08-03-13

Vleugels uitslaan als een adelaar.

Twee weken geleden
Eén van de kinderen oefent zijn pianolessen maar heeft vergeten het pedaal in te drukken, zodat de klanken te hard door de kamer denderen. Aan tafel spelen de twee anderen Kolonisten van Catan. De jongste bijt hij in de wijzende vinger van zijn zus, die hem op de kop geeft voor vals spel. Ze wordt heel boos op hem.



Geen scheidsrechter.
Hè bah ... ik wil rust aan mijn hoofd. Ik ben zo moe ( pollenallergie). Vanmorgen werd ik veel te vroeg wakker door het gepiep van mijn mobiel; de batterij was leeg. Dat gekibbel over Kolonisten ... Ik ben niet fit genoeg om scheidsrechter te spelen. Geprikkeld loop ik van de één naar de ander en ik ben blij dat mijn dochter eindelijk even buiten gaat spelen. Maar mijn zoon is humeurig en hangt op de bank.
 
Ik lees voor
'Ik verveel me, mama.' zegt hij.
Ik kijk hem vluchtig aan.'Vervelen is goed voor je!' brom ik. Maar ... als ik de teleurstelling in zijn ogen zie, pak ik een boek om voor te lezen. Het gaat over Wambo, een Papoeajongen, die van alles meemaakt. Ik geniet langzamerhand van het verhaal en lees drie lange hoofdstukken voor. Daarna maken we samen een lijstje met dingen, die hij kan doen als hij zich nog een keer verveelt.
 
1. Playmobil
2. Postbus maken van een doos
3. Met de nieuwe soldaatjes spelen
4. Duckies lezen
5. Spelen in geheime hut.
 
 
De brievenbus
Al gauw verveelt hij zich opnieuw en zoekt een doos waarin hij een gleuf knipt: een brievenbus (nummers 2 van lijstje) Ik help hem om het ding te bekleden met  Sinterklaaspapier :-) Ik ben nog steeds moe maar mijn humeur verbetert zienderogen. Ik denk aan wat ik vandaag aan iemand mailde: Hij geeft de moeden kracht.
 
Aankloppen bij God
Een mama is ook maar een mens. Ik ben moe. Door een verkeerd ritme. Door een wiebelige psyche. Door piekermomenten en kinderruzie. Door hooikoorts. Maar ik geloof in een God die helpen wil. Niet bij de pakken neerzitten, zeg ik tegen mezelf. Wie hoopt op de HEER krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar. 
 
 
Niet fladderen
 als een kip zonder kop.
Maar mijn vleugels uitslaan als een adelaar ...
Dat zou ik best willen.
Jij ook?
 

28 opmerkingen:

  1. I get very frustrated at times, too. It is just SO LOUD in here most of the time. Blessings!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel herkenbaar, Jedidja.
    En ja, ik zou dat ook weleens willen.
    Een paar krachtige slagen en vervolgens je mee laten nemen door de wind. Omhoog en omlaag. Met niets anders dan het suizen van de lucht om je heen en verder volkomen stilte.
    Hoger en hoger, alsof je steeds dichter bij Hem komt en kracht ontvangt en beneden aangekomen met vernieuwde kracht weer verder gaan.

    Hoop op Mij en vind steeds weer nieuwe kracht;
    laat de wind van Mijn Geest je leiden.
    Ga onvermoeibaar als arenden voort;
    laat je hart zich in Mij verblijden.

    Lieve groet en Gods onmisbare zegen,
    Rita.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat jij schrijft: zo ervaar ik het ook! Dank je wel voor je mooie, bemoedigende reactie.

      Verwijderen
  3. I never really thought of the reference to an eagle, but as you have pointed out, there's a major difference between an eagle and a chicken. Thanks for the clarity. It seems everyone is restless this time of the year, myself included. When my children said "Mom, I'm bored", I always replied with a list of chores that needed to be done. It's amazing how quickly they could snap out of that boredom! Ha!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo, bedankt voor je bezoek aan mijn blog en je lieve commentaar.
    Ruzie in de familie, ja... dat komt wel eens voor, vooral met opgroeiende kinderen. Onze oudste is nu de deur uit en af en toe heeft jongste nog wel eens puber neigingen en moeten we ingrijpen, maar nu zus en broer niet meer samen in een huis wonen is de verhouding tussen de twee toch iets beter geworden ; )Nu krijg je echter jongeren met liefdes verdriet, als een verkering na anderhalf jaar uit is. Hartverscheurend.
    We gaan hem morgen vlug opzoeken met iets lekkers voor bij de koffie, hem even een hart onder de riem steken.
    Heel veel sterkte met de allergie, heel lastig !!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O, dat is pittig hoor: Kinderen met liefdesverdriet. Sterkte!

      Verwijderen
  5. O ja, heerlijk wijd uitslaan met een krachtige slag en dan vliegen naar de rust, even geen getetter, ik herken het zo!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen gekwetter! Soms heerlijk maar dan verlang ik er ook wel weer naar ( na een poosje ).

