26-11-2021

Blij met alles wat lukt

Het schrijven lukt niet zo. En dat geeft niets, want niet alles hoeft altijd te lukken. Als het schrijven niet lukt komt dat vaak omdat ik andere dingen op mijn bordje heb. 

Maar vandaag kom ik om het hoekje kijken.

Zet hem in het licht
De zon schijnt door het grote raam naar binnen. Ik zit er met mijn rug naar toe maar in m'n verbeelding hoor ik al mijn plantjes juichen op de vensterbank. Ik word er ook blij van.  Van de zon. Niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn siernetel (zie foto in zijbalk). Die zag erg bleek. Iemand zei: zet hem in het licht, dan krijgt hij wat meer kleur in zijn blaadjes. Dat deed ik en tot mijn verbazing kwam de kleur echt terug. Nu de zon schijnt, hoop ik op nog meer rood!

Ik word blij van mijn groene vriendjes
Ik kreeg mijn verjaardag een dik boek van mijn man: de kamerplantenbijbel van Mama Botanica. Zij zegt dat je eigenlijk maar twee dingen écht goed hoeft te doen bij het verzorgen van je planten: zorgen voor de goede hoeveelheid licht en de juiste hoeveelheid water. Ik volg haar adviezen op. Serieus, ik word zo blij van mijn groene vrienden. 

🌼 Vooral nu mijn dagen wat trager verlopen (daarover later).


Verliefd op Beekbergen
Naast mijn liefde voor kamerplanten ben ik verliefd op Beekbergen. Begin november ging ik er een weekje heen (de vijfde keer naar hetzelfde park). Ik twijfelde wel een beetje want ik vond het luxe. Een week weg, terwijl ik het psychisch eigenlijk niet nodig had.

Moet dat dan, vroeg ik me later af. Is het niet vreemd dat ik me altijd dipperig moet voelen om mezelf een weekje weg te gunnen? Ik mag gewoon gaan. Met of zonder dip. Ja toch?

Uit mijn dagboek:
5 november

  • Ik geniet van het fietsen in de mist, het strooien van zaad voor de vogels, het opentrekken van de gordijnen, het zien van alwéér een nieuwe morgen, druppels op de blaadjes, lezen bij de haard.
  • Ik neem hier in Beekbergen een besluit voor de toekomst. Ik kies ervoor te stoppen met 2 werkzaamheden: geen lessen meer nakijken voor Global Rize, geen thuiswerk meer doen. 
  • Wow, dat verwachtte ik niet. De ruimte die nu in mijn hoofd ontstaat verbaast me echt heel erg. Meer ruimte voor mijn nieuwe boek. Meer ruimte voor een betere planning. Meer ...
  • Ik wil zo graag weer terug naar huis. Het is wel genoeg zo. Ik verlang naar Jaap. En naar de kinderen. En naar gewoon thuiszijn.


Wat een gedoe zeg
Thuis maakte ik een mooi, nieuw schema vol met huishoudelijke klusjes, schrijf, wandel, vriendin - en zus momentjes. Helaas ging er een streep door mijn plannen. Ik gleed uit in het bos en kwam met mijn borst op mijn fotocamera terecht. Ik kneusde een rij ribben en de onderkant van mijn borstbeen. 

Wat een pijn. 
Wat een gedoe zeg.

Uit mijn dagboek:
16 november

Nu ik mijn ribben gekneusd heb, zakt mijn tempo verder en verder omlaag. Ik doe dingen heel bewust. Ik plan er tijd voor in. De was vouwen doe ik boven op ons hoge bed. Daarna combineer ik alle andere dingen die er boven te doen zijn doen zodat ik later die trap niet  meer op en af hoef. Ik pak veel rust. Rechtop zitten is het allerfijnst. Gelukkig helpt Jaap me. En de boys. Het voelt ongemakkelijk om dingen uit handen te geven. Maar ik doe het. Ik doe het echt nu!

