EEN LENTEMOMENT OP EEN WINTERDAG

Ik was heel druk bezig toen één van de kinderen me riep. Hij stond buiten voor het raam en gebaarde me dat ik naar hem toe moest komen.

Dat deed ik.

Toen ik mijn hoofd om het hoekje van de buitendeur stak, zag ik wat hij wilde laten zien: een pracht van een vlinder. Hij had hem gevonden in de schuur. Ik wist helemaal niet dat er vlinders waren, die de winter overleven maar de dagpauwoog doet dat. Hij schuilt voor de kou en komt in de lente als eerste te voorschijn.

Omstandigheden kunnen zo somber zijn dat je er koud van wordt maar God geeft soms zomaar lentemoment! Een zonnestraaltje. Een gouden moment om voor te danken.

Ik ken mijn winterdagen maar net als deze dagpauwoog heb ik een plek om te schuilen. God is voor mij een veilige schuilplaats, een betrouwbare Hulp in de nood. Bij Hem rust ik uit.

Een drukke decemberweek? Vergeet de lentemomentjes niet! Neem de tijd om ze om te merken. En neem de tijd om stil te worden bij God. 

Bij U schuil ik.

Leer mij Uw welbehagen te doen,

want U bent mijn God.

Laat Uw goede Geest mij leiden

in een geëffend land.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 18 december 2013 en werd op 21 december 2018 geactualiseerd.

BLIJ, WANT IK BEN NOG STEEDS...

Vandaag ben ik naar de tandarts geweest. Twee weken terug had ik controle en alles was goed. Maar daarna kreeg ik last van mijn kaak, net onder mijn neus. Samen met de pijn kwam ook een portie angst en onzekerheid om het hoekje kijken. Nee toch? Niet weer hè?

HOELANG GELEDEN?

Toen dacht ik opeens terug aan de blogpost die ik ooit schreef op Kostbaar. Ik dacht: hoe lang is het nu al geleden dat ik voor het laatst geopereerd ben aan mijn kaak? Ik zocht en vond het bericht van mijn laatste bezoekje aan het ziekenhuis. Wat is het al weer lang geleden! En zolang ben ik dus cyste-vrij!

10-10-2011
Blij blij want ik ben cyste-vrij!Vandaag had ik mijn jaarlijkse controle bij de kaakchirurg in het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem. Er werd gewoontegetrouw een 3-D scan gemaakt. Toen we bij de chirurg waren bekeek hij samen met ons de 3-D beelden en tot mijn verwondering hoef ik niet meer terug te komen! Geen nieuwe cyste in mijn kaakbot te zien. Zelfs geen oude restjes. Daarvoor in de plaats zag hij echt botweefsel (ze hebben tijdens de laatste operatie en botgroeistimulerend middel ingebracht) Na verschillende operaties (de cystes bleven jarenlang terugkomen) en na al de spanning rond uitslagen, werd ik zomaar naar huis gestuurd. Ik hoef geen nieuwe controle-afspraak meer te maken voor volgend jaar. Echt niet? Ook niet voor de zekerheid? Nee, echt niet. Maar ik mag altijd terugkomen voor een scan als ik denk dat ... Tussen de middag sloot ik mijn zoontje in de armen. Hij was vanmorgen bang dat ik zou moeten blijven. Dat gezicht van hem toen hij mij zag:ZO BLIJ! Dank u wel God!

VANDAAG: WEER GEEN CYSTE

Ik ben bang om naar de tandarts te gaan. Ik worstel met angst dat er ooit opnieuw een cyste ontdekt zal worden. Hoe het vandaag ging? Na zoveel jaar nog steeds geen cyste te zien. Links niet en rechts ook niet. Nu schaam ik me een beetje voor mijn angst. 

😰 Waarom kan ik niet een beetje meer vertrouwen hebben?

Mijn kaak zal altijd een beetje pijn blijven doen. Letterlijk en figuurlijk mijn zwakke plek. Maar wat ben ik God dankbaar dat het niet was wat ik vermoedde. 

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 10 oktober 2011 en werd op 5 december 2018 geactualiseerd.

MIJN TWIJFEL EN GODS ALERTHEID

Knutselen met de kids op woensdagmiddag. Ik plande deze bezigheid bewust in omdat mijn leven op dit moment het tegenovergestelde van gezellig is. Er zijn onvoorziene omstandigheden rond de huisvesting van onze zoon. Er bestaat zelfs een kans, dat hij vanuit de instelling op straat zal komen te staan.

Doemscenario’s rijzen als paddenstoelen uit de grond.

Ik heb met mezelf afgesproken dat de jongere kinderen niet de dupe mogen worden van de hele situatie. Hoe moeilijk is dat. Daarom plan ik regelmatig wat leuke dingen, zoals knutselen op de woensdagmiddag. Maar als ze er niet zijn, laat ik me soms gaan. 

