Wie ben jij, o grote berg?

Er speelt een 'liedje' voor Kostbaar door mijn hoofd. Geen echt liedje maar iets dat ik graag wil delen. Dat heb ik wel vaker maar als ik dan begin te schrijven, verdwijnt de melodie. Wat ik wil delen zijn woorden uit de Bijbel. (Zacharia 4:7)

Wie ben jij, o grote berg?

  

Toen ik op een dag wakker werd met deze tekst, herinnerde ik me vaag de geschiedenis. Zacharia worstelde met obstakels op zijn pad. En God bemoedigde hem. Ik koester deze woorden van God. Want ik heb ook obstakels op mijn pad. Soms ben ik er moedeloos van. Nu niet. Ik denk ik aan wat God aan Zacharia liet zien in een visioen. Dat troost me.

Wie ben jij grote berg? Wie ben je dat jij me zo in de weg staat? Wie ben je dat jij  mijn levensvreugde steelt? Me bang maakt. Wanneer ik jou steeds weer in de handen van mijn sterke God leg, zul je zo vlak worden als uitgestrekt veld worden!

• Niet door kracht
• Niet door geweld 

Maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten.

 

Alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden; wat krom is, zal recht worden; wat rotsachtige is, zal tot een vlakte worden.

Heb jij dat ook? Dat bepaalde zinnen, teksten, woorden of liedjes je tot steun zijn?

Wat geeft mijn dag een gouden gloed?

Het zijn  gewone dingen die vandaag voor me liggen. De afwasmachine moet leeg geruimd worden en de vieze spullen mogen erin. Het aanrecht wil ik schoon hebben en de koelkast is echt een rommeltje. Boven wacht een enorme berg wasgoed op me. En ... het zou mooi zijn als het me lukte om de badkamer vanmiddag te schrobben. 

Maar mijn bekken doet pijn en mijn benen zijn zwaar als lood. Ik heb ik zin om op de bank te hangen met mijn telefoon. Om weg te kruipen in een boek. Nee, nee ... niet aan toe geven nu. Ik haal diep adem en begin toch aan mijn klusjes. Wat geeft deze dag een gouden gloed? De wetenschap dat God  me niet verlaat! De wetenschap dat Hij (in Jezus) aanwezig is.

Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft, zij zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden. (Jesaja 40:29,30)

Geen ster, geen vogel, geen bloem is voor Hem verborgen. Dat lees ik in Jesaja 40. Hij is er en Hij wil ons kracht geven voor het leven van alledag.

Kracht om klusjes af te krijgen.

Kracht om pijn te verdragen.

Kracht om hulp te aanvaarden. 

Kracht om eerlijk te zijn

Kracht om op te krabbelen

Kracht om ... (vul maar in)

Ja, het is echt Zijn aanwezigheid die mijn dag een gouden gloed geeft. Hij laat Zijn licht schijnen over alles in mijn kleine mensenleven.

God, how I prize your thoughts!
How many of them there are!
If I count them, there are more than grains of sand;
if I finish the count, I am still with you.

Kostbaar dagelijks leven

Die junidagen kunnen zo mooi beginnen! Vanmorgen vroeg heb ik speciaal het rolgordijn he-le-maal omhoog getrokken om de ochtendzon op de vensterbank te zien schijnen. Precies op mijn tomaat, peterselie, calendula en pompoen. Gauw nam ik een foto (deze zonnige vensterbankmomenten zijn zo gauw voorbij). 

 

Ontbijten bij Intratuin

Deze week had één van de kinderen een dagje vrij. We gingen naar de Intratuin om lekker te winkelen en te eten. Ik kocht een mooie blauwe gieter, slaplantjes, aardbeienplantjes met veel bloemetjes en twee Vaderdag cadeautjes. Ik kon de verleiding trouwens niet weerstaan en heb daar een potje Hollandse mayonaise gekocht. Zeker de lekkerste: met honing! 

Bloem en tuin

Langs onze straat staan allemaal paarse bloemetjes. Om de tuintafel op te vrolijken plukte ik er een paar voor in een jampotje. Wat zou het voor soort zijn? Het is één lila bloemenzee en er komen veel hommels op af. Onze eigen tuin ligt er ook weer mooi bij, dankzij mijn man. Dat was me een knipwerk met al die heggetjes! De rozen gaan leuk bloeien. De lavendel ook bijna. Kijk maar op de onderste foto ... Misschien gaan de bloemetjes morgen open want er wordt een warme dag verwacht!

