Iedereen heeft te maken met critici. Mensen die iets afkeuren. Die iets zeggen over je uiterlijk. Of een sneer geven als je op een verjaardag toch een gebakje neemt.
Maar kritiek van mensen die heel dichtbij staan, is anders.
Soms kan ik er niet van slapen. Ik heb zulke mensen in mijn nabije omgeving, gelukkig niet in huis... maar wèl nabije familie. Het idee dat ze achter mijn rug praten, brak iets in mij. Ik wordt besproken waar ik niet bij ben. Mijn leven, mijn gezin, mijn manier van moeder zijn ligt op tafel ligt, zonder dat ik zelf iets mag uitleggen.
De woorden die over mij gezged worden, over mijn opvoeding en over ons gezin, maken me gigantisch verdrietig. Niet een beetje geraakt, niet even van slag, maar echt diep verdrietig. Het gaat ergens zitten waar ik er niet zomaar meer bij kan. En dan ga ik denken. Te veel denken.
Komt het door mijn karakter? Ben ik te gesloten geweest? Had ik meer moeten vertellen over mezelf? Heb ik te weinig liefde gegeven? Heb ik iets gemist, iets verkeerd gedaan, iets laten liggen?
Die vragen blijven maar rondgaan. Vooral ’s nachts, als alles stil is en niemand me tegenspreekt.
Wat ze over me zeggen voelt niet als een losse opmerking. Het voelt als een oordeel over wie ik ben. Over wat ik heb gegeven. Over mijn bedoelingen, die blijkbaar niet gezien zijn. En dat doet pijn. Juist omdat het van dichtbij komt. Omdat het mensen zijn van wie je, misschien tegen beter weten in, toch hoopte dat ze van je zouden gaan houden.
Toch geloof ik dat God boven dit alles staat. Boven haar roddel. Boven halve waarheden. Boven het stoken in families en gezinnen.
Ik geloof dat Hij actief bezig Zijn plan uit werkt, dwars door alle omstandigheden en gebeurtenissen heen. Niet alleen ondanks wat er gebeurt, maar er zelfs doorheen.
En er zal een moment komen dat ik mij verwonderen zal. Dat ik terugkijk en zie dat geen woord, geen traan en geen gebeurtenis buiten Zijn aandacht is gevallen. Dat Hij wegen heeft geopend die ik zelf nooit had kunnen bedenken. Dat Hij bescherming gaf waar ik alleen verlies zag. Dat Hij genezing bracht op plaatsen waarvan ik dacht dat ze altijd pijn zouden blijven doen.
Nu zie ik het nog niet helder.Nu zie ik vooral wat mensen doen.
Maar er zal een moment komen, dat ik me verwonderen zal.
Lees ook mijn eerdere blog over deze roddel: Ik ben Zijn kostbare schat
Tips uit dit boek
1. Bemoedig andere ouders, die met roddels te maken hebben ( jij begrijpt hen).
2. Als anderen beschadigende dingen over je zeggen, besluit het ze niet betaald te zetten!
3. Zoek positieve mensen op.
4. Merk je eigen overwinningen op
5. Tel ondanks alles je zegeningen
Heb jij ervaringen om te delen?
Es war auf deutsch etwas schwierig zu verstehen. Es geht ja wohl nicht direkt um Vater und Mutter?!
BeantwoordenVerwijderenMir ist nur eines seit Joshua sehr klar geworden, es ist nicht wichtig was Menschen über mich denken, sondern nur was Gott über mich denkt! Und für Gott denke ich, geht es mich nicht mal etwas an was andere denken, weil ich mich nach seinem Willen ausstrecken soll, was er über mich denkt.
Liebe Grüße
Christine
Een och zo herkenbaar stukje.
BeantwoordenVerwijderenIk heb er nachten lang van wakker gelegen, het eren van je vader en moeder en het er niet mee uit de voeten kunnen. Maar ook laster en geroddel. Ze gingen samen, maar ook apart.
Ik heb mijn weg erin gevonden, maar het blijft moeilijk. Rest mijn onzekerheid....
