21.3.26

Nog even met z’n vieren

We zijn alweer thuis 🏠

En gek genoeg zijn het niet de uitzichten die blijven hangen, maar de momenten. De gesprekken, de openheid, samen koffie... gewoon op de bank, en toch anders. Rustiger, dichter bij elkaar. Kleine dingen die groots bleken.

Witte koffiemok met vlinder op tafel in vakantiehuisje, met uitzicht op bos door grote ramen

Nu weer thuis, met z’n vieren. En ik voel hoe kostbaar dat is. Want niets blijft. Over een paar weken zijn we nog maar met z’n drietjes. Onze zoon heeft een huisje en is aan het pakken. Dozen, stapels, een kamer die leger en leger wordt

Het is goed. Het hoort zo. En tegelijk raakt het me. Ik denk aan wat was, aan alles wat zo gewoon leek. Ik kan het niet vasthouden.

In de vakantie kochten we twee mokken. Onze kleine traditie. Nu drink ik er thuis uit. De koffie is hetzelfde, maar het voelt anders.

---

📸 koffiemok in vakantiehuisje

2 opmerkingen:

  1. Ha Aritha Het uitvliegen van de kinderen het hoort erbij maar zeker in het begin is het vreselijk wennen en leeg in huis.
    Maar het went .......al duurde het hier wel even.
    Wat leuk om tijdens een vakantie een mok te kopen. oei ik lees gaauw verder ik heb zoveel in de kast staan maar kan me er ook echt aan verslingeren als ik ergens iets tegen kom.
    Leuk om weer in blogland te zijn.
    Gr Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Albèrtje, dank je wel. Ik vind het egweldig dat je er weer bent. Geniet van het bloggen

      Verwijderen

Ik ben heel blij met je reactie! Dank je wel.