MIJN NACHT IS ZO LICHT ALS DE DAG

De dagen zijn even lang. Maar het lijkt alsof de helft van mijn tijd in duisternis gehuld is. Gisteren na het avondeten bracht ik wat afval naar de container. Ik bleef daarna even staan in onze achtertuin. Het was nog niet eens half zeven en de straatlantaarns brandden al! Ik voelde miezerige regendruppeltjes in mijn gezicht. Brrr! Gauw glipte ik het warme weer huis in.

Winterseizoen niet leuk
Ik vind dit seizoen niet leuk. Ik ben sneller down en moe en heb minder energie om aan een klus te beginnen. Het vervelende is dat ik veel vergeet de laatste tijd. Mijn hoofd lijkt wel een zeef!

Licht als de dag

Maar ik laat me niet op mijn kop zitten door mijn winterdip. Wat heb ik voor reden om zielig te doen? God is niet van plan om ervandoor te gaan in de winter. Hij is er altijd, dat heeft hij Zelf belooft.Wanneer ik me down voel, is Hij daarmee niet opeens verdwenen. Duisternis mag mij dan overvallen, maar mijn nacht is licht als de dag voor Hem!

Ik denk aan wat Sion zegt, in de Bijbel

De HEERE heeft mij verlaten, de Heere heeft mij vergeten. Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ik zal jou niet vergeten. Zie, ik heb je in beide handpalmen gegraveerd, je muren zijn steeds voor mij. ~ Jesaja 49:14-16

Vertrouw!

Misschien is het winterseizoen precies de goede tijd om jezelf te oefenen in vertrouwen op de God van ons leven. Hij heeft gezegd dat Hij Zijn volk (de Joden nooit) in de steek zal laten. Ook gelovigen uit de heidenen, die in Jezus geloven, heeft Hij in Zijn handpalmen gegraveerd. Hij denkt aan jou. Ook als jij te moe bent om te denken.

Ik heb Iemand die me onvoorwaardelijk liefheeft: mijn Vader in de hemel. Hij is door Zijn Heilige Geest heel dichtbij me. In mij. Dat maakt alles anders. Hij maakt op Zijn tijd het donker licht. Ik vertrouw op Hem en Zijn Woord.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 03-12-2015. Gelukkig heb ik nu niet meer zo'n last van depressieve klachten in de winter. Ik denk dat het komt door het wandelen in het bos. Daar knap ik zo van op. 

Lees hier de 13 winterdip tips van So Chicken

KOSTBAAR

Op mijn knieën met mijn schrobborstel in mijn hand word ik zomaar blij dat ik weer schrobben kan! Ik heb nog een kleine bewegingsbeperking aan mijn schouder, maar ik kan eindelijk weer schrobben zonder pijn! En schrobben doe ik. Ik wil dat de vierkante tegels blinken in het lamplicht.

Die badkamer van mij. Zucht. Hoe ik ook schrob, ik krijg hem niet meer echt mooi als ik zou willen. Ik zie oneffenheden, scheurtjes, aanslag tussen de wandtegels.

Ik lijk op mijn onvolmaakte badkamer. Defecten in mijn lijf, donkere hoeken in mijn karakter. Ik staar voor me uit. Misschien lijk ik nog wel het meest op het vieze dekseltje van het douche-putje. Bah!

God denkt er anders over

Ho, zulke pessimistische gedachten gedachten wil ik niet hebben? Ik pak de borstel weer op en poets het vieze dekseltje tot het glimt. God denkt zo anders over mij, dan ik zelf denk. Hij heeft mij lief met een speciaal soort liefde. Het offer van Jezus aan het kruis is de basis ervan. Daarom schuil ik bij Hem en leg ik mijn negativiteit af. Ik koester in de wetenschap van Zijn liefde.

JIJ?