Op een middag, toen ze naar school waren, zat ik moedeloos achter mijn bureau. Maar terwijl ik daar zo zat, viel mijn oog op kleine kaartje vlak voor me op het prikbord. Ik las: Maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt (Lukas 22:32). Hoewel mijn geloofsvertrouwen wankelde, wankelt God niet. Hij is juist erg alert en bidt voor mij.

Soms is het moeilijk om dingen in Gods hand te leggen. Mijn eerste reactie is dat ik op de vlucht sla. Ik verdwaal op het Internet of ga als een bulldozer door mijn huishouden. Ik verwaarloos daarnaast mijn gebed en laat de Bijbel dicht.

Juist als we ons leeg en verward voelen, wacht de Heere God op een ontmoeting met ons. Geloof me, Hij heeft plannen en doelen die ver boven ons begrip uitgaan. Soms breekt wat Hij doet ons hart maar geeft Hij ons tegelijk zoveel troost dat het toch goed is wat Hij doet. 

Ik las deze mooie woorden:

But God's comfort is never far behind. 

As we climb up into His lap and weep into His chest, 

He lovely whispers: "Shhh, just hang on to Me. 

I promise to see you through this. 

And some day it'll be clear.

=============

• Het is nu 6 jaar later.
• Onze zoon woont op zichzelf en heeft een leuke baan. 
• God heeft me nooit in de steek gelaten. Hij bracht me juist dichter naar Hem toe.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 8 oktober 2012 en werd op 29 november 2018 geactualiseerd. 

ALS HIJ KLAAR IS MET BIDDEN

'Wanneer komt Jezus terug?' vroeg mijn man aan de kinderen. Ik verwachtte schouderophalen. Tot mijn verbazing zei de jongste heel stellig: 'Als Hij klaar is met bidden!

Wat mooi! 

Ik dacht na over zijn antwoord en bladerde mijn Bijbel door. Daar ontdekte ik inderdaad een tekst over het bidden van Jezus in de hemel: 

Wie is het die verdoemt? Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit. (Romeinen 8:34)

HIJ BIDT VOOR MIJ

De realiteit dat Jezus voor mij bidt! Ik voel me daar verwonderd over. Hij pleit voor mij in noodweer en in zonneschijn. Altijd!

Een soldaat kan sluimeren op zijn post, door vermoeidheid. Een piloot kan een blackout krijgen. Zelfs een moeder kan in slaap vallen als ze waakt bij haar zieke kind. Maar God is nooit uitgeput. Is nooit moe. Is nooit onoplettend. Wanneer ik oververmoeid ben; is Hij er voor mij en bidt. (C.H. Spurgeon)

JEZUS KOMT TERUG

Op een dag is Jezus klaar met bidden.
Dan komt Hij terug, zoals mijn jongste zei.

• Verbaas jij je ook over wat kinderen zeggen? Niet alleen op spiritueel vlak maar ook over wat ze zeggen over dingen in het dagelijkse leven. Ze kunnen zo eerlijk en grappig zijn.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 12 november 2012 en werd op 20 november 2018 geactualiseerd. 

HET LICHT DAT JE NODIG HEBT

Het benauwt me dat het zo diepdonker is 's-morgens vroeg. Ik trek de gordijnen open maar er is nog geen spoortje licht te zien. Grauw is buiten.

DAGLICHTLAMP

Gelukkig heb ik twee jaar geleden een lichtlamp van iemand gekregen en deze lamp is effectief tegen mijn sombere stemming. Iedere morgen zet ik hem een half uur aan. Ik doe dan gelijk Bijbelstudie en ik bid. Zo begin ik mijn nieuwe dag.

Of het helpt? Ja. Ik ben energieker. Ik geniet weer van de kleine dingen (die doen er toch toe ?)

THE LIGHT YOU NEED

Vanmorgen zag ik opeens de kleine lettertjes op mijn daglichtlamp: The light you need ... every day! In mijn hoofd maakte ik gelijk de vertaalslag naar mijn Redder en mijn God, de Heere Jezus. Hij zegt:

 Ik ben het Licht der wereld. 

Dat is Hij en hoeveel mooier is Hij dan het blauwe licht van mijn daglichtlamp. Jezus maakt steeds weer dat ik mijn gezicht vol vreugde ophef. Mijn lasten voelen lichter als ik Hem ontmoet. Hij troost me, verwarmt me. Al mijn geluk vind ik in Hem.

====

GOD IS NOG STEEDS...

Vijf jaar later. Ik heb  inmiddels een nieuwe daglichtlamp gekocht. Het licht pept me op en daardoor heb ik weinig last van een winterdepressie. Mijn Bijbelstudie doe ik niet meer bij de lamp in de vroege morgen - meer verspreid over de dag. Maar nog steeds is God mijn Licht en mijn Redding. 

IEDERE DAG NODIG

Hij is het LICHT dat ik iedere dag nodig heb. Ik heb Hem steeds meer nodig, lijkt het wel. Erbaar jij dat ook? Op Hem blijf ik hopen. Lees meer over het Licht in berichtje: kralen die stralen of maak Hem blij met je liefde.

• Ik hou zo van het licht. Jij ook?
• Kan jij goed tegen het donkere seizoen?

