Over losse kralen en emoties

Ik ruimde de was op. En.... pats... gleed mijn ketting af. De kralen sprongen alle kanten op. En gelijk dacht ik: net als mijn emoties. Die springen soms alle kanten op.

 

Ik raapte ze op en keek ernaar. 

Die grote kraal  met zoveel kleurtjes staat voor blijdschap: de vrolijkheid spat ervan af. De donkere, opengewerkte kralen staan voor momenten van verdriet. Ik zie de tranen erdoorheen. De roze is romantiek, haha. En zo bedenk ik allerlei emoties bij de losse kralen van mijn ketting. 

Ik geef mijn losse kralen aan God. In gebed.  Misschien kan Hij er het snoer van Zijn eeuwige liefde doorheen rijgen. Dan valt alles op zijn plek en zien de donkere kralen er niet meer zo maar uit.

Mijn zoontje kwam uit school en zag mijn kapotte ketting liggen op de kast.  'O, wat zielig voor je mam!'  zei hij. Hij pakt ze en vervolgde: 'Allemaal diamanten, zo kan je er ook van genieten toch?'  

Ik streek hem over zijn natte haren (het regende). Iedereen zijn eigen gedachten heeft bij het zien van mijn kapotte ketting . Het was geen dure.... maar jammer vind ik het wel hoor.