• Jij? Je bent waardevol. Je gaat er voor ondanks al je verwarde gevoelens. Je bent aan het knokken om de zin van het leven te hervinden. Weet je wel hoeveel respect ik ervoor heb.
• Jij, die te weinig energie hebt. Te weinig om echt te leven. Je maakt geen deel uit van de echt wereld. Dat zeg je zelf. Maar ik denk dat jij één van de kurken kunt zijn, waarop de wereld van nu drijft. Ga door in het bemoedigen van mensen, daar ben je sterk in
• Jij, die je zo eenzaam voelt. Ik denk aan je. Je bent kostbaar. Je doet er toe. Ga op zoek naar de meest stabiele Persoon: Jezus. Hij kan je leven zoveel minder eenzaam maken. Of stuur mij eens een mailtje ...
• Jij die rouwt om wat je verloren bent: een deel van je lichaam of een deel van je leven. Ik zou je heel voorzichtig willen omarmen. Alleen even een knuffel geven. Om te laten weten dat ik aan je denk. En bid voor mensen zoals jij.

JIJ bent kostbaar!

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 12-01-2015. Wat is dat al lang geleden! Over Gods liefde heb ik dit jaar geschreven op mijn andere blog. Lees: Hoe lief heb ik jou

ROEP MIJ AAN

Toen ik tegen mijn zoon zei dat het bloggen niet wilde lukken zei hij: Sja ... het is een keertje op hè? Ik moest er om glimlachen. Maar zo voelt het wel. Dat het een een keertje op is. Het verdriet over dingen die zo tegenlopen. Het gemis. Dat geknakte liefdesbloempje van binnen. De eindeloze onzekerheid. Raak ik degenen die ik liefheb kwijt en hoe moet het verder?

Hoofd opheffen
Als tegengif voor nare gevoelens ga ik af en toe een uurtje naar het bos. Daar haal ik diep ademhalen. Het hoofd leeg maken èn opheffen natuurlijk, naar die grote Schepper van al dat moois om me heen.

Ga jij ook de natuur in om even op adem te komen?

Verdriet en vertrouwen

Het loopt door elkaar heen bij mij. Verdriet en vertrouwen. Het ene moment maak ik huilend de deuren van mijn bovenverdieping schoon. Het andere moment schuil ik bij mijn Herder en vertel ik Hem alles. Dan lijkt het net of Hij naast me op een stoel zit en luistert. Een tekst die mij op dit moment erg aanspreekt is deze:

Roep Mij aan in de dag van benauwdheid; Ik zal je eruit helpen.

Wat voor dag van benauwdheid ik ook meemaak, ik wil er in ieder geval niet in mijn eentje doorheen. Daarom leg ik mijn hand in Zijn hand en roep Zijn hulp in voor elke dag die ik krijg.

Vleugels

Oké, het mag dan een keertje op zijn maar Hij vernieuwt mijn kracht. Ik zal opnieuw mijn vleugels uitslaan als een arend. Ik zie nog steeds vreugdeglimpjes in mijn leven. Mooie momenten, die zomaar in mijn schoot geworpen worden. Ze schitteren als diamanten tegen de donkere achtergrond van verdriet en inwendige pijn. Ik blijf ze koesteren.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 2 oktober 2014. Ik ga nog steeds graag de natuur in en heb er ook een hobby aan te danken: wandelen. Wat betreft de tekst hierboven: "Roep Mij aan", dat is mijn advies. Roep Hem aan. Blijf het doen. Geef het niet op want Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. 

The glorious God cares nothing for pomp and show; but when you call upon him in the day of trouble, and ask him to deliver you, there is meaning in your groan of anguish…. God prefers the prayer of a broken heart to the finest service that ever was performed by priests and choirs. C.H. Spurgeon

WAAR RUIK JE NAAR?

Vanmorgen zat ik aan mijn eigen tafeltje, in mijn slaapkamer. Ik las in mijn dagboek en hield stille tijd met God. Daarna stond ik op maar voordat ik wegliep viel mijn oog op mijn parfumflesje. O ja, even een luchtje opdoen. Toen ik mijn parfumflesje zag dacht ik aan het boek dat ik ooit gelezen heb: Parfum in Pakistan.

Parfum in Pakistan

Parfum in Pakistan is geschreven door Bilquis Sheikh, een adellijke moslima. Ze dwong een bediende haar een Bijbel te geven. Ze begon erin te lezen en kreeg vragen bij haar eigen geloof. Op een nacht droomde ze haar droom over de parfumhandelaar en het gouden flesje.

