september (citaat)

Vandaag is het donderdag. Ik las ik iets in het boek dat me terug bracht bij mijn zolder-ervaring. Het maakte God nog groter (in mijn gedachten). 

Het citaat staat onder dit plaatje.

De Heilige Geest troost en sterkt de harten van de gelovigen. Hij brengt hun verdrietige, verwarde harten tot rust en geeft hen vrede door iets troostvols van God in gedachten te brengen. Dit is zo overweldigend dat de verdrietige gelovige er volledig door wordt overwonnen. Het is geen troost die komt en gaat. Het is een troost die eeuwig blijft, want het is een troost die ontstaat uit eeuwige dingen, zoals de eeuwige liefde van God. De troost is sterk, want Degene die deze troost brengt is sterk. Deze troost is ook heel kostbaar omdat de gelovige daar de liefde van God nog meer ga waarderen en de moeilijkheden met meer geduld kan doorstaan. Bron: John Owen en beetje Aritha

Wat een dag zal dat zijn!
Heb vertrouwen, kind van God. Wat je overkomt is misschien wel een nare verrassing voor je, maar nooit voor Hem. De HEERE zal je uitgaan en je ingaan bewaren. Hij is bij je als je zon ondergaat en het nacht word. Ooit zul je Hem gaan ontmoeten en zien zoals Hij is. Wat een dag zal dat zijn!

Het leven eindigt niet wanneer wij het licht uitdoen en 'welterusten' zeggen. Na het slapen worden we wakker voor de nieuwe dag. Na welterusten komt goedemorgen. Als iemand overlijdt zeggen we vaak dat hij is 'ingeslapen'. Maar het christelijk geloof gaat nog een stap verder en dat past binnen het sabbatsritueel. De sabbat gaat van de avond over in de morgen, zodat je al rustend besef krijgt van het ochtendgloren van de dag die komt. Sterven betekent niet dat het licht wordt vernietigd. Het betekent het licht uitdoen omdat de morgen aanbreekt. Tomas Sjödin 

🎧 My Help is You (doet de link het?)

❓  Wat gebeurt er na de dood - leven na de dood

💧 De foto maakte ik in 2019: mijn tranenkruikje 

Linked to Grace & Truth Linkup

Go(u)d bij de kleine heide

Een douchende buur aan de andere kant van de muur. Dat was de druppel. Nu kon ik echt niet meer slapen. Ik lag al een uur te woelen en koos ervoor om heel zachtjes uit bed te stappen.

Naar het bos
Ik ga ik naar het bos, dacht ik. Dat deed ik ook. 

Zonnegoud 

Het zand dempte mijn voetstappen en de zon scheen warm tussen de rechte boomstammen door. Ik schoot een heleboel foto's van het zonnegoud. Sinds ik onderstaand stukje las, zie ik steeds vaker de link naar Gods trouw. Het troost me. Ik word er blij van.

Ruth Chou Simons over Gods trouw.  

The faithful raising of the sun. Light by which to work with our with our hands, the warm afternoon sun on our backs The setting of the sun. The rising of the moon. Stars that never leave their posts. We call these the making of a day, but God calls them a persistent renewing of His faithfulness.

The steadfast love of the Lord never ceases; his mercies never come to an end; they are new every morning; great is your faithfulness. Lamentations 3:23 

Kastanjeblad 

Ik zette koers naar de kleine heide. Dat is een schitterende plek om even tot rust te komen tijdens een wandeling. Ik vond een langwerpige blad van de tamme kastanje onderweg ernaar toe. Toen ik wat later op het bankje zat, hield ik het omhoog naar de zon. Toen zag de bladtekening nog scherper. De fijne nerven en de kleur die al naar bruin neigde.

Regenroep

In de verte hoorde ik de klagende regenroep van een specht: kliaaah, kliaaah. Zou er eindelijk regen komen? Ik dronk mijn koffie langzaam op. De paarse hei,  de blauwe lucht met witte plukken wolk. Goed om hier te zijn. Ik pakte mijn telefoon om de meditatie van de dag te lezen (zie stukje uit dagboek onder de foto).