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 29 november 2015 en werd op 12 november 2018 geactualiseerd. Ik paste ook de tekst een heel beetje aan.

GEEF MIJ OOK ZO'N NOVEMBERREGEN

Gisteren kocht ik een doos lange lucifers voor mijn kaarsjes. Ik heb nog een heleboel kaarsen in mijn kast en ik ben van plan om ze allemaal op te branden deze herfst. Gewoon om het een beetje gezellig te maken in huis. Nu het zo vroeg donker is kunnen we wel wat sfeer gebruiken toch?

• Hoe maak jij je huis gezellig in de herfst?

KAARSJES HELPEN (maar niet altijd)

Maar op dagen dat ik het moeilijk hebt, kan ik kaarsjes branden zoveel als ik wil. Ik krijg er echt geen zonnig humeur van. Zo uitgeput en down kan je soms zijn. Dat had ik anderhalve week terug en weet je hoe ellendig dat is. Gelukkig kwam daar verandering in. Ik fleurde op door één zinnetje uit een artikel:

Dit gebeurt er als het regent in de droogste woestijn ter wereld.

Een gortdroge Atacama woestijn die tot leven komt. Novemberregen die de bloemen, die onder het oppervlak hun winterslaap hielden, op laat bloeien. Wat een feest! Ik werd blij van de tekst en bad:

Geef mij ook zo’n novemberregen, Heere God. Laat mijn bloemen bloeien. Binnen in mij en op mijn pad.

Als christen geloof ik dat God altijd aanwezig is. Ook als ik het niet voel. Onder het oppervlak van mijn herfst of woestijnperiodes liggen onverwachte zegeningen te sluimeren: kostbare beloftes van God. Ze lijken wel op bloemen die openbloeien juist onder de moeilijkste omstandigheden. Ik weet dat geestelijke groei zelfs kan beginnen met verlies.

De woestijn? De woestijn zal een zee van bloemen zijn.

Ze zal bloeien als een roos! ~ Jesaja 35:1

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 11 november 2015 en werd op 1 november 2018 geactualiseerd met nieuwe plaatjes. Ik paste ook de tekst een heel klein beetje aan.

NIEUWE TOEWIJDING AAN JEZUS

Gisteravond, toen het buiten al donker was, zaten mijn zoon en ik lange tijd samen bij het haard. Het was heel gezellig. Opeens zei hij:

Kijk mam, nu is er nog maar een heel klein beetje vuur in de haard. En een heleboel rook. Het gaat uit.

Dat was zo. Na twee uur was het haardblok zo goed als opgebrand. De gouden gloed was weg. Het werd killer in de kamer. 

Moeilijke dingen kunnen het vuurtje van mijn geloof uitdoven. Dan zie ik alleen nog een sliertje rook. Meer niet. Gelukkig zegt Jezus, dat Hij de uitdovende vlaspit niet zal uitblussen. 

Het geknakte riet zal Hij niet breken en de walmende vlaspit zal Hij niet doven, totdat Hij het oordeel uitvoert tot overwinning. En op Zijn Naam zullen de heidenen hopen. (Mattheus 12:20)

IK WIL DICHTBIJ HEM ZIJN

Maar tegelijkertijd geeft het me geen toestemming om lijdelijk achterover te leunen. Als ik meer rook dan vuur ben, reflecteer ik Christus dan nog wel? Straal ik iets uit van Zijn liefde?

Ik verlang naar nieuwe toewijding. Ik wil dicht bij de Heere Jezus zijn en vanuit Hem leven want Hij is:

• mijn God
• mijn Bron
• mijn Redder
• mijn Helper
• mijn beste Vriend 
• mijn ... 

Het is herfstvakantie in onze regio. Ik kom tot rust en neem bewust de tijd om me opnieuw aan God toe te wijden. Bij Hem vind ik die ECHTE rust. Ik nader tot God en fluister in mijn hart:

Heere Jezus, U hebt het beloofd, dat U de walmende vlaswiek niet uit zou blussen en het gekrookte riet niet verbreken zoudt; houd dan Uw eigen genade in mij in stand en geef mij niet over aan mijzelf; ik zal er U de eer voor geven! (vrij naar Richard Sibbes)

DE GLOED VAN ZIJN LIEFDE

O, de herfst is zo mooi. Ik houd er van om onder de bomen  te lopen, alsof ik onder een poort van goud wandel. Nog mooier is het om me om te warmen in de gloed van Zijn zondaarsliefde. Dan laait mijn vuurtje voor Hem weer helemaal op!

Wat verlang ik naar nieuwe toewijding aan Jezus.

1. Geniet je van dit seizoen?
2. Lukt het je om innerlijke rust te vinden?
3. Wat kun je veranderen om met meer toewijding God te zoeken?
4. Lees ook: Wanneer de stekker er niet in zit

↬  Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 23 oktober 2013 en werd op 25 oktober 2018 geactualiseerd met nieuwe plaatjes. Ik  paste ook de tekst aan.