01-02-13

Heer, en hij dan?

Gisteren zag ik op de kamer van mijn dochter de bloemen staan, die ze kreeg van haar vriend. Toen ik beter keek zag ik dat één van de rozen er droog en doods uitzag terwijl de anderen stonden te stralen.


Mijn zoon
Er ging een steek door mij heen, toen ik aan mijn eigen boeket van zes dacht. Die ene bloem ... mijn zoon. De afgelopen twee jaar ging hij van tehuis naar tehuis. Soms liep hij daar weg en hoorden we lange niets van hem. Gisteren sprak ik hem onverwacht even; hij vertelde dat zijn hartritmestoornis opnieuw de kop opstak, ondanks medicijnen. Wat staat hem te wachten? Wat staat ons te wachten?

Heer, en hij dan?
Ik las bij Beth Moore: Misschien lijkt het wel alsof één van je kinderen zeer gezegend is en veel talenten van God gekregen heeft, terwijl jij naar je andere geliefde kind kijkt met de vraag: 'Heer, en hij dan?' Tranen schoten in mijn ogen. Ik denk dat zo vaak. En het doet zo'n pijn. Het zaait verwarring van binnen. Ik las weer verder: 'Keer op keer zegt Jezus: 'Je kunt jezelf aan mij toevertrouwen. Je kunt ook hen aan Mij toevertrouwen. Ik ben voor jullie allemaal dezelfde God, maar Ik heb voor jullie allemaal een ander plan.' Toen wist ik het weer. God heeft een plan met elk kind en God werkt op een strikte 'need to know' basis. Dat betekent voor mij als moeder dat ik alleen de informatie krijg, die ik nodig heb. Moet ik persé weten hoe het mijn zoon afloopt? Eh nee, eigenlijk niet. Hem aan Jezus toevertrouwen is op dit moment genoeg voor mij :-)

Vergelijken ... 
Ik vergeleek de bloemen van mijn boeket van zes met elkaar. Voelde me verdrietig, bezorgd. Is het vergelijken van jouw moeilijkheden met de voorspoed ook jouw worsteling (geweest)?


 Zou  je willen het willen delen?
 Hoe kwam je er van af ?
Of  ... hoe ga je er op dit moment mee om?
 

32 opmerkingen:

  1. Lieve meid, vanmorgen las ik een citaat van Maarten Luther: "ik heb heel wat in mijn handen gehad wat ik nu kwijt ben, maar alles wat ik in de handen van God heb gelegd, dat heb ik nu nog steeds".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Jedidja, wat kunnen je zorgen om je kind soms groot zijn. Wij hebben geen zorgen om lichamelijk of psychisch leed, maar wel zorgen over het geloof van onze kinderen. Hoe moeilijk is het soms: allemaal dezelfde opvoeding en toch... andere keuzes. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve Jedidja, het ware leven van jouw zoon is verborgen in het Hart van God, en zo is dat voor ons allen, toch? Vertrouwen en toevertrouwen, voor elk van ons blijft het moeilijk om zooo dicht bij Hem te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je, Jedidja! Ja, dat schiet bij mij ook wel door mijn gedachten: "Heer, en zíj dan?" Maar we weten waar we ermee naar toe moeten, en het is best een worsteling om het bij God te laten - maar de enige oplossing! Jij heb daarin al heel wat jaartjes meer ervaring dan ik, bedankt voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Jedidja,
    Ja, en zij dan? Dat zijn mijn gevoelens voor onze dochter. Maar, daarentegen ze is in God's hand. Ze is net zo kostbaar als wij zijn dus zorgt Hij ook voor haar, en dat doet Hij ook voor jou zoon. Maar we zijn mensen en we maken ons zorgen, ook al leggen we elke dag die rugzak bij het altaar neer, na op te staan pakken we die weer op en veel gaat er mee terug.
    We zijn er voor haar, wanneer ze ons nodig heeft. Zij weet dit, daarom is ze thuis gekomen gisteren avond toen ze het verdrietige nieuws van onze hond hoorde. Ze wist hier krijg ik steun die ik nodig heb. En dat doet dan weer goed.