Niezen. Ik ben er bang voor. Slapen? Ik weet gewoon niet hoe ik moet liggen. Vanmorgen las ik wat moois in Groeien in Vertrouwen van Amy Simpson. Het hielp me omdat ook mijn favoriete Bijbelvers erin genoemd werd over rust.
Wij hebben alles niet onder controle, maar God wel. Wanneer God ons oproept om Hem vertrouwen, is Hij niet naïef. Hij weet in wat voor wereld wij leven en Hij weet beter dan wij hoe teleurstellend die wereld kan zijn. Er zijn problemen te verwachten, zoals Jezus Zijn volgelingen voorhield voordat Hij hen verzekerde dat Hij de wereld overwonnen had (Johannes 16:23)

God weet dat we tegenspoeden zullen meemaken. We zijn niet op de wereld om pijn te vermijden. Of eenvoudigweg voor ons eigen plezier. Zolang we hier zijn, in dit bestaan dat beheerst wordt door de dood, zullen we nooit het veilige, comfortabele leven hebben wat we willen. Onze verlangen zijn bedoeld om ons naar Christus uit te drijven te verlangen naar Hem en wat Hij biedt. God wil onze lasten verlichten: "Kom naar Mij toe jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaat, en dan zal Ik jullie rust geven."
Dat doe ik vaak. Ik ga naar Hem toe (in gebed). Hij geeft rust. Het is elke dag bevrijdingsdag voor mij, als ik de controle overgeef aan Hem. 

Elke dag bevrijdingsdag?
Is het elke dag bevrijdingsdag, zoals in dat boek staat? Niet altijd. Maar Godzijdank heb ik een hemelse Helper (de Heilige Geest) en niet alles hoeft te lukken. Of perfect te zijn. Ik ervaar zoveel ruimte bij Hem voor mijn pijn, mijn angst en teleurstellingen. Elke dag tijd om bij Hem uit te rusten. Dat is pas bevrijdend!


Trager (maar blij met alles wat lukt)
Vandaar dat mijn dagen wat trager verlopen. Inmiddels zijn we twee weken verder. Ik heb minder pijn en zeg iedere keer: volgende week doe ik alles zelf hoor! Maar dat is niet. Ook het genezingsproces gaat veel trager dan ik wil. Wat me wel blij maakt is dat het wandelen beter gaat. Kleine stapjes zetten; letterlijk en figuurlijk. En niet mezelf voorbij rennen.

Ik voel me blij met elke kleine stap. 
Ik voel me blij met alles dat weer lukt.

Stoppen met schrijven
Het regent opeens hard. De wind loeit om het huis, huilt in de schoorsteen. Ik draai me voorzichtig om op mijn stoel en kijk naar de druppels op het raam. Ik stop met schrijven nu, want ik wil een paar bakken buiten zetten om water op te vangen. Mijn planten willen eigenlijk alleen regenwater drinken. 

🌼 Daar worden ze mooier van, zegt mama Botanica. 



Dat is een grapje hoor
Hoe gaat het met jou? Lukt het jou om af en toe de controle een beetje los te laten? Misschien helpt het als je ook voor groene vriendjes gaat zorgen. Dat is een grapje hoor. Laat me horen hoe het met je ging in de achterliggende maand.

06-10-2021

Gods zonneschijn op mijn modderpad

Vroeg wakker. Daarom vroeg in het bos. Met mijn voeten in de modder keek ik omhoog en wat ik daar zag was zo apart: links allemaal wolken en rechts een stralend blauwe lucht. Ik besloot om rechtsaf te slaan en in de richting van het blauw te lopen. Hup, klimmen naar de Elsterkop (63 m.)

Zon achter de wolken
De blauwe lucht schemerde tussen de rechte bomstammen door. Maar de zon verstopte zich achter me, onder een roomkleurige wolkenlaag.

Inspirerende natuurwandeling

Als het dit maar niet is (irrationele gedachtes)
Ik wandelde maar voelde van alles in mijn lijf. Dat maakte me onrustig. Ik dacht: als het dit maar niet is en dat maar niet is. Echt vervelend. Vooral als je op zo'n moment niet door hebt hoe irrationeel die gedachten zijn. Ik vocht er tegen. 

Door een andere lens kijken
Na een paar kilometer stond ik aan de voet van de Elsterkop. Ik nam het zanderig pad naar omhoog. De regen had veel steentjes mee naar beneden genomen. Die lagen aan de zijkant van het pad. Halverwege de helling rustte ik uit op een boomstronk. Prachtig uitzicht! Ik maakte daar wat foto's en dat hielp. 