Schrijven en breien

Aan het afschrijven van mijn boek kom ik niet toe. Soms heb ik zin maar dat zin- gevoel van mij ebt telkens weg als ik wil beginnen. Ik heb me nu voorgenomen om elke dag een kwartiertje te schrijven. Ook ben een paar kleine handwerkprojectjes gestart:  het breien van kleurige vingerloze handschoenen voor mijn dochter. Ik brei zo langzaam. Dus ik schat dat ze rond december af zijn en dan heb ik een origineel kerstcadeautje. Ze houdt van kleur en aparte dingetjes.

Misschien ga ik nog meer breien want volgende maand is mijn oudste dochter (23) uitgerekend. Ik word oma! Eens vragen of zij van gebreide spulletjes houdt.

Kostbaar dagelijks leven

Dit is een huis - tuin - en keuken blog geworden. Niet erg toch? Dit is mijn kostbare dagelijkse leven waar ik van probeer te genieten. Ja, ik heb momenten dat ik flink aan het dippen ben. Piekermomenten en huildagen. Maar ik weet dat mijn tranen niet verloren gaan. Ze zijn kostbaar in Gods oog. 

De zon schijnt, Het is zo lekker. Ik word er blij van.
Wat heb ik veel om dankbaar voor te zijn.
Jij ook?  

In de knoop en lichter leven

Een paar dagen terug ruimde ik mijn kast op. Ik vond een zomertuniekje en wilde het netjes wegleggen maar zag toen opeens dat alle lintjes in elkaar waren gedraaid. Het zat vreselijk in de knoop. Het lukte me niet om die kluwen los te krijgen. Wat een warboel!

Alles in de war
Zo ziet mijn leven er soms ook uit. Ingewikkelde knopen, rare kluwen en draden die in de war zitten. Hoe krijg ik alles weer goed? Aan welk touwtje moet ik trekken om het onoverzichtelijk te krijgen? Hoe langer ik bezig ben met duwen en plukken, hoe vaster de knopen in elkaar lijken te draaien.

Advies van Nora 
Af en toe koop ik een bepaald weekblad in de winkel. Er zat dit keer een dossier over borstkanker in, dat ik graag wilde lezen. En wat las ik op de praatpagina met ingezonden stukjes? Warempel ook iets over in de knoop. Nora schrijft daar over het breien van een vestje met meerdere kleuren. Ze zegt:

 "Soms zit de boel in de knoop. Trekken en sleuren werkt dan averechts.

 Even wegleggen en loslaten helpt wel." 

Wat een goed advies! Even afstand nemen. Dan kijk je er later met een heel andere blik naar. Onthouden, zeg ik tegen mezelf.

Beste Adres
Maar als de knopen te erg zijn? Of de situatie te ingewikkeld? Dan helpt het niet als je dingen laat rusten want ze laten jou niet met rust. In zo'n geval kom ik persoonlijk bij God uit. Hij is voor mij het beste Adres waar ik zijn kan met al mijn knopen en kluwen. Ik geef de touwtjes uit handen. Ik laat los (soms duurt het even voor ik echt loslaat).

Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent,

 en Ik zal u rust geven.

De knopen blijven lastig. Ingewikkeld. Maar met Hem erbij kan ik er beter mee omgaan. Leven met eeuwigheidsperspectief is zoveel lichter. En zoveel mooier.

Mijn leven is een weefsel tussen mijn God en mij

Niet ik kies de kleuren uit, maar doelbewust werkt hij.

Vaak weeft Hij er verdriet in en ik, door onverstand,

vergeet: Hij ziet de boven - en ik de onderkant.

Als 't weefgetouw zal rusten

en de spoel schiet niet meer om,

zal God het doek ontvouwen en verklaren elk 'waarom' - 

hoe nodig donk're draden zijn in des Wevers hand

naast goud - en zilverdraden: zo komt Zijn plan tot stand. 