    Sterkte en Hij zorgt voor al Zijn schapen, ook de kleine

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ein Mensch sieht, was vor Augen ist, der Herr aber sieht das Herz an. (1.Samuel 16,7)
    Liebe Jedidja,
    wir müssen alle vertrauen und an Gott abgeben....
    mein Sohn hatte ein Konfirmandenspruch: Herr du weißt alle Dinge, du weißt auch das ich dich lieb habe... Das war sehr passend, denn ich weiß es nicht... Gott allein sieht das Herz :-)
    Liebe Grüße
    Christine

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Beautiful image of your bouquet of six! I'm praying for you and your son, friend.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Sjonge...Sterkte en veel zegen! Ik zal straks een gebed voor jullie opzenden!

    Wees gezegend!
    Liefs Arjanne

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Weet dat Hij ons draagt door moeiten heen. Hij wandelt naast je....Zegen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Precious post Jedidja! The Lord has plans for all of us, we have been redeemed and are God's children. He has so many plans for us that we cannot imagine. Hugs!<3

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heel herkenbaar, Jedidja, heel herkenbaar.
    Wat de laatste tijd regelmatig in mijn gedachten terugkomt, is, dat zoals God Zijn weg gaat en is gegaan met mij, zo gaat Hij ook Zijn weg met een ieder van onze kinderen.
    Ben ik soms meer dan hen, of bevoorrechter?
    Echt niet.
    Dwars door alles heen heeft Hij mij vastgehouden en geleid (en nog) zo zal Hij dat ook doen met hen.
    En dat brengt een stuk rust en vrede; Hij zal afmaken wat Hij begonnen is.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. bedankt voor je mooie blog, dat was net wat ik nu even nodig had, ja dat gevoel heb ik ook! Ik zal proberen in de praktijk te brengen wat je schreef!
    liefs sarina

    BeantwoordenVerwijderen
  13. De zorgen om je kind.. verdwijnen ze ooit vraag ik me soms af en kom pas net kijken geloof ik, bij het lezen van de 1e helft van de quote krijg ik een knoop, dankje voor de 2e helft dat geeft wel weer wat rust, ieder heeft hier een bijzonder avontuur, heel veel sterkte met jou en je zoon.
    Liefs Famke

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oh, yes. I coming to so many crossroads in my life, and I wonder what I'm supposed to do. But Jesus knows what's ahead for me, and I just need to lean on Him, because He knows what He's doing, even when I can't see the way yet. Thanks, Jedidja.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Mooi dat je dit met ons deelt. Met onze angst naar God gaan, neemt de angst misschien niet gelijk weg, maar je weet het in Zijn handen. Hij is ook een mooie roos.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat heb je een prachtig boeket van God gekregen! Ieder zijn eigen kleur en geur. Ik begrijp je zorg over die ene. Maar ook hij is in de hand van de Heere. Ook al maakt hij misschien foute keuzes en lijkt het met hem niet goed te gaan, God is er bij. Ik merk dat zelf ook met onze kinderen. Het is zwaar en soms zó oneerlijk lijkt het. Maar ik klamp me er aan vast dat God alles in de hand houdt.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Heel veel sterkte en God's kracht toegebeden.
    Lieve groet Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat kan ik zeggen...Terwijl ik je zorgen lees, bid ik. De woorden ontroeren en ja, iedereen heeft zo zijn zorgen. Gebed is de enige manier om er mee om te gaan. Je verbonden weten met Hem die ons heeft geschapen, en ons kent. Beter dan wij onszelf kennen.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Lieve Jedjidja,
    Mat 11:28-30
    Liefs en fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. The plans that God has for us are not always the same plans we have for ourselves. His ways and thoughts are higher than ours. He created us in the womb of our mothers, every intricate part. Therefore, He alone knows what is best for us. This is something the Lord is always trying to teach me, though I may not always want to listen.

    I'll keep your son in my thoughts.


    Blessings! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Mark 2:17 comes to mind as I look at your bouquet and it makes the dry rose most beautiful. For such a rose Jesus came!

    "On hearing this, Jesus said to them, "It is not the healthy who need a doctor, but the sick. I have not come to call the righteous, but sinners."