Uit mijn dagboek

25 augustus

Ik zat vanmorgen onder de oude beuk bij het veld. De heide bloeit nog steeds al is het iets minder uitbundig. Vandaag geen dansende hertjes gezien. Ik zat daar met mijn voeten op de kurkdroge aarde onder de beuk, met een herfstblad naast me op het bankje dat smaragdgroen hoorde te zijn. En niet geel. Ik las de meditatie van Spurgeon. Het ging het over droogte en onvruchtbaarheid. Ik vertaal het naar mijn eigen woorden. 

Hoop in onvruchtbaarheid

Zing, o onvruchtbare.
Jesaja 54:1

Er zijn momenten waarop ik me zo onvruchtbaar voel. Mijn gebed is levenloos, mijn liefde is koud, mijn geloof is zwak. Iedere genade in het tuintje van mijn hart kwijnt weg. Ik ben als bloem in de hete zon die dringend een verfrissende regenbui nodig heeft. Wat moet ik doen in? De tekst zegt het. “Zing, o onvruchtbare… breek uit in gejuich en jubel het uit."

Kom ga opnieuw naar Jezus. Lang geleden was je zwaar beladen en je verloor je lasten bij het kruis. Je droogte, je onvruchtbaarheid, je gevoel van verlatenheid is niet anders dan het donkere decor voor de saffier van Zijn eeuwige liefde.

Ik zal tot Hem gaan in mijn hulpeloosheid. Ik zal Hem vertellen dat ik nog steeds Zijn kind ben, dat ik Hem ook nu vertrouw omdat ik Zijn trouwe hart ken. Zelfs ik, de onvruchtbare, zal zingen. Ik zal het uitjubelen voor Hem.

Bij de kleine heide vond ik go(u)d. English: Go(l)d

Mijn hart ging weer zingen. 

Ben jij een engel?
Toen zag ik háár aankomen. Mirjam. Dat zei ik dus ook: "Mirjam!" Ze keek me verward aan. "Ben je een engel ofzo, dat je mijn naam weet?" Pas daarna viel het kwartje. Precies een jaar terug kwamen we elkaar op exact dezelfde plek tegen en hadden we een goed gesprek over God. Ze zei toen dat Hij verborgen aan het werk is in de moeilijke periodes van ons leven.

Verlies de moed niet

Met een lach op haar gezicht schoof ze naast me en we praatten honderduit. "Verlies de moed niet!", zeiden we tegen elkaar en we citeerden de twee Bijbelverzen, die voor ons belangrijk waren geweest in het achterliggende jaar. 

In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen. En: Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.

Vlak voordat we uit elkaar gingen beloofden we elkaar om deze teksten te reciteren, als we wakker zouden worden in donkere nachten en angst op onze deur klopte.

God en een gouden ontmoeting

Ik daalde de heuvel weer af maar zij bleef nog even zitten onder de beuk. Als een bemoedigd mens reed ik een half uurtje later naar huis terug. Tijd voor een nog een bakje koffie. En zo vond ik go(u)d bij de kleine heide: God en een gouden ontmoeting.

💗 Heb jij ook wel eens een gouden ontmoeting

😞 Wat doe jij als je veel te vroeg wakker bent?

🎨 Beholding and Becoming, Ruth Chou Simons

👩 Meer over Mirjam: Mag het winteren?

📷  Slideshow van mijn wandeling (paar minuten)

Linked to Sweet Tea & Friends en Grace & Truth Linkup

God niet. Hij blijft.

5 augustus, middag

Ik ben zo blij dat ik weer zin heb om te bloggen, na corona. Maar ik word wel flink afgeleid door allerlei WhatsApp berichten. Mijn jongste zoon maakt een rondreis maakt door Europa. Als hij een berichtje stuurt grijp ik vlug naar mijn telefoon.

Vind jij vakantietijd ook een beetje een droevige tijd? Ik wel. Daar schaam ik me niet voor want het hoort bij wie ik ben. Ik nam vaak afscheid. Ik snapte als kind niet precies waarom mijn moeder telkens weg moest. Het werd niet uitgelegd. Afscheid roept die herinneringen wakker. 