Een kostbaar stukje glas

Deze week heb ik de zolder schoongemaakt. Nu mijn dochter op kamers woont, versloft en verstoft de vliering. Het begon er zelfs te stinken. De oorzaak vond ik snel: een volle prullenbak en twee rotte mandarijnen in een mandje.

Herinnering koesteren

Ik stof. Ik sop. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik mijn dochters voor me. Zij sliepen hier. Ik hoor hen kletsen, zingen, gitaarspelen, fluiten. Ik herinner me dat ik onder hun bed moest kijken omdat ze bang waren. Het is allemaal voorbij gegaan. Mijn meiden zijn het huis uit. Wat overblijft is de herinnering, die ik koester in mijn hart.

Stukje glas

Onder de centrale verwarming stoot ik tegen een stukje glas. Bijna schiet het in de stofzuiger. Ik buk me om het te pakken en maak het schoon. Als ik het tegen het licht houd zie ik dat er een prachtig tekst  in staat gegraveerd: Love never fails. Mijn dochter zal blij zijn dat ik het gevonden heb! Dit was het eerste cadeautje dat ze kreeg van haar vriend. Ze was het kwijt. Dit kostbare stukje glas.

Love never fails

Alles gaat voorbij. Seizoenen wisselen. Ook in mijn leven. Tegelijk groeit in mij het besef dat de liefde nooit vergaat. Ons liefdesplantje kan haar kopje laten hangen. Soms wordt het vertrapt of krijgt te weinig voeding. Maar ooit zal het weer opbloeien en vruchten dragen. Love never fails.

zij bedekt alle dingen,

zij gelooft alle dingen,

zij hoopt alle dingen,

zij verdraagt alle dingen.

 

 

Vieze vloer en rood hartje

Nadat ik een uurtje gewerkt heb, kijk ik tevreden rond. Vandaag niet dweilen hoor; de vloer ziet er schoon uit. Toch? Ineens denk ik aan de beker drinkyoghurt die over de vloer ging in het weekend. En aan die smerige snowboots ...

Dacht ik echt ...
Ik pak toch een emmer met sop en de dweilstok en dweil mijn vloertegels tot ze glimmen. Had ik echt gedacht dat mijn vloer schoon was? 

Het sopwater in de emmer staarde me grauw en smerig aan.

Zo is het nou ook bij mij
Zo is het nou ook bij mij, denk ik stilletjes: een mooi mens door God gemaakt. Maar ik maak de boel af en toe flink vies. Er zijn momenten dat ik Hem uit het oog verlies. Er zijn momenten dat ik mis stap. Dat ik iets doe of iets zeg waar ik niemand blij mee maak. Kleinzielige jaloezie, wraakzucht.

 

 

Het rode hartje

Ik draag het onderstaande hartje vaak bij me. Ik kreeg het van mijn jongste zoon en het past precies in de palm van mijn hand.  Zaterdag legde ik het in de sneeuw op mijn balkon en maakt er een foto van. Ik plaatste er de witte tekst op. Omdat deze woorden me aanmoedigen om tot Jezus te gaan. Om het bovenstaande gebed te bidden. Dit hartje geef ik vandaag aan jou :-)

 

Want Hij zegt: 

 

Al waren je zonden als scharlaken

Wit al de sneeuw zal Ik ze maken
Al waren ze rood als karmozijn
Ik maak ze als witte wol
Zo zuiver en rein

 

 

Ik wens je een fijne (stressloze) week toe.

* Hou je van de maandag?

There is always something to be thankful for.

 

Help ... ik wil een warme mama zijn!

Bom, bom, bom! Vuisten op raam. Als ik haastig mijn laptop wegzet, zie ik het hoofd van mijn dochter ( 12 jaar) om het hoekje. Haar wangen vuurrood van de vrieskou. Ik kijk verbijsterd op de klok: het is nog maar 11 uur.

Ik kan mijn teleurstelling bijna niet verbergen. 

'Sorry!' zegt mijn dochter. 'We werden we naar huis gestuurd omdat er leraren ziek zijn.' 

Ik probeer vrolijk te doen maar dat ben ik niet echt 'Leuk voor je!' zeg ik terwijl ik bedenk wat ze allemaal zou kunnen doen: huiswerk maken, facebook, film kijken. Mijn dochter steekt nog een keer haar handen in de lucht: 'Ik weet dat het je schrijfdag is, ik ga iets voor mezelf doen.' 