De parfumhandelaar was gekleed zoals de parfumverkopers in de tijd van mijn moeder. Terwijl hij de koffer opende, haalde hij er een gouden flesje uit. Nadat hij de stop er af had genomen, gaf hij het aan mij. Toen ik ernaar keek, stokte mijn adem; het parfum glansde als vloeibaar kristal. Ik wilde het net met mijn vinger aanraken toen hij zijn hand ophief. 'Nee!' zei hij. Hij nam het gouden flesje en plaatste het op mijn nachtkastje. "Dit zal zich over de hele wereld verspreiden,' zei hij. Toen ik 's-morgens wakker werd, stond de droom me nog levendig voor de geest. De zon stroomde door het venster naar binnen, en ik kon de heerlijke parfum nog ruiken. De wonderlijke geur vulde de kamer. Ik ging rechtop zitten en keek naar het kastje naast mijn bed, half verwachtend er het gouden flesje te zien. Maar in plaats van het flesje, lag er nu de Bijbel!

Bilquis ontdekte dat haar droom met Jezus te maken had. Eindelijk vond ze de troost en vrede waar ze al zo lang naar op zoek was.

God zij dank, Die ons in Christus altijd doet triomferen en door ons de geur van Zijn kennis op iedere plaats openbaar maakt. (2 Korinthe 2:15)

Hoe meer gebroken...
Augustinus verbindt de glans van het leven van martelaren met de goede geur van Christus. Zoals het gaat met flesjes geurende olie of parfum: hoe meer ze worden gebroken, des te meer verspreidt zich de geur. Zijn geur verspreiden in een donker seizoen is geen automatisme. Maar het kan wel.

Citaat Jos Douma Wat ervaren mensen als ze met jou in aanraking komen? Komen ze dan binnen in een sfeer van liefde en aanvaarding, van verbondenheid en kracht? Of worden ze geconfronteerd met zelfgenoegzaamheid en trots, met controlezucht en egoïsme? Want echt, mensen proeven heel snel wat je als het ware uitademt, en ze voelen heel snel aan wat voor klimaat je met je meebrengt. Wat ruiken mensen als ze met jou omgaan? Een geur van Christus?

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 28 juni 2013.

STA OP, MIJN VRIENDIN!

Omdat ik last van mijn schouder had, zeem ik mijn ramen in etappes. Wat is het lekker buiten. Ergens koert een duif en hij blijft koeren. Verder weg antwoordt een andere duif. Ik krijg er een lentegevoel van. Fijn. 

Weg met de winter!

Je weet wel, zo'n lentegevoel als er in het Hooglied van Salomo staat:

Want zie, de winter is voorbij.
De regentijd is over, helemaal voorbijgegaan.
De bloemen laten zich zien op het land,
de zangtijd is aangebroken,
het koeren van de tortelduif wordt
in ons land gehoord.

Wegkruipen
Ik herinnerde gelijk ook een ander beeld. De duif, weggekropen in de kloof van de rots. Ik kruip ook regelmatig weg voor God en de mensen. Mijn hart doet pijn en ik huil om mijn kind. Ik treur omdat mijn zoon afscheid nam. "Ik vergeet jullie voor altijd, ik zal nooit meer aan jullie denken!", zei hij.

Sta op!
Ik zeem mijn ramen verder. De duiven koeren zacht en antwoorden elkaar. Terwijl ik het zand van het achterraam poets vinden Gods woorden woorden een weg naar mijn hart. Ze klinken als zachte muziek.

Sta op, Mijn vriendin,
en kom, Mijn allermooiste!
Mijn duif in de kloven van de rots,
in de schuilplaats van de bergwand,
laat Mij je gedaante zien,
laat Mij je stem horen.

Nu is het 2019. Gelukkig heb ik geen last van mijn schouder meer. Ook het contact met ons kind is zoveel beter. God was er bij in die moeilijke dagen. Wat  leerde Hij me veel in die tijd. 

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 4 juni 2013. 

DWARS DOOR SEIZOENEN HEEN

Het is echt lente. Alles wordt zo fris groen! Genieten is dat. Onze prunus heeft dit jaar mooier gebloeid dan ooit. Zo leuk om daar foto's van te maken.

PRUNUS

Hieronder een foto van de bloesem. De boom groeit in de hoek van onze voortuin en ik vind de roze bloemen geweldig om te zien! Ze groeien in het vroege voorjaar als hangende trosjes aan de nog kale takken. Meestal rond april.