Blij, ik blog weer
Enfin, ik begon mijn bericht door te zeggen dat ik allang blij was dat ik weer zin in bloggen heb. Toen ik corona had, dacht ik dat ik nooit meer zou bloggen. Moe koortsig en een hoofd vol watten. Maar ik begon weer te schrijven. Eerst op mijn fotoblog. En nu hier.

Fijn!

Een onveranderlijke God

Toen ik aan de beterende hand was kon ik weer lezen. Ik las toen iets dat me als christen houvast gaf. Het ging over de Bijbeltekst: "Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid." 

Citaat van Susannah 

O, mijn hart, wispelturig en wankelmoedig, kan dit je niet bijzonder veel troost geven, dat je een onveranderlijke God hebt? Is dat niet het enige toevluchtsoord waar jij je vermoeide vleugels in volmaakte rust kunt opvouwen? Als aardse vreugde verdwijnt, als het besef van je vergankelijkheid je op je fundamenten doet schudden, dan is de onveranderlijkheid van jouw Heere een sterke toren. Je kunt erheen vluchten en er binnen gaan. Je mag je zonder vrees vastklemmen aan Zijn verzekering: 'Ik de HEER, word niet veranderd." Uit: Een tafel in de wildernis

5 augustus, avond

Het is al avond. Ik zit opnieuw achter mijn computerscherm en neem ik me voor om dat kleine hoofdstuk nog een keer te lezen. Het past goed bij mijn droevige gevoel rond vakantietijd. Personen kunnen van de radar verdwijnen. God niet. Hij blijft. 

"Alles wat Hij voor mij is geweest en alles wat Hij nu voor me is, dat zal blijven. Niet alleen morgen maar tot in eeuwigheid." 

6 augustus, avond

Vandaag is het zaterdag en heb ik een boswandeling gemaakt. De heide staat in bloei (zie foto) en wat heb ik daarvan genoten! Yep, vakantietijd maakt me een beetje onstabiel maar dat geeft niets. Ik deal ermee en leg het in Gods hand. Echt waar, ik geniet van de gouden momenten. Ieder seizoen heeft iets moois.

💜 Heb jij al bloeiende hei gezien?

💬 Wat was jouw gouden moment deze week?

📷 Mijn fotoblog (natuur)

Linked to Grace & Truth en Sweet Tea & Friends August Link Up

Met heel mijn hart

28 juni

Wat een prachtige vrouw: Els van Dijk. Ze leidde tot nu toe een nuttig en mooi leven. Wat heerlijk om zo met pensioen te mogen gaan. De interviewer vroeg of ze niet bang was om in een gat te vallen. Els antwoordde:

“Ik kan me niet voorstellen dat het idee van de Heere God is dat ik de rest van m’n leven op de bank ga zitten”

Dat zou ik ook wel willen

Els is directeur van de Evangelische Hogeschool. Na haar pensioen gaat ze een eigen website oprichten waar ze diensten wil aanbieden op het gebied van advies en begeleiding. Misschien gaat ze lezingen geven. Ik dacht: om zo’n veelzijdige, sterke vrouw te mogen zijn. Dat zou ik ook wel willen. Geef mij een stukje "Els van Dijk".

Iniemienie beetje

O wacht, niet te ver gaan. Ik fluit mezelf terug. Vergelijken deed ik toch niet meer? Eh nee, maar soms een ieniemienie beetje. En jij? Ik denk ik aan wat ik gisteren in mijn dagboek schreef. Het past perfect bij vandaag. 

Uit mijn dagboek
27 juni

Vandaag is het een blije dag. 22 jaar geleden werd ze geboren: ons zonnetje, onze dochter. Ik hou zo van haar. Ze komt het zo vieren. De lijn met gouden vlaggetjes hangt al op. We kochten een leuk cadeau met z'n allen. Ik heb nog wel even voordat ze komt. Daarom pak ik mijn iPhone om de 'meditatie van de dag' te lezen. 

 C.H. Spurgeon schrijft:

Sommige mensen hebben het rare idee dat de enige manier waarop ze voor God kunnen leven is door pastor, missionaris of bijbelleraar te worden. Hoeveel gelovigen zouden dan uitgesloten worden van een mogelijkheid om geestelijk iets te betekenen? God wordt ook verheerlijkt door een klompenmaker, als hij onder zijn werk zingt over de liefde van zijn Heiland.