📷 Dan kijk je door een andere lens. 

Inspirerend natuurwandeling

Wie wint: de wolken of de zon?
Ik kreeg weer wat grip op mezelf. Het frappante was: in de lucht was ook een soort strijd aan de gang. Wie zou het winnen: die wolken of de zon? 

De zon heeft gewonnen
De zon heeft gewonnen! Toen ik de heuvel weer afliep, dwars door het heide veld heen, voelde ik het en zag ik het ook. Alles baadde in het licht. Ik stond stil onder een oude boom en maakte nog een paar foto's. Ik dacht: soms duurt het heel even, soms dagen of maanden. 

🌞 Maar de zon wint het altijd! 

Inspirerende natuurwandeling

Inspirerende natuurwandeling

Ik sneed een takje hei af met mijn mes, als herinnering aan deze herfstwandeling en liep de heuvel verder af, daarna links het bos in. Nu met de zon in mijn gezicht. Wat heerlijk. Midden op het modderige pad stopte ik om een berichtje in te spreken. En dat gebruik ik nu voor mijn blog:

Spraakbericht: Het is zo mooi in het bos. Ik loop terug naar mijn fiets en de zon schijnt tussen de bomen door in mijn gezicht. Overal zie ik de blaadjes opgloeien. Net feestverlichting. Omdat het waait verspringt het licht van het de ene boomtak naar de andere. Ik ben blij dat ik toch ben gaan wandelen.

 

🌞 Andere foto's van deze wandeling op mijn fotoblog

Inspirerende natuurwandeling

Modderige video
En dat het modderig was in het bos mocht de pret niet drukken. De zon scheen op mijn modderpad. Dat maakte me blij (ik zeg dat ook in de korte video hieronder).

Gods zonneschijn
Ben jij een gelovige en wandel je in duisternis? Dan deel ik Spurgeons boodschap met je over Gods zonneschijn. De Zon wint het altijd. Dat is ook een mooie boodschap om te onthouden, als je in het licht wandelt.

Wanneer de zon doorbreekt na een lange regentijd, is er een helderheid en frisheid in de lucht, die wij anders niet bespeuren. Vaak is het juist het mooiste weer, wanneer de regen ophoudt, de wind de wolken weggedreven heeft en de zon tevoorschijn komt om de aarde met haar stralen te verblijden. Met het door lijden geoefende hart van de christen is het net zo. Het verdriet duurt niet eeuwig. Na de stortregens van de tegenspoed komt langzamerhand weer de zonneschijn. Bedenk dit, gelovige! Na alle droefheid blijft er toch een rust over voor het volk van God. Zonneschijn zal over je ziel komen, wanneer al deze regen voorbij zal zijn.

🌞 Aanbevolen blog: Finding God in Sunshine

27-09-2021

WAT HOUD IK VAN MIJN PLANTJES

"Doe je nog wel wat met je plantjes?" vroeg mijn man.

Zie ik het moois nog wel?
Ik zat gelijk rechtop in mijn tuinstoel. Dat vroeg ik mezelf ook al af. Zie ik dat moois nog wel of loop ik er in mijn somberheid aan voorbij? 

Bloemen en christelijke geloof

Wat houd ik van mijn planten

Begin vorige week schreef een stukje over mijn planten, als reactie op die vraag aan mezelf

Instagram (16 september)
Mijn potplanthoek gaan de herfst in. Wat houd ik van deze planten. Ik kocht ze, kweekte ze, verzorgde ze, snoeide ze, plukte ze.
  1. Mijn rudbeckia. Zo mooi. Zonder water verliest hij al zijn mooiigheid. Water, water!
  2. Mijn bijna lievelingsplant met paarse bloemen: Nieuw-Nederlandse aster heet hij.
  3. Mijn aar-ereprijs. Aan het einde van de bloeiperiode moet ik de bloemtakken snoeien. Aaah zielig.
  4. Mijn oude geranium. Deze heeft grotere pot nodig. Rode geraniums betekenen "je bent altijd in mijn gedachten"; roze betekenen "ik ben blij bij je te zijn".
  5. Mijn schildzaad. Ruikt zoeter dan honing.