• HIER de bloesem in 2017

Elk voorjaar kijk ik verwonderd (en vol hoop) naar de bloemknopjes die zich koesteren in het zonlicht. Ze groeien en ze groeien ...tot ze hun schoonheid niet langer verbergen kunnen. Ze willen volgens mij dolgraag de lentezon begroeten.

NA BLOEITIJD

Na de bloei ziet onze prunus er best saai uit in het hoekje van onze tuin. Niet dat ik de groene bladeren niet mooi vind maar ik mis gewoon de roze bloemenpracht. Vooral 's-morgens vroeg waren de bloemetjes zo mooi om te zien, met al die dauw erop!

Vandaag keek ik net voor zonsondergang vanuit de deuropening naar ons boompje en ik bedacht dat ik er op Kostbaar ooit een blog over geschreven had. Ik zocht en vond het oude bericht. 

In 2016 schreef ik:

Zo is het mijn leven ook. Seizoenen, net als in de natuur. Kou, zonneschijn, regen, droogte. Goede tijden en slechte tijden. Maar wat is een slechte tijd voor mezelf? En wat is een goede? Ben ik alleen waardevol en mooi als ik bloesem draag? Als ik bruis van energie en de vreugde uit mijn ogen spat. Of ben ik ook kostbaar in Gods oog als tranen mijn dag beheersen. Als ik geen grip krijg op mijn leven.

Nu is het 2019. Wat kan er veel gebeuren in drie jaar! Mijn ouders leven niet meer. Af en toe voel ik me daar intens verdrietig. Het is niet gemakkelijk. Toch is goed. Ik verwonder me over God. Dwars door de seizoenen van het leven brengt Hij zijn kinderen Thuis.

🌸Deze God is onze God

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 13 mei 2016 en werd op 14 mei 2019 geactualiseerd. Het boompje staat nog steeds in onze tuin zoals je ziet.

MUS

We speelden Mens Erger Je Niet. Opeens keek mijn zoon naar buiten. "Is dat een roodborstje?", vroeg hij.  "Ik dacht dat hij veel groter was!" Zijn opmerking kwam niet zomaar uit de lucht vallen want zondagmorgen volgden we een kerkdienst waarin het ging over ganzenbord, pelgrims, mussen en God. Het roodborstje werd ook aangehaald door de dominee. Dat hij zo mooi is vergeleken met een simpele, grijze mus.

Je kan je leven vergelijken met een ganzenbord! Je begint bij het eerste vakje van het spel. Met een beetje geluk mag je een paar stapjes vooruit. Als je pech hebt kom je in de gevangenis. Ellendige plek. Als je daar terecht kom denk je: Mijn leven is als een ganzenbord. Stapje vooruit, achteruit, in de put, uit de put en op het eind ga je dood.

De voorganger legde uit dat het leven niet op ganzenbord lijkt. Gelukkig maar. Het is een reis. Een pelgrimsreis en God is mijn einddoel. 

Aan het eind van de vakantie week kocht ik een mus in het winkeltje van ons vakantiepark. Mijn jongste zoon lachte naar me en zei: 'Dat komt door de preek!' Hij heeft gelijk. De les van de mus uit psalm 84 leeft nog steeds in mijn hart. Ik koester de woorden en overdenk ze. Een mus heeft geen mooie veren als een pauw. Geen mooie stem als een nachtegaal. Toch is God volgens de Bijbel teer in Zijn zorg voor de mus. Ze mochten zelfs een nestje maken bij Zijn altaar in de tempel. Ze werden niet weggejaagd.

Wees niet bang. Weten jullie het niet, zegt God, jullie gaan vele mussen te boven

En zo leert deze kwetterende mus ... eh mens meezingen :)

Why should I feel discouraged

Why should the schadows come

Why should my heart feel lonely

And long for heaven and home

When Jesus is my portion

A constant Friend is He

His eye is on the sparrow

And I know He watches over me

I sing because I am happy

I sing because I am free

His eye is on the sparrow

And I know He watches me

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst in 2014. Ik vin mussen nog steeds boeiende beestjes. Lees mijn blogpost: DORST. 

