21-03-2026

Nog even met z’n vieren

We zijn alweer thuis 🏠

En gek genoeg zijn het niet de uitzichten die blijven hangen, maar de momenten. De gesprekken, de openheid, samen koffie... gewoon op de bank, en toch anders. Rustiger, dichter bij elkaar. Kleine dingen die groots bleken.

Witte koffiemok met vlinder op tafel in vakantiehuisje, met uitzicht op bos door grote ramen

Nu weer thuis, met z’n vieren. En ik voel hoe kostbaar dat is. Want niets blijft. Over een paar weken zijn we nog maar met z’n drietjes. Onze zoon heeft een huisje en is aan het pakken. Dozen, stapels, een kamer die leger en leger wordt

Het is goed. Het hoort zo. En tegelijk raakt het me. Ik denk aan wat was, aan alles wat zo gewoon leek. Ik kan het niet vasthouden.

In de vakantie kochten we twee mokken. Onze kleine traditie. Nu drink ik er thuis uit. De koffie is hetzelfde, maar het voelt anders.

---

📸 koffiemok in vakantiehuisje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Ik ben heel blij met je reactie! Dank je wel.