Maar God houdt nog meer van mij
Met dit berichtje nog vers in mijn geheugen vertelde ik mijn man dat ik echt van  mijn planten hield en er mee bezig was. Ik denk dat ik een kwartier aan het woord was. Toen ik later eens langs mijn potplanten liep dacht ik opnieuw: wat houd ik van mijn plantjes. 

🌸 ... maar God houdt nog meer van mij.

Bloemen en christelijk geloof

Gods liefde is ...
Zijn liefde is dieper en rijker. Stabieler. 
Niet afhankelijk van Zijn humeur.
Perfect.

Sombere dagen
Alleen vervaar ik Zijn liefde niet altijd. Dat komt door mijn sombere dagen. Dan heb ik geen zin om op te staan. Dan ben ik bang om van het geloof af te vallen. Ik stap op de fiets en rijd een eindje om. Dat is goed. Ik voel de wind langs mijn wangen. Ik leef. Dit ben ik, met somberheid en al. Mag het er zijn? Liever niet. Maar nu het er zo voor staat mag het er zijn. Ik geef mijn emoties de ruimte. Ik negeer ze niet meer. En ja, het voelt rot. Ondanks dat zing ik. 

Ik zing me er doorheen.
... ik weet, in Wien ’k geloofd heb,
En ben verzekerd: mijn Heer is machtig,
Dat Hij het pand, Hem toevertrouwd,
Tot dien dag bewaart voor mij.


Ik val niet uit Zijn hand 
Toen ik een keer open was over mijn gevoelens schreef iemand me:

Als ik het niet kan voelen denk ik altijd: ik val niet uit Zijn hand. Nooit. Wat er ook gebeurt, wat ik ook denk of doe. Het is namelijk niet van mijn gevoelens/gedrag/gedachten afhankelijk. Hij blijft altijd dezelfde.


Worstelen achter de schermen
Ze zou deze bemoediging niet geschreven als ik niet eerlijk durfde te zijn over mijn gevoelens. Hoe ik daarmee worstel achter de schermen.

Bloemen en christelijk geloof

Sterk en dapper
Durf jij eerlijk te zijn? De eerste stap kost je het meest. 
Het is geen afgang. Het is sterk en dapper.

10-09-2021

WAAR IK NU BEN

Het schemerige bos ontwaakt; groener dan groen in allerlei tinten. Ik ruik de herfst maar de zomer houdt het nog even vol.

kostbare lichstralen

Het licht is gekomen

De lichtstralen van de zon stromen door de openingen in het bladerdak het bos binnen. Wat een mooiigheid.

Op de boomstam dansen zonnevlekken. Ik zie ook een boomwortel, met mos. De zon schijnt er op; kust hem wakker. Goedemorgen, het is weer dag. Het is licht is gekomen.


kostbare lichtstralen

Even zitten op een mooie plek

Ik wandel en ik blijf me verwonderen over al het moois op deze vroege morgen. Na een half uur kom ik aan bij een plek waar het zo mooi is dat ik er even wil gaan zitten. Ik pak mijn zitmatje en leg het op een boomstronk.

Uit mijn wandeldagboek
3-9-2021

Zelfs de haartjes van het mos hebben een gouden puntje. De zon schuift van de ene naaldboom naar de ander. Ik blijf nog even zitten om naar de zonneharpen te kijken. Ik zoek naar balans. Ik ben geen blij ei deze week. Ik zit niet lekker in mijn vel. Een paar dagen terug maakte ik een nieuw plan voor een nieuwe seizoen maar het lukt me niet om eraan te werken. Daar voel ik gefrustreerd over. Ik vind mezelf vooral een slappeling. 

Maar...

Natuur en geloof

Maar..  

... nu ik hier zit met al dat moois voor mijn neus, glijdt de stress van me af. De lichtstralen van de zon die door gaten in het bladerdak naar binnen komen, showen me wat mijn hemelse Vader doet. Hij reikt omlaag naar waar ik nu ben. Juist op de plek waar ik eigenlijk niet wil zijn. Hij komt naar mij toe met Zijn genade en liefde. Dat Hij zo is maakt me uitbundig blij. 