We besluiten eerst samen koffie te drinken en nemen een gevulde koek. Het is gezellig, maar van binnen pieker ik over mijn gedrag. Help, ik wil een warme mama zijn.

Ik gebruik dit jaar nieuwe planner, die mijn man en ik samen gemaakt hebben. Als ik gedisciplineerd mijn huishoudelijk werk doe, kan ik twee ochtenden voor mezelf werken ( boek schrijven). Hoewel ik me voornam, om me niet vast te prikken aan de twee morgens, merk ik dat ik het niet leuk vind tijdens mijn bezigheden gestoord te worden. De dinsdagmorgen kan ik schuiven naar de woensdagmorgen als er onverwachts iets gebeurd. Maar de vrijdagmorgen kan ik niet verschuiven naar de zaterdag. Dat gaat niet!

Een spagaat. Tegelijk ben ik nuchter genoeg om te bedenken, dat ik echt aan een project mag werken zonder me schuldig te voelen!  Ik voel me niet schuldig ... behalve als mijn dochter na twee uur les onverwacht voor mijn neus staat. Hoe doen andere thuiswerkende moeders dat. Hoe zou jij het doen?

Balanceren tussen jezelf geven als moeder en tijd nemen voor jezelf. Of balanceren tussen jezelf, je werk en de ander. Hoe ervaar jij dat?

Maandagmorgen babbel

Maandagmorgen. Ik kijk op mijn planning en zie dat ik deze week ontzettend veel te doen heb. Mijn hersens draaien nu al overuren: hoe krijg ik het allemaal klaar?  Zal ik het goed doen. Haal ik mijn deadline? Combinatie huishouden, gezin, schrijfwerk is soms niet handig.

Gewoon aanpakken, denk ik en terwijl ik een muziekje opzet schiet ik harder op dan ik verwacht had. Ik zet zelfs het verbleekte hout van een kast in de bijenwas. Mmm,  ruikt zo lekker! Het kasteel van mijn zoontje mag blijven staan op de grond. Ik stop alle playmobil poppetjes erin. Ook de zwaarden, pijl en bogen, dolken, schulden. Moordlustig tuig, grrr.  Anders zuig ik het zometeen op. Perongeluk.

Vanmiddag wil ik wat kleding op Marktplaats zetten. Ik heb een eigewijze zoon, die geen geen bloes wil dragen nu hij dertien is. Aan het begin van het winterseizoen kocht ik ze en nog steeds hangen ze in zijn kast. Ongedragen. En ook een broek, die ik mooi vond. (Hij niet.) Samen met wat andere kleding zet ik die vanmiddag op Marktplaats. Natuurlijk moet ik er eerst foto's van maken. Mijn zoon wil alleen effen shirts aan.

Het huis ruikt nu heerlijk naar schoonmaakmiddel. Ik geef de planten water, sop de vensterbanken, maak de stoelen schoon en haal een lap over de leren bank. De wc's zijn al schoon, dat deed ik eerst vanmorgen. Jammer genoeg viel mijn emmer om. Ja, wie zet de emmer dan ook op het deksel van de wasmand? Al het wasgoed nat want het water droop door de gaten naar beneden. Ik laat me niet sacherijnig maken door zoiets stoms. Ik kiep de was op de tegels van de waskamer en zie hoe smerig mijn hoge witte wasmand is onderin. Zand, knopen, een steentje, takjes. Gauw schoonmaken die rommel. Even later staat mijn wasmand weer te pronken naast de wasmachine.
Nu is het tijd voor pauze. Ik smeer een boterham met pindakaas. En pak mok koffie ( rode beker met witte stippen ).

Ik ben benieuwd wat jij gedaan hebt. Hoe is jouw maandagmorgen geweest. Had je een goede start? Of was je moe en is het nog steeds rommelig in huis? Misschien ben je wel super gestructureerd? Dan wilde ik wel een stukje van jou hebben.

The holy God of Israel,

the Lord who saves you, says:

“I am the Lord your God,

the one who wants to teach you for your own good

and direct you in the way you should go.

