Maar hoe waar is dit:
“Sometimes the most productive thing you can do is rest.”
En toch merk ik hoe moeilijk ik dat vind. Gewoon een boek lezen zonder mijn telefoon te pakken. Gewoon eten zonder iets te checken. En al die andere dingen: de drang om iets neer te zetten dat zichtbaar is... op welke manier dan ook.
Ik door te werken aan mijn boek, soms zonder te pauzeren.
En ondertussen raak ik mezelf juist een beetje kwijt.
Ik oefen het wel. Steeds opnieuw.
Even niets. Even niet produceren,
niets uitdenken, niets delen.
Pauze!
En juist dan kom ik weer terug. Niet bij wat ik doe, maar gewoon… bij wie ik ben.
En in mijn geval ook bij God
en bij mijn man. Kinderen.
Vriendinnen.
Misschien is dat wel het kostbare waar ik steeds weer bij uitkom.
Dat ik er mag zijn. Helemaal zoals ik ben met wie ik ben.
Ook als ik niets presteer, maar er gewoon ben.
Daar dacht ik vandaag over na.
En dat deze zin dus een mooie waarheid in zich heeft:
“Sometimes the most productive thing you can do is rest.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik ben heel blij met je reactie! Dank je wel.