Jezus Christus is de straal van Gods Vaderliefde; door Hem reikt de liefde van de Vader naar omlaag en raakt zij me aan.


natuur en geloof

Hij wil je ontmoeten (waar je nu bent)

Het is goed zoals het is. Mijn doelen stel ik bij. Het maakt mij rustig, midden in de chaos. 

🍁 Hoe gaat het met jou, zo aan de start van de herfst?
🍁 Doe ook mee met  blog hop week 37 via de Mama Blogs Lijst (iedereen mag meedoen)
🍁 Mijn fotoblog gaat de herfst in. Geniet van mijn Frozen Moments

13-07-2021

BOODSCHAP OP STEEN (in het bos)

Inspirerende wandeling

Ik loop door het bos en ik ben niet in mijn hum. 
Ik zeg: "heb ik al niet genoeg sores aan mijn hoofd?"   

Gele bloemen in het bos

De brandnetels staan manshoog en ik zie een struik met gele bloemetjes. Ik dwing mezelf om er een foto van te maken. Hoe krijg ik dat ene bloemetje scherp? Daarna loop ik weer verder. Bij de omgewaaide boom sla ik linksaf. Deze boom ligt er al sinds een voorjaarsstorm van 2020 en in de herfst kreeg hij oortjes. 


Inspirerende boswandeling

De naam "echt Judasoor" komt uit een verhaal over de Bijbelse figuur Judas Iskariot. Hij hing zich op aan een boom nadat hij Jezus verraden had en ik vind het een vervelend verhaal. Niet leuk om er nu aan te denken. 

Zon in het bos

Daar is de zon.
Blijf schijnen, please.
Blijf schijnen.

Inspirerende boswandeling

De varens zijn hoger dan mezelf en zo intens groen. Ik ben dol op varens. Ik balanceer op mijn tenen en schiet de ene foto na de andere. Slow down, zeg ik tegen mezelf, neem er lekker de tijd voor. Dat doe ik en als ik klaar ben met fotograferen loop ik door naar mijn favoriete plek.

Kijk diep in de natuur, en dan zul je alles beter begrijpen. Albert Einstein

Alles beter begrijpen?

Albert Einstein was een slimmerik; hij keek diep in de natuur en kon daardoor alles beter begrijpen. Ik heb dat niet zo. Ik begrijp veel dingen niet. Ik bid ik, ik klaag, ik zoek, ik huil.  

Zoveel kleine en grote zorgen. 

beschilderde steen in het bos

Steen in het bos

Aan het einde van mijn wandeling vind ik een met de hand beschilderde steen. Het is een topper want er staat boodschap op die me raakt:

“All the flowers of all the tomorrows are in the seeds of today”. 

Ik schiet een paar plaatjes van de steen en stop hem daarna  diep weg in de zak van mijn bodywarmer. Het ritsje trek ik helemaal dicht want deze steen wilde ik niet verliezen. 

Uit mijn dagboek
8 juli

Ik googelde vanmiddag naar wat andere mensen over de boodschap op mijn steen zeggen. Op tuinblog vond ik onderstaand citaat:


Het is als mijn bloementuin; als ik niet zaai en plant, zal ik niet de schoonheid oogsten van de bloemen waarover ik droom. Zo ook in het leven: om groei en bloemen te zien, moet je klein beginnen door zaadjes te planten. Het begint klein en het heeft verzorging, liefde, zorg, zon en regen nodig.

beschilderde steen in het bos

Op een andere site las ik deze les:

"Elk zaadje heeft zijn eigen tijd nodig om te groeien. Het juiste moment om te zaaien is nu. We zouden kunnen wachten tot morgen, maar voor sommigen komt die tijd nooit."

Open deur

De wandeling van 7 juli veranderde mijn omstandigheden niet maar wel mijn zicht. Het zette de deur op een kier naar een ander perspectief:

Het is nu tijd om te zaaien. Alle bloemen van morgen, zitten in de zaden van vandaag!


Ik zet vandaag een kleine stap.
Ik zaai. Jij ook?

🎧 Don Moen: God will make a way