    I pray daily for my son too and will remember yours. Blessings my dear friend!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Sometimes I have to remind myself that I am not the only one that prays for my loved ones, that Jesus Himself prays for them too! Praying for you... and for your son.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Die Angst um die Kinder ist das Kreuz, dass Mütter tragen müssen. Bei manchen Kinder ist das Kreuz schwerer. Ich wünsche dir, dass du Gott an deiner Seite fühlst, dass Jesus dein Kreuz mit dir trägt. Ich hoffe, dass es dir ein Trost ist, all die Sorgen um den Sohn in Gottes Hände zu legen.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. ik zit gewoon even met je mee te huilen. Wat bijzonder dat je dat gevoel kunt verwoorden. Het raakt ook mijn moeder hart. Ook ik denk zo vaak: wat moet er van dit kind worden? het is zó moeilijk om het los te laten in het vertrouwen dat God nóg meer van dat kind houdt dan jij!
    Dank je wel voor dit kwetsbare blog. Eigenlijk heel mooi dat we elkaar in deze moeite ook bij God mogen brengen.
    Gelukkig vlekken getypte letters niet als je huilt. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Jou ogen zijn geopend ...
    je kunt met dit verhaal vooruit..
    sterkte..

    Nieske

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Heftig, het is echt zo dat iedereen z'n eigen kruis heeft te dragen.
    En wat is God dan soms moeilijk te begrijpen.
    Maar toch zijn we het veiligst bij Hem.
    Ik vind het leid "Ik leg de namen van kin'dren in uw handen" gezongen door Remco Hakkert ook zo prachtig.
    Dat is het enigste wat we kunnen doen, onze kinderen bij Hem brengen.

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ja, dat doe ik ook altijd: De kinderen brengen voor de genadetroon. Ik zeg ook regelmatig tegen een "moeilijk"kind : "JIJ ben ook geboren voor het ware geluk, omdat jij uit geloof geboren bent. God wilde dat jij geboren zou worden en Hij wil je ook gelukkig maken".
    Denk dat ze het vaak van ons moeten horen, want het geloof komt door het horen. Maar het is een strijd die wij voor onze kinderen in gebed moeten voeren, ookal zien we daar nu nog niet de vruchten van, en zien ze het zelf ook nog niet.
    Ik wens je heel veel sterkte en kracht en wijsheid van God!

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Ik blijf het eerlijk waar altijd zo bijzonder vinden hoe jij een hele ingeving over je leven en gezin krijgt, door middel van een simpel iets. Dit keer een mooi boeket, met een droge roos. Maar weet je, hoe doods of droog de roos er ook uitziet, zelfs die roos heeft zn charme. Op diens wijze is die roos heel mooi.

    Jouw zoon is een bijzonder kind. Voor jou is dat niet even makkelijk, dat is echt te begrijpen. Ook je twijfel en onzekerheden. Vond het mooi om te lezen dat God met een ieder een ander doel heeft. Wauw! Is toch ook geweldig? We zijn zo uniek en kostbaar voor Hem, dat Hij een apart, speciaal voor ons weggezet plan heeft. Wij moeten op Hem blijven vertrouwen.

    Ik wens je veel wijsheid en kracht en sterkte toe. You can do it! x

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Wat een eerlijke blog! Bij het beeld van de rozen moest ik eraan denken dat in onze ogen uitgedroogde bloemen soms waardeloos kunnen lijken, maar juist daarvan wordt heerlijk ruikende potpourri gemaakt! En soms moet iets eerst sterven om tot volle bloei te kunnen komen. Moeilijk als je op dingen zelf geen invloed hebt, maar ik hoop dat je blijft vertrouwen op God die alles in handen heeft, ook je zoon!

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Lieve Jedidja, veel sterkte in het verdriet om je zoon. Wat een intense, diepe pijn moet dat zijn.
    Ik hoop dat je opnieuw en opnieuw rust vindt aan de voeten van Jezus, waar je je zoon ongetwijfeld telkens weer 'neer legt'.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik ben heel blij met je comment! Dank je wel.