      Verwijderen
  6. ooo zoo herkenbaar,ik wil heel graag een weekendje helemaal alleen weg,even helemaal alleen zijn,ik heb altijd maar dan ook altijd iemand om mij heen,ik wil heel graag rust,ik wil heel graag eens een paar dagen helemaal niks,lijkt mij heerlijk.

    fijn weekend liefs yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Er zijn veel momenten geweest in mijn/ons leven, dat ik weg had willen vliegen. En momenten dat ik dankbaar ben dat ik dat niet heb kunnen doen. Zo herkenbaar waar je over schrijft.
    Liefs
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi dat door alle frustratie heen God een sprekend God is en je ondersteunt. Mooie tekst: Hij geeft de moede kracht.....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hi Jedidja,
    always remember that an eagle flies above the clouds where the sun always shines. We can do all things in Christ Jesus who strengthens us.
    God bless you with a lovely weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. You did a great job being the mother they needed at that moment despite the allergies.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik denk dat we ons allemaal wel eens een bang en moe kippetje voelen. Maar de realiteit is dat we adelaars zijn, door je op God te richten tijdens die 'kippenmomenten' laat je juist zien dat je een adelaar bent. Maar ja, het leven is vaak zwaar vermoeiend, daarom zijn herstelmomentjes hard nodig door de dag heen. Even vijf minuten verstoppen op de wc of in een ander hoekje opladen. Ik dacht eerst dat je schreef 'Hij geeft de MOEDERS kracht', en dat doet Hij ook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O, dat was een mooi titel geweest eigenlijk: Hij geeft de moeders kracht.

      Verwijderen
  12. Ook weer zo herkenbaar! Gisteren nog fladderde ik rond als een kip zonder kop, of nog beter: ik zat als een vleugel-lamme vogel in een stoel. Vandaag lukte het beter mij op God te richten en bijvoorbeeld niet boos te reageren op mijn dochter, die in paniek belde om iets wat toch echt haar eigen schuld was: 'Kan ik er wat aan doen?!?!'
    Dank je wel voor je blogje!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat goed om daaraan te denken als het je zo hoog zit! Heel herkenbaar overigens. Kinderen lijken meer aandacht nodig te hebben naarmate je tijd en aandacht voor jezelf nodig hebt... mij helpt het om mijn eigen gedachten gewoon even te parkeren en mijn volle aandacht aan het kind van dat moment te geven. En om 's avonds vroeg in bed te kruipen...

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oh, zo herkenbaar en zo ongewild: politie-agentje spelen... om moedeloos van te worden he! Wat vervelend, die hooikoorts! Jij zult dan wat dat betreft niet echt uitzien naar de lente!
    Wat een leuk idee, zo'n postbus! Ik heb met zoonlief ook wel eens zo'n lijstje gemaakt, maar nooit echt opgeschreven enzo. En dan versloft het he.
    Psalm 84 geeft moed en wijst je de weg naar waar je naartoe mag in alle momenten: zelfs de zwaluw vindt daar z'n woning!
    Veel sterkte, en een virtuele knuffel voor jou!
    Je blog ziet er heerlijk fris uit! Heel mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Of het waar is weet ik niet, maar ik hoorde ooit dat een moeder adelaar boven haar jongen vliegt als om ze te beschermen, in de gaten te houden. Ik ben dan liever het jong, dat beschermd wordt door God...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik heb daar een keer over gelezen. Volgens mij staat er ook iets over in de Bijbel!

      Verwijderen
  16. ja, wat Irene schreef wilde ik ook schrijven. Er is ook een tekst in de bijbel die spreekt van een Adelaar die zijn jongen opvangt als ze leren vliegen maar vallen...dat mag ook rust geven. Je doet het opvoeden niet alleen, Hij is erbij.
    Volgens mij ben jij een heel liefdevolle moeder, ik kan het tussen de regels door lezen. Geef niet op!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel. Hoe gaat het met jezelf nu?

      Verwijderen
  17. Wat dat betreft is ouderschap echt zelfverloochening, vind je niet?

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Mooi dat je zo'n lijstje maakte voor je zoon, ik denk dat hem dat echt hielp.
    En leuk dat je daarna een beetje opvrolijkte door hem lekker bezig te zien met zijn brievenbus!
    Maar oow, dat kibbelen hè, daar word je soms zo doodmoe van!

    Mooi, die gedachte van die adelaar. Door Gods kracht er bovenuit stijgen. Dat zou ik veel vaker willen.
    Stukken beter dan bezig zijn als een kip zonder kop:).

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Mooi om te lezen dat je toch bent gaan voorlezen. Nog mooier om te lezen dat je er uiteindelijk zelf ook van bent gaan genieten. Soms als we in een bepaalde 'vibe' zitten, is het zo moeilijk om eruit te komen en zo zie je maar weer dat een klein iets, je al helemaal kan oppeppen.

    Je bent een prachtmens en een hele lieve mams! Be blessed.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. We can do all things through Christ who gives us strength (Philippians 4:13)
    You're a great mom Jedidja, God bless ♥

    BeantwoordenVerwijderen

Ik ben heel blij met je comment! Dank je wel.