Denk niet te gering over je roeping. Kijk wat er in de bijbel staat, en je zult de meest ondergeschikte arbeid vaak verbonden zien met de grootste geloofsdaden, of met personen, van wie het leven uitblonk in heiligheid. Wat God tot jouw werk of positie gemaakt heeft blijf daarin, tenzij je er vrij zeker van bent, dat Hij je tot iets anders roept. 

Maak Hem groot waar je bent en verban alle verkeerde jaloezie en laat tevredenheid in je wonen.

Ik voel me blij om dit te lezen. Ik heb dit nodig omdat ik af en toe niet de juiste gedachten over mezelf denk. Mijn gebed: "Liefdevolle Vader, help me om tevredenheid te cultiveren. Help me om te aanvaarden hoe U mij ziet: geliefd en kostbaar. Ik bid dat in Jezus naam, amen."

Einde dagboekcitaat.

Met heel mijn hazenhart

30 juni

Yep, het is moeilijk om tevreden te zijn als je leven op de kop staat. Ik weet dat. Ik was daar. Zijn wil en weg waren grote verborgenheden me. Juist daar leerde ik op God te vertrouwen met heel mijn hazenhart.

Voor mijn zussen in Christus

Vergeet het verleden en verheug je jezelf daarover, dat je bent die je bent door de genade van God en dat je in Gods vreemde boekhouding misschien nog de grootste verrassing van je leven zult ontvangen en dat je zult ervaren dat de laatsten de eersten zullen zijn. God zij geprezen dat je bent die je bent en dat je in het Koninkrijk bent.  D. Martyn LLoyd-Jones

.・。.・゜✭・.・✫・゜・。.

Tot blogs
Mijn schrijftijd zit erop. Er wachten huishoudelijke klusje op me. Tot blogs!

😞 Hoe ga jij om met vergelijken?

✝️ Geen christen maar wel nieuwsgierig? Klik op: The case of Christ
💗 Blogpost uit 2014 Vandaag zorgt God

🎧 Trust God in the darkness

💬 Els van Dijk stopt als directeur

Die lockdown, hoe zal het gaan?

Uit mijn dagboek
14 december

Toen er vandaag bekend werd dat er een strenge lockdown aankwam, dacht ik: gauw nog even even naar mijn favoriete winkel! Hoe dichter ik bij het centrum kwam hoe drukker het werd. Er stond een rij mensen op de stoep bij de slager, een eindje verderop ook bij de bakker en bij mijn boekhandel stonden ook mensen in de rij. 

Ik hoef eigenlijk geen een boek, dacht ik een beetje ongemakkelijk. Ik heb kasten vol boeken en ik kan ze best nog eens een keertje lezen. Daarnaast heb ik pas een stapel boeken bij de kringloop gehaald. Ik draaide me om en wandelde weer naar huis. Ik kan altijd nog gaan puzzelen. 

Die lockdown, hoe zal het gaan?
Hoe blijf ik stabiel? 

Uit mijn dagboek

15 december

Vandaag heb het dagboek van mijn oma tevoorschijn gehaald.
Ik schrijf een stukje over:

We hebben nou iets minder dan anderhalf brood voor de week. De jongens krijgen vier boterhammen ’s- morgens (dunne zonder boter met wat stroop of chocolade jam die ik zelf maak van hagelslag) en ’s-middags groente met aardappel en ’s-avonds soep. Gisteren werd er een bon voor hagelslag gegeven. Truusje heeft ruim tweeëneenhalf uur in de rij gestaan ervoor maar toen had ze zeven ons. Opoe heeft een paar oude schoenen gekocht voor voor 20 gulden. Daar stond Geertje om half 8 al voor in de rij en om half 10 had opoe de schoenen. Er zitten al stukken op. En dat voor twintig gulden. 

 

Het dagboek van oma relativeert me, zoals altijd. 

Als ze nog leefde zou ik vragen: 

Hoe kwam u die donkere decemberdagen door tijdens de hongerwinter in Rotterdam? 

Hoe zorgde u voor een goed humeur? 

Was u bang? 

Had U steun aan God?