Wat fijn hoe je erover schrijft! Heel eerlijk en met een uitweg. Zulke mensen zul je overal ontmoeten, hoezeer je er ook bij vandaan wilt vluchten. Juist in jouw omstandigheden, in de omgeving waar je thuis bent, maakt God jou sterk, alleen maar afhankelijk van Hem en niet van wat andere mensen vinden of zeggen. Taaie substantie he, die nare gedachten, maar met Zijn hulp komen we ervan af. Sterkte hoor!
BeantwoordenVerwijderenZeer herkenbaar Jedidja en zeer pijnlijk als er over jouw (en/of je gezin) geroddeld wordt.Maar inderdaad, zoals Karien ook zegt...je hebt dat helaas overal, waarheen je ook zou gaan. Zelf zijn we ook ooit verhuisd om die reden, ik kon er niet meer tegen. Maar inmiddels weet ik dat verhuizen niet helpt, ook hier werd in het begin gekletst over ons,nu gelukkig heel wat minder. Of ik hoor het niet meer,dat kan ook nog ;-)
BeantwoordenVerwijderenVandaag heb ik toevallig nog iets bij de hand gehad. Iemand reageerde heel boos naar mij. Maar ik heb heel vriendelijk een antwoordt gegeven en dat voelde echt goed om niet de ander datzelfde aan te doen.
Sterkte hoor, laat je niet op de kop zitten meis!
Lieve groet,Marga
ik vind het plaatje erbij zo sprekend. Roddel, kritiek, enz: het maakt zoveel kapot. Herkenbaar. Hoe kun je daar omheen?
BeantwoordenVerwijderenHmm.. pijnlijk, zijn dat soort dingen! En zo moeilijk om het ze idd niet betaald te zetten, maar te handelen zoals Jezus.
BeantwoordenVerwijderenSterkte in deze moeilijke dingen. Fijn dat je man het voor je heeft "opgenomen".
BeantwoordenVerwijderenroddelen is slechts een manier om jezelf boven die ander te stellen..sommige mensen doen dat als ze bv een laag zelfbeeld hebben. Als je dan een ander naar beneden haalt door laster over hem of haar te spreken...dan til je jezelf automatisch een stukje boven hem. Negatieve oordelen uitspreken heeft hetzelfde effect.Maar dat betekent ook dat die roddels alleen maar hun dienen...en helemaal niks over jou zeggen. Wat je kan helpen is om stevig bij jezelf te blijven door gewoon jouw dingen te doen wát er ook van gezegd wordt.Als jij achter jezelf staat en je doet de dingen die je wil doen met overtuiging en enthousiasme dan straal je dat uit net als dat je nu uitstraalt dat het geroddel je raakt, dat je er ongelukkig van wordt. Ikben er zelf ook mee bezig en het helpt mij om er anders naar te kijken. Laat het bij hun...jij bent precies goed zoals je bent! Groetjes, Petra
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je man kiest voor zijn huwelijk en gezin.
BeantwoordenVerwijderenZo moeilijk hoor, maar probeer gladde schouders te hebben, ervoor te bidden en voor hen te bidden, wees vriendelijk maar toon ook dat je niet van hun goedkeuring afhankelijk bent.
Ieder heeft zijn/haar moeilijke dingen in het leven en vaak daar waar je denkt het 't minst te kunnen verdragen. Dat is het kromme in ons levenslot. Is dat plagen van God?
Nee, het is wonderlijke liefde, omdat het ons dicht(er) bij Hem kan brengen. Dat wens ik je toe.
Liefs...
Prijst de Heer voor je man! Het lijkt me een moeilijke situatie, sterkte en wijsheid toegewenst hoor.
BeantwoordenVerwijderenMijn engelse boek RESPECTFULLY YOURS gaat over het eren van je vader en moeder... ik denk dat ik het maar eens ga vertalen :)
Sterkte met dit alles. Erboven proberen te staan is dan zo'n lastige opdracht. Probeer het je leven niet te laten beheersen, maar je te focussen op alle het mooie dat je gegunt wordt.
BeantwoordenVerwijderenSoms is een "dader" aankijken veel confronterender voor diegene dan voor jezelf.
I just wanted you to know how much I love your new blog header. It's like a winter wonderland!
