Ik moet om hem lachen. Herken mezelf erin… al verzamel ik natuurlijk geen nootjes, maar foto’s, woorden, gedachten en indrukken en nog veeeel meer.
Vakantie in november
Het is begin november en we zijn op vakantie. Onze zomervakantie ging niet door vanwege het overlijden van mijn schoonmoeder. Nu zijn we er alsnog even tussenuit. Samen, hè… weet je hoe fijn! Bossen in gouden herfsttooi, paddenstoelen, wroetende zwijnen, nevel en zonneharpen in de morgen.
We zouden het rustig aan doen. Lekker wandelen, koffie drinken en vooral niet te veel plannen. Gewoon leuk… en dat lukt ook wel een beetje. Alleen mijn hoofd krijg ik niet echt stil. Er valt zoveel te ontdekken! Te denken ook… over wat was en nu niet meer is. En dan zijn er nog de ideeën voor mijn boek. Die komen tijdens een wandeling zomaar boven. Maar zodra ik achter mijn laptop zit in het vakantiehuisje, verstoppen ze zich weer.
Wat zou het handig zijn als ik ook een wintervoorraad kon aanleggen, zoals die eekhoorn. Dan wil ik van die leuke glazen potjes vol inspiratie, energie en geduld. Deksel erop, etiketje eraan: Voor alle dagen dat ik geen woorden vind.
Op hun tijd
Het eekhoorntje verzamelt intussen verder. Wat is ie mooi… die staart dan? Straks, als de winter komt, wordt hij minder actief. Dan blijft ie vaker in zijn warme nest. Hij komt alleen af en toe tevoorschijn om wat van zijn voorraad op te halen.
Ik moet denken aan Psalm 104, waarin Gods zorg voor de dieren wordt beschreven. Hoe ze hun voedsel ontvangen op hun tijd. Op hun tijd. Dat vind ik eigenlijk een mooie gedachte. De natuur kent haar eigen ritme. En ik?
Ik zou in de donkere maanden ook wat rustiger aan willen doen. Niet stoppen met fotograferen, ontdekken of schrijven… daar geniet ik veel te veel van. Maar wat lichter door het leven gaan en meebewegen met de seizoenen, ook met die van mijn eigen leven. Minder gespannen zoeken naar woorden en inspiratie. Niet steeds het gevoel hebben dat ik iets moet doen met alles wat ik zie en beleef. Meer rust om dingen een plekje te geven.
Die wintervoorraad van het eekhoorntje houdt me bezig. Want wat neem je mee uit de mooie dagen, voor de dagen die minder licht zijn? Zijn dat alleen foto's en herinneringen? Of ook de vreugde van samen zijn, een onverwacht mooi moment in het bos?
En de wetenschap dat God voor Zijn schepping zorgt. Dat Zijn hand ook door de seizoenen van mijn eigen leven heen naar mij uitreikt. Om me te ondersteunen als ik wankel, te troosten als ik huil…
Genoeg gedachten.
Ach, ik heb er zelf nog niet eens precies de woorden voor. Maar ik zou graag leren om wat meer te genieten van wat er vandaag is, zonder steeds met morgen bezig te zijn.
Het eekhoorntje springt van de tuintafel. Snel maak ik nog een paar foto’s. Daarna leg ik het toestel weg en maak de koffie klaar.
Tijdloos
Nu ik dit blogje schrijf, is het avond. Zo stil hier op de Veluwe! En tijdloos ook, want we hebben de grote ronde wandklok naar het logeerkamertje verbannen. Die tikte ons veel te snel!
Ook gedeeld op de Link Party van Nicole
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik ben heel blij met je reactie! Dank je wel.