Mijn meiden en hun schoenen

Mijn oudere dochters zijn nogal kooplustig wat schoenen betreft. Ze hebben talloze gympen, sandalen in allerlei kleuren, slippers, sportschoenen, pumps en nu de herfst eraan komt ook nog laarzen.

Het zal niet lang meer duren of ik ga het schoenenkastje opruimen. De zomerschoenen mogen naar boven. Ik berg ze altijd op in een één grote, speciale tas. Maar dit jaar wil ik het anders doen en koop ik transparante rollerboxen voor onder het bed. Mijn dochters kunnen de schoenen dan in hun eigen kamer bewaren, zodat ze hun schoenencollectie kunnen bewonderen wanneer ze maar willen.

Nu heb ik dus een kast vol schoenen uit te zoeken. Welke schoenen doe ik stiekem weg? Ai, dit is een pijnlijke sessie.

'Mogen deze weg?'
'Nee mam, die wil ik houden. Die had ik aan toen ik verkering kreeg? Op die ene zo heel speciale dag ...'

'Maar deze kunnen we toch wel weggooien? Dat hakje gaat er telkens af!'
'Nee mam, dat hakje lijm ik - ze zijn nog zo leuk ... '

'Die kleur is niet mooi. Zal ik ...'
'Nee mam, volgend jaar is het misschien mode!'

 

'Oké, maar deze wil ik hebben!' roept jongere broer.

😁

* Houden of wegdoen. Heb jij het gouden antwoord?
* Hoe ruim jij de zomerschoenen op?



Kerstballen in de zomer.

Toen hij  haar belde dat het alweer later zou worden, besefte ze dat ze voor de tweede keer alleen zou eten met de kinderen. Niet leuk! De grotere kinderen waren er ook niet bij vandaag, dus was ze alleen met de jongsten. Dan maar een snelle hap. Brood met een hamburger, mayonaisse en een plak kaas. Ze ging voor het raam staan en keek naar buiten. Daar zag ze haar jongste. Hij was aan het bellenblazen en tuurde met zijn mooie groene ogen omhoog, de bellen na. Hij zwaaide enthousiast toen hij haar ontdekte. Hij deed nog beter zijn best. Opeens sprongen de tranen in haar ogen. Wat een lieverd, dacht ze. Wacht! Ze zou er toch iets gezelligs van maken. Geen hamburgers en niet voor de zoveelste keer achter een film. Een bijzondere maaltijd met wat schaaltjes lekkere dingen erbij.  Kaarsjes op tafel en zou ze ook papieren servetten gebruiken? Ze had nog een pakje in de kast liggen. Rood met goudkleurige kerstballen erop Ze glimlachte terwijl ze een pan pakte. Kerstballen in de zomer. Humor.

Dit noem ik nou een combinatie van een extra mijl lopen en het feit dat het de kleine dingen zijn die het doen. Mijn leven is vol met de dagelijkse bezigheden en verplichtingen. Ik vergeet hoe leuk een extra mijl het leven kan maken! Ik weet zeker dat jij met kleine dingen, van een saaie dag iets bijzonders kan maken. In mijn geval: ik wil één van mijn kinderen vandaag verwennen met wat meer lichamelijk contact. Even stoeien. Want hij ontglipt me en roept de laatste dagen op een negatieve manier om aandacht. Begin mensen te verrassen. Welke extra mijl wil jij de komende dagen gaan?

De uitspraak 'een extra mijl lopen' komt uit het bijbelboek Mattheüs 5: 41

En als iemand je dwingt één mijl met hem te gaan, loop er dan twee met hem op. Het is een uitspraak van Jezus.

( Volgende week is er een give-away op mijn blog te vinden. Verrassing!)

De realiteit van een rommelig huishouden

Ik was heel blij, dat ik ook eens een ander blog http://jennie-warner.blogspot.com/ tegen kwam deze week. Eentje die geen foto's liet zien van perfect opgeruimde kamers of kinderen in hun mooiste kleren. Niet dat ik propaganda maak voor rommelige kamers maar de realiteit is vaak zo dat mijn huis geen toonzaal is. (Ik ben benieuwd hoe dat bij jou is!)

