Uit mijn dagboek
Er is een tijd om te gaan, en een tijd om stil te staan. Een tijd om te spreken, en een tijd om te zwijgen. Een tijd om van alles te delen op Insta, een tijd om in je dagboek te schrijven. Of te werken aan je boek. In alle rust.
Daar, in de verborgenheid met Hem, herstelt Hij de ziel. Daar leert Hij ons wachten, en vertrouwen dat Hij Zelf de weg zal banen. (Spurgeon en beetje ik).
En soms begint dat met één kleine stap terug uit de stroom...
om Zijn stem opnieuw te horen.
Tekst om te koesteren:
Want wie de HEERE verwachten, putten nieuwe kracht; zij varen op met vleugels als van arenden, zij lopen maar worden niet moe, zij wandelen maar worden niet mat. Jesaja 40:31
A time for every purpose under heaven. Blessings, Aritha!
BeantwoordenVerwijderen