BeantwoordenVerwijderenGossip is so harmful but isn't amazing how it's also so tempting. God help us all!
hey jedidja,ik kan nu 2 keer je blog lezen,ik krijg hem in mijn mail en via mijn blog gewoon,wil je mij dan uit de mail weer halen?ik lees je blog liever gewoon via mijn blog hoe ik eerder ook altijd deed.
BeantwoordenVerwijderengr yvonne
Eh ... ik heb niks gedaan met mail ofzo. daar kan ik niet bijkomen :-) Dat gaat automatisch, als je jezelf een keer aangemeld hebt? Misschien weet iemand dat?
VerwijderenIk mail je morgen wel hoe je dat kunt veranderen.
VerwijderenGossip is so destructive. I try to think that the person that is doing it wants our attention. That's the only way I can cope with it, otherwise it would be too painful. They are just naughty children acting up.
BeantwoordenVerwijderenI am reading a book about the war of words and how our words show what is in our hearts. A heart that is filled with jealousy instead of God's love might gossip, and such gossip hurts. I pray that our words speak more about God's love and less about our wrong desires. Blessings!
BeantwoordenVerwijderenhi aritha..ik probeer hier een positive reactie te plaatsen..wanneer mensen zelfs niet gelukkig zijn en niet rust in hun leven hebben ...gebeuren dit soort dingen..
BeantwoordenVerwijderenik maak het mee dagelijks op het werk...maar door de tijd heen heb ik een muur om meheen gebouwd..
de heer kent me hart en heb zelfs meegemaakt dat mensen me vergeving komen vragen later...want God is rechtvaardig ..hoe slecht onze verleden is geweest jesus heeft ons schoongewassen met zijn kostbaare bloed..
dus wat mensen denken en praten is niet belangrijk...roddelen is iets zo slecht in een mens...kijk naar u gezin en naar jesus meer hoeft u niet te doen..
u doet het goed weet ik zeker...groetjes soraya
Lastig blijft het hè. Ik weet er van en leef met je mee. Nummer drie eens doen. Mmmm koffie!
BeantwoordenVerwijderenDag Jedidja, je ervaart die roddel als onterend, vermoed ik, en dat is het ook. Mensen hebben de taak elkaar te eren, dat is een duidelijke oproep tot ons: kinderen hun ouders, maar evengoed ouders (of schoonouders) hun kinderen! Het beste medicijn dat ik ken bij onterende ervaringen is het ontvangen van de Eucharistie, dit steunt je heel diep vanbinnen in je hart. En ik hoop, als je het zo kan ontvangen in het licht van die pijn, dat de liefde tenslotte zal doorstralen naar de mensen die je zo raken.
BeantwoordenVerwijderenlieve jedidja,
BeantwoordenVerwijderenIk begrijp dat dit heel moeilijk is voor je, maar je ziet gelukkig ook dat de Heere boven alles staat. Ik denk dat iedereen hier wel eens mee te maken heeft gehad. Wat mij altijd veel troost geeft op moeilijke momenten: zondag 10 over Gods voorzienigheid van HC. Dat Hij alles doet meewerken ten goede, dus ook roddel, al is dat moeilijk te begrijpen,
ik denk steeds, is je zoon al terug? je hoeft geen antwoord te geven hoor, maar denk vaak aan je
liefs sarina
The realities of life. People will always talk behind our back whether we do good or bad. I just put everything in God's hands and just continue to do my best in every situation. The hardest part: loving our enemies.
BeantwoordenVerwijderenHè, wat vervelend Jedidja!
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat je wat aan al de tips en bemoedegingen hebt, die hier te lezen zijn.
Probeer het van je af te laten glijden, en blijf jezelf!
Je bent goed,zoals je bent!
Sterkte...
Groetjes Hannie.
Wat verdrietig!! Het kan zoveel pijn doen, en dan samen in één kerk zitten (samen God dienen), dat lijkt bijna onmogelijk.
BeantwoordenVerwijderenToch heeft je verhaal een ontroerende wending.
'God gebruikt alles, maar dan ook alles ten goede. Zelfs als wij het nog niet begrijpen. Hij werkt Zijn plan uit, dwars door alles heen.Er zal een moment komen, dat ik me verwonderen zal.'
Wat een mooie woorden. En zo waar. Klem je er maar aan vast!
Liefs van mij
ps: Ik moet ook regelmatig aan je zoon denken, net als Sarina.