Soms ligt de vloer hier bezaaid met playmobil. Overal strijdbare helden en o wee, als er iemand op de playmobil stapt. Mijn dochter nestelt zich altijd op de bank met een heleboel boeken en stripverhalen. Ze bouwen hier regelmatig een hut onder de trap, die dan weer mag blijven staan. En in de computerkast is het ook vaak rommelig evenals de slaapkamers.

Kamer van mijn dochter (11)

Mijn man heeft voor mij een prachtige planner voor me gemaakt, met ruimte voor weekmenu's. Toch faal ik vaak; ik heb geen 'huishoudelijke' vingers! Spinnenwebben zie ik niet eens, mijn kinderen maken me er soms attent op. Maar ... met mijn schema weet ik wel dat alle kamers een beurt krijgen, de ramen gewassen worden en de koelkast een schoon is! Ik ben iemand, voor wie een schema onmisbaar is, omdat ik anderhalve dag over wil houden om ander werk te doen, dat voor mij belangrijk is.

Ik verlang ernaar om van mijn huis een thuis te maken. Dat is tegelijk ook mijn antwoord op Gods roeping en ik vraag Hem me te helpen dit management beter onder de knie te krijgen. Mijn motto is: Wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht. Daarom zeg ik het maar eerlijk tegen je: ik heb moeite met het huishouden doen. Soms val ik zelfs in de fout om te gaan bloggen in plaats van wc's schoonmaken. Nu jij! Hoe krijg jij het voor elkaar?
 
(mijn dochter van 11, van de foto's hierboven heeft vanaf deze week ook een planning: zelf de vloer van haar kamer en het bureau opruimen -  ik zal het controleren! )

Niet te pruimen.

Twee emmertjes
In mijn koelkast staan twee kleine emmertjes ( van de stratticiatello -yoghurt ) vol met pruimen. Mijn zoon heeft ze geplukt. Tot mijn verbazing eten ze de echter pruimen niet op. Alleen het plukken was leuk, ze vinden het velletje stug en vies. Zelf ben ik allergisch voor pruimen. Ik wordt er niet doodziek van maar krijg wel jeuk in mijn mond en mijn smaak is verstoord voor een paar dagen. Daarom dacht ik: laat ik er jam van maken. Op  http://www.smulweb.nl/  vond ik een leuk recept van http://terry.smulweb.nl/  Ik heb na het koken geen last meer van allergie. Wel vraag ik me af of ik de velletjes mee moet koken of verwijderen.

Czar-pruimen
De pruimen die wij nu geplukt hebben zijn klein en blauwachtig met een duidelijke waas. Ik heb me laten vertellen dat ze Czar-pruimen zijn.

Ingrediënten:

600 g rijpe pruimen, 500 g geleisuiker, 1 theelepel kaneel, desgewenst 2 eetl. rum

Hoe maak je het klaar

Snijd de gewassen pruimen in vieren en verwijder de pitten. Breng de pruimen in een flinke pan met 2 eetlepels water aan de kook en laat ze op laag vuur in ca. 20 minuten gaar koken. Roer de geleisuiker en de kaneel door de pruimenmoes en breng al roerend aan de kook. Laat 4 minuten koken, roer er eventueel de rum door en schep de jam in schone potten.

Vijf slimme vuistregels

Ik las in het boekje 'Vrolijk huishouden'   http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/vrolijk-huishouden/1001004007495377/index.html  vijf vuistregels om je aan vast te houden tijdens je wandeling door luilekkerland. Die wil ik jullie meegeven, vandaar dat ik ze in mijn blog zet.
1. Gebruik grootmoeders bril.
Eet alleen dingen, die je oude oma zonder meer als voedsel zou herkennen. Dus de basisdingen.
2. Tel mximum tot 5
Koop geen producten die uit meer dan 5 ingrediënten bestaan. Hoe meer ingrediënten hoe kunstmatiger het product.
3. Zwicht niet voor dure woorden
Koop geen producten waar dingen in zitten die je niet uit kunt spreken. Of woorden die niet tot je dagelijkse woordenschat behoren.
4. Ga 'de boer op'
Hoe korter de lijn tussen jou en de producent, hoe groter de kans dat het produkt in kwestie goed voor je is. Ga dus de boer op. Koop rechtstreeks bij de kweker of bezoek een pluktuin.
5. Koop op de markt.
Bijna al het voedsel dat op de markt verkocht wordt is relaltief onbewerkt.