NEEM ME MEE NAAR DE ROTS

Vandaag was deze tekst aan de beurt om over na te denken in mijn studiegroepje op Facebook:

Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel. Psalm 73:26

Ik schreef op wat ik ontdekte tijdens mijn studie en las daarna de andere stukjes van de anderen. Hoe mooi is het om zo van gedachten te wisselen! De één komt van uit die hoek en een ander deelt een persoonlijke ervaring. Toen ik klaar was bekeek ik wat oude berichten op Kostbaar en kwam ik er een tegen die mooi bij mijn Bijbelstudie van vandaag past:

Neem me mee naar de Rots

Soms lees je iets verrassends. Iets dat je wilt onthouden. Jacqueline deelde deze quote met mij en ik wil hem op mijn beurt graag aan jullie doorgeven.

Believe God's love and power more

than you believe your own feelings and experiences.

Your rock is Christ,

and it is not the rock that ebbs and flows

but the sea.

Alles wat ik meemaak heeft invloed op me. Mooie dingen maken me blij. Zoals het moment dat mijn zoontje in mijn oor fluisterde: 'Ik zou wel heel lang met je willen knuffelen. Je bent zo lief.' Daar werd ik blij van. Maar later zag ik verschrikkelijk dingen op het nieuws en voelde ik me gelijk al weer verdrietig worden. Heen en weer geslingerd.

De spreuk van Jacqueline bracht me op de goede plek. Er is houvast in de stormen van het leven. Houvast in Jezus. Hij is mijn Rots. In Hem vind rust en vaste grond onder mijn voeten in alle seizoenen van het leven. Ook veiligheid. Niet door de afwezigheid van gevaar maar door Zijn aanwezigheid.

Dit is waar ik me in oefen als ik 's-nacht niet slapen kan. Of  als  ik wakker schrik met angst. Ik oefen mijzelf om mijn ogen op God te richten.

Hoor, mijn God, hoe ik roep,

luister aandachtig naar mijn gebed.

Ik roep tot U van de rand van de aarde,

mijn hart gaat het begeven;

neem mij mee naar de Rots daar ver boven mij.

U bent toch mijn Schuilplaats,

mijn Bastion tegen elke vijand.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 18 februari 2014 en werd op 5 februari 2019 geactualiseerd. Mijn zoon fluistert nu niet meer zulke lieve dingen in mijn oor maar we houden nog steeds veel van elkaar.

WIL JE EEN WONDER ZIEN?

Vorige week vond ik mijn kleine sterrenhanger terug en daar was ik heel erg gelukkig mee. Het lag op de bodem van een oud pennenbakje. Verder liep alles tegen. Ik werd er down van en zag alleen nog maar donkere schaduwen.

Godzijdank hoorde ik iets moois over sterren in de nacht en ik hoop dat jij het ook mooi vindt.

Je kunt beter een kaarsje aansteken dan dat je het donker vervloekt Misschien draag je een Davidster om je hals. Dat is mooi. Maar wat nog mooier is: als je in Jezus gelooft mag jij zelf een 'ster' zijn om te schijnen voor Hem. Je mag iets van Zijn licht en vrede te verspreiden in de donkere wereld om je heen. Misschien ben je geen superster maar wel een klein lampje in eigen kring! Een kaarsje in iemands nacht!

Mijn leven heeft echt wel zin. Jouw leven ook. Ik neem me voor om veel op Jezus te zien zodat ik Zijn licht door mag geven als ik iets sterker word. Ik wil zo graag iets uitstralen van Zijn liefde. Jij ook? Soms is er weinig nodig om iemand te bemoedigen. Een telefoontje, een vriendelijk woord, een schouderklopje, een bloemetje, een e-mail of een zelfgemaakt kaart, een reactie op iemands Instagram, een persoonlijk bericht via Facebook. Wees gewoon een sterretje in iemands nacht.

Mijn dochter heeft een scheurkalender van Max Lucado en staat een heel mooi citaat bij vandaag staan:

Wil je een wonder zien?

Plant een woord van liefde

in het leven van iemand

anders. Voed het met een

glimlach en een gebed en

kijk wat er gebeurt.

↬ Update: Deze blog verscheen voor het eerst op 17 maart 2016 en werd op 10 januari 2019 geactualiseerd.