Er is iets veranderd in huis. Ik mis het geluid van zijn voetstappen op de trap. Dat hij ineens beneden staat. De koelkast die opengaat. “Hebben we nog iets?” Even snel koffie. Een broodje. Noodles. Chips op rare tijden.
Ik mis die kleine momenten. Dat hij er gewoon was.
Het laat zich moeilijk vangen. Hoe dan? Het voelt niet zwaar genoeg om er iets groots van te maken, maar ook niet licht genoeg om weg te lachen. Ik weet er niet goed raad mee. Ik ben gewoon een beetje verdrietig. En tegelijk ook blij dat hij een eigen plek heeft.
.jpeg "Wat zijn ze mooi")
Onderweg naar hem toe was het zo mooi.
Bermen vol bloemen, wit en geel, en in de wei die pinksterbloemen die heen en weer wiegden in de wind. De zon erop. Het gras zo groen. En toen moest ik ineens denken aan die woorden van Jezus over de bloemen op het veld. Dat Hij dat zei tegen zijn discipelen, over bezorgd zijn en je druk maken. Ik dacht: daar wil ik nog eens naar kijken als ik thuis ben.
Bij mijn zoon genoot ik. Koffie drinken, herinneringen ophalen. Ik ben zo trots op hem. Het was echt leuk.
.jpeg "De tulpen vallen uit. Jammerrrr")
Deze week? Die vloog voorbij, ondanks de stille momenten. Ik zette mijn ene voet voor de andere. Gewoon "het volgende ding doen". Dat werkte eigenlijk wel.
Ik maakte deze week foto’s van de tulpen op tafel. Ze mogen shinen op mijn blog. Ik zeg het met
Tulips are my favorite right now, such a cheerful sign of Spring. Your photo of the tulips should be framed, it's a beautiful still life.
BeantwoordenVerwijderenGlad you had a nice time with your son.
Oh, how I love tulips, Aritha! So happy for you that you were able to have such a sweet visit with your son. Treasure those special moments!
BeantwoordenVerwijderenIt's wonderful that your son lives not too far away and you can cycle over to have coffee with him. The house does seem very quiet when the last child leaves.
BeantwoordenVerwijderenYour tulips are lovely. Spring is a delightful time.
Herkenbaar wat je schrijft hoor. Je bent blij en dankbaar maar tegelijkertijd ook verdrietig. Het kost tijd maar het komt ook weer goed :)
BeantwoordenVerwijderenVoor alles is een tijd; zo ook voor onze gevoelens als onze kinderen groot worden en hun eigen weg gaan.
BeantwoordenVerwijderenInderdaad herkenbaar.
Your tulips are so beautiful. It's hard for us mothers when our children move out. I know that feeling very well.
BeantwoordenVerwijderenOne foot in front of the other... that's so useful to hear. Thank you 😊
BeantwoordenVerwijderenI love tulips too - I love all flowers. especially opium poppies and iris. I have many flowers and shrubs in my garden. I can understand how you feel with your son, but it is so good that he is only a short journey away and you visit him.
BeantwoordenVerwijderenI got your message today! Thank you for checking in, Aritha. I am fine. I have stepped away from blogging, but I check comments every once in a while. I have had two recently, one from you and, coincidentally, one from Brenda in the comment above here!
BeantwoordenVerwijderenGood to see you both.
Your tulips are beautiful, Aritha.
BeantwoordenVerwijderenI know this feeling so well-even though it was a dozen years since our son moved to his own life and place. Now he lives farther away from us, but we still have the same sweet relationship as always-the same jokes are told when we meet, and we always say, "remember when..." We are so blessed to have our son! And his wife too!!! So very glad they both love the Lord.
BeantwoordenVerwijderenI'm enjoying our daffodils now, and our tulips will be out soon.
I found it tough when the kids moved out. I enjoyed the grandkids on vacations here. I miss it all.
BeantwoordenVerwijderenI love how you find peace in the roadside flowers and the wisdom of Jesus’ words while navigating this new, quiet chapter. It is a beautiful balance to feel that natural sadness of missing his presence while choosing to move forward by simply doing the next thing.
BeantwoordenVerwijderen