Bron: Vink fruitboerderij in Kraggeburg. 

1. Use your grandmothers' glasses. Eat only those you old grandmother no longer would recognize as food. So the basic things.
2. Count maximum to 5 Do not buy products from more than 5 ingredients exist. The more ingredients the artificial product.
3. No expensive (incomprehensible words) words
Do not buy products with ingredients described with words, that not belong to your daily vocabulary.
4. Go 'the farmer' The shorter the line between you and the producer, the greater the chance that the product in question is good for you. So go to the farmer. Buy direct from the gardener or visit a 'pluktuin.'
5. Sale ( buy) on the market.
Almost all the food you buy on the market  is relatively untreated.

Samen iets doen.

Er zijn van die dagen, dat het ineens allemaal lekker loopt. Met de kinderen bedoel ik. Bij ons hebben ze een todo-lijstje met de dagen erop en voor elke dag staat er op, wat ze moeten doen. Niet veel en echt iets in hun eigen kamer.

Het bureau schoonmaken, bed opmaken en de grond opruimen op maandag bijvoorbeeld. Ik ben heel verbaasd dat ze dat zo leuk vinden en het scheelt mij een heleboel werk. Op dinsdag legen ze hun prullenbak, soppen ze de vensterbank en gooien overtollige rotzooi weg. Dit takenlijstje is eigenlijk alleen voor de vakantie maar ik denk dat het goed is, om het daarna ook te gebruiken!

Toch merk ik dat ze het nog leuker vinden om dingen samen te doen. Mijn zoontje en ik maakten samen een kwarkcake: hij gooide het meel, de kwark en de eieren erin, hij mixte het en hij schepte het beslag in het blik.

Met mijn dochter maakt ik de koelkast schoon, die ze later vol trots aan mijn man liet zien, toen hij thuiskwam: 'Kijk eens hoe schoon.' Het is eigenlijk heel gezellig - samen dingen doen. Voor mij is het een openbaring dat bepaalde dingen, waar ik een hekel aan heb, leuker worden als er een enthousiasteling meewerkt. Wat het belangrijkste is: ben ik vrolijk - de kinderen ook. Ben ik chagrijnig - de kinderen worden het ook.

Een vrouw naar Gods hart is een vrouw die geeft, omdat God Zelf zo is. Als christenen is het onze opdracht om te geven. We geven onze glimlach, een enthousiaste begroeting, een knuffel, een compliment, een bemoediging, een maaltijd, een luisterend oor, een lift ... en zo kan ik nog wel even door gaan. Neem even tijd en vraag God je hart te vullen met meer liefde voor je kinderen - een liefde die voor onze kinderen bidt en voor hen zorgt, een liefde die opvoedt en een liefde die lacht en speelt. Uit: Een vrouw naar Gods hart - Elizabeth George

Vakantie vieren als vrouw.

Vorige week heb ik drie tijdschriften gekregen, van iemand uit de straat. In één van de drie stond een artikel over Vrouw & Vakantie. Ik vond dat waardevol. Goed, je hebt vakantie. Maar hoe kom je even los van alles? Ook als je geen gezin hebt of niet op vakantie gaat, lijkt het soms bijna onmogelijk om tot rust te komen. In dit blad stonden vakantietips, die ik waardevol vind en daarom gedeeltelijk toepas in deze vakantie. Misschien ook iets voor jou?

Vakantie tips

1. Breng structuur aan.
2. Werk met lijstjes
3. Verdeel taken en maak duidelijke afspraken
4. Motiveer jezelf ( en anderen)
5. Maak tijd voor jezelf.
6. Vergeet je stille tijd niet

Deze pikte ik er voor mezelf uit:

