Vroeger schreef ik boeken terwijl 6 kinderen mijn dagen bepaalden. Nu heb ik alle tijd van de wereld en schrijf ik niet. Soms snap ik niets van het leven.
Vroeger was er altijd ‘een vier uur’. Dan kwam er een kind thuis. Tas op het haakje, jas uit, samen wat drinken, even kletsen. Ik wist: tot die tijd kan ik schrijven. En dat deed ik. Tien boeken lang. Of elf?
Vroeger...
The photo says in Dutch: “Reflections on the Elsterkop.”
__
Ik ben oud (dûh, grapje)
Gisteren was zoonlief jarig. Voor het eerst woont hij niet thuis tijdens zijn verjaardag. Ik maakte altijd kwarktaart. Nu vroeg ik of het uitkwam als ik bij hem langs zou komen. Dat kwam niet uit. Ik mis hem. Soms steek ik mijn neus in het vest dat hij heeft laten liggen. OK, genoeg daarover. Het went al een beetje
Vakantie voorbij
Vanmorgen ging mijn man weer aan het werk na de vakantie. ‘Voor mij is het ook mijn eerste werkdag,’ zei ik. ‘Ik ga schrijven.’
Tot nu toe geen letter. De laptop niet eens aangeraakt.
Mijmeren op de Elsterkop
In plaats daarvan zit ik op de Elsterkop onder een oude boom te mijmeren. Ik drink er koffie, eet er mijn koek op. Het heeft flink geregend en de hei ruikt nog zoeter dan anders. Boven me trekken enorme wolken voorbij en in de verte zie ik de beuk waar ik vaak langsloop. Is tie bruin? NU al? Straks ga ik even kijken wat er met hem aan de hand is.
Veel gedachten, weinig lijn
Mijn hoofd zit vol. Sinds mei is er zoveel gebeurd. Mijn schoonmoeder overleed. Ik herken wat dat met me doet. Na het overlijden van mijn moeder en mijn vader was het ook zo. Na mijn schoonvader weer. Veel gedachten, weinig lijn.
Dat bedoel ik... ik verdwaal zelf terwijl ik schrijf. Ik had het toch eigenlijk over vroeger? Dat er schooltijden, afspraken, kinderen die thuiskwamen. Er was altijd dat een gezellig moment rond vieren. Dat mis ik. Het was zo gezellig.
Ik sta op ... en loop over het smalle pad naar de bruine boom.
Door de regen van gister lijkt het wel een slootje.
Het water is warm; dat zeg ik in de video 😊
En ik denk... nou ja, het is meer mijmeren
Nu heb ik vrijheid. Geen kind dat om vier uur thuiskomt. Alle ruimte. Waarom lukt het niet? Heb ik chaos nodig ofzo? Heb ik mijn schrijven gebruikt als me-time?
Geduld, zeg ik tegen mezelf. Je hoeft helemaal niks. En dat is zo. Ik hoef niks.Vandaag: 24 augustus
Ik maakte deze blog af op 24 augustus en plaats hem terug in de tijd, op de dag dat ik al mijn wandelnotities voor de helft als blog vormgaf.
Wist je al dat ik van 'mijn oude boom' op de Elsterkop een brievenboom heb gemaakt?
In het begin had ik wat losse blaadjes in een afsluitbaar plastic zakje tussen de wortels gelegd. Die stonden al snel vol met krabbels van andere wandelaars. Dus nu ligt er een notitieblokje met een pen. Ook in plastic zakje natuurlijk
Vandaag zat ik weer onder de boom. Zooo nieuwsgierig. Zou iemand er weer iets in hebben geschreven Ja hoor. Ik las dit:
Hier te kunnen zitten in de stilte, uitzicht op de paarse heide die bijna op zijn hoogtepunt is. Wat een cadeau is dit. En iets verderop: Sommige plekken vragen niets van je, enkel er even te zijn.Raak gezegd.
Helemaal onderaan stond nog:
Voor wie hier na ons zit: kijk even om je heen. Kijk ook eens omhoog ✝
Je bent hier niet voor niets.
En gek genoeg komt die zin nu pas echt binnen.
Achter mijn bureau.
You are not here for nothing, you are here for something, and that something is what our Father intends. What a deep and meaningful reflection, Aritha. Thank you for your ruminations about the meaning of life. Blessings!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel! Opnieuw een heerlijke en eerlijke blog Aritha. Je hebt in ieder geval weer een prachtige mijmerende blog geschreven😁. Dat gemis van je zoon kan je in die stilte zo overvallen hè?
BeantwoordenVerwijderenIk herken het wel hoor! Toen onze kinderen nog thuis woonden was ik ook veel drukker. Ik ging zelfs betaald werk doen in de thuiszorg. Al was dat maar twee morgens in de week en soms wat meer om in te vallen.
Ik constateerde dat ik druk zijn nodig heb om gestructureerd te werken en dan komt er dus meer uit mijn handen. Hoe goed ik ook mijn best doe, bij ruim de tijd te hebben komt er toch veel minder uit mijn handen dan zou kunnen. Hoogstwaarschijnlijk omdat ik het gevoel heb overal de tijd voor te hebben, 🤭...
Het fijne daarvan is wel dat ik uiteindelijk dan achterstallig werk in moet halen en dan toch weer druk ben😂.
Of ik weleens mijmer? Ja joh, elke dag. Volgens mij heeft het ok met ouder worden te maken. De chaos in gedachten en tegelijkertijd de heerlijke rust van alleen zitten en denken. Schrijven is enderzijds een discipline, maar anderzijds is het is ook inspiratie en luisteren en wachten... Mooie blog! En het idee van die briefjes, geweldig!
BeantwoordenVerwijderenWhat a lovely idea, to create a letter tree.
BeantwoordenVerwijderenOh Aritha, this was so beautiful. I've been missing your posts. You probably have them, I've just been missing them. I've seen some of your Bible studies on Facebook, but I haven't been able to just sit down and let it all soak in. Thank you for this today. This sunk in. This was rich and beautiful. I can totally relate. Don't get me started on missing my kids coming in the door after school or anytime. Yes, two of my adult sons still come to visit, but it's not the same as when they lived here and this was their home and world. And now, there's one in heaven, and I don't even have a sweater to hold or smell. There are times I really really wish there was, but perhaps God knows best. I know where he is, and I know he is healthy and happy and whole, and I WILL see him again someday. But yes, I have those days of musing and dreaming and wishing...but I know that God knows best and He is here with me even in this season of life...just as He is there with YOU in your season of life. And you ARE writing...maybe this isn't the book you thought you'd write, but it's a message that is blessing us here...and perhaps that's really what it's all about. God knows. I love your idea of the letter tree. I love that others have found it and are participating. That is really special. (((HUGS))) across the sea to you today. This blessed me.
BeantwoordenVerwijderenDe brievenboom is een heel goed idee! Ik weet niet of het hier zou werken... en ook niet welke boom ik daarvoor uit zou kiezen. Maar dat geeft niet, ik zie wel steeds meer minibiebjes verschijnen hier en daar, dat is ook leuk! En ik denk dat ik het ook ga missen als ze allemaal het huis uit zijn... alles op Z'n tijd. Raad eens hoe laat het nu is? 15:56!! Ik ga een kopje soep opwarmen, M. maakte gisteren champignonnensoep. Ik zou die soep de komende maanden vermeden hebben, want ik probeerde er een te maken en die was vréselijk, echt!!!
BeantwoordenVerwijderenFijn om te blogjes weer te lezen, zo kom ik er misschien wel weer in:)