• Structuur is handig omdat je week en dagritme verstoord is in de vakantie. Zorg daarom voor een planning. Kom om dezelfde tijd ( natuurlijk bij ons iets later dan normaal) uit bed, kijk wat je wilt. Een uurtje werken met z'n allen zodat je 's middags vrij hebt misschien?
• Verdeel taken Als je kinderen hebt, die nog van jou afhankelijk zijn, mag je best wat van hen verwachten. Wil je samen uit, een dagje naar zee of een ander uitstapje? Bespreek van te voren wat er moet gebeuren voordat je met z'n allen weg kan. Geef iedereen een taakje. Motiveer jezelf en anderen: als het gebeurd is, kunnen we weg!
• Maak tijd voor jezelf Wij hebben als vrouw (en/of moeder) ook ontspanning nodig na al dat werken - het hele jaar door. Zeker in de vakantie! Vraag oppas om een dagje weg te kunnen gaan. Misschien heb je een goede vriendin of een zus. Maak tijd voor een ontspannen dag in de tuin. Lekker zitten met een boek. Vraag aan je oudere kinderen of ze een uurtje of twee op de jongeren willen passen, zodat jij even op kunt laden. Lekker een eind fietsen. Of winkelen in je eentje.

Nog een tip uit dit tijdschrift

Zet op sommige dagen kruizen in je agenda. Op die dagen zie je vanzelf wel hoe de dag zich vult. Voor mij is dat geen goede tip maar misschien voor iemand anders wel. Bron: christelijk magazine voor het gezin

Vraag: 

Hoe ziet voor jouw een ultieme vakantiedag eruit?

Rondslingerende bekers?

Voor mijn verjaardag kreeg ik een boekje Vrolijk huishouden, geschreven door Els jacobs. Het stond op mijn verlanglijstje hoor, dus het was geen stille hint van iemand, die vond dat ik wat vrolijker mijn huishouden moest doen. Het is echt een waardevol boekje! Achterop staat: Is huishoudelijk werk saai, monotoon en geestdodend? Wel nee! Ik heb me laten verrassen door de leuke handige en vrolijk stemmende tips en ideeën van De HuishoudCoach. Lang leve het vrolijke huishouden!

Tip uit dit boek

Probleem: Rondslingerende bekers en glazen, die als ze allemaal schoon zijn niet in de kast passen.

Oplossing: Zo'n heerlijk belegen mokkenrek op je aanrecht, waaraan je de meest geliefde bekers kunt ophangen. ( voor glazen is ook een rek te koop tegenwoordig) Trouwens ook leuk voor meiden, die op kamers wonen.

Vandaag ....

...kookt mijn 13 jarige zoon. En dit is hij van plan:

Hij kookt sperziebonen.

Hij maakt ook saté-saus uit een pakje. Mjammie! Die saus gaat bij de liefhebber

 over de boontjes.

Hij bakt de aardappeltjes. Dat kan hij heel goed, ze zijn altijd precies krokant genoeg!

Daar strooit hij zout en paprikapoeder over.



plaatje van Internet.

Als nagerecht: ijs! Kant en klaar uit de diepvries. Eén keer in de week hebben we ijs, na de warme maaltijd.

Meestal peren-ijsjes, omdat iedereen die lust. Eh ...niet altijd van OLA.

Dat is erg duur en er zijn andere merken, die goedkoper zijn.

Wat eet jij vandaag?

Simpele taartvervanger

Geen zin in taart? Probeer dit eens! 🍌🍫

Sommige kinderen hebben op een feestje écht geen zin in taart. Ik heb wel eens buurkinderen op bezoek gehad die beleefd knikten, een hapje namen… en vervolgens de helft lieten liggen. Zonde, toch?

Gelukkig vond ik een alternatief dat wél in de smaak viel — en ook nog leuk is om samen te maken!

Chocoladezoenen pimpen
Koop een doos chocoladezoenen en wat vrolijk taartstrooisel. Smeer een klein beetje chocopasta op de top van elke zoen (gewoon met een lepeltje), zet wat bakjes strooisel klaar, en laat de kinderen de zoenen erin dopen. Het resultaat is feestelijk én onweerstaanbaar!

Of… banaan in feesttenue
Geen fan van chocozuikerbommetjes? Gebruik plakjes banaan! Doop het bovenkantje in chocopasta en daarna in het strooisel. Ook hier geldt: het ziet er leuk uit, het is makkelijk te maken, en — verrassend genoeg — dit werd hier op een kinderfeestje tot de laatste kruimel opgegeten.

En het mooiste? Geen gemopper over “ik lust geen taart”, en wel blije gezichten én plakhandjes. Maar dat laatste hoort erbij