17-05-13

Interview met Martine

Martine schreef verschillende keren een gastblog voor Kostbaar. Het leek me een leuk idee om wat vragen aan haar te stellen. Zij was enthousiast. Martine, dank je wel voor je inzet. Vooral omdat je het deed in een tijd dat je minder energie had. Petje af!
 
 
1. Wil je je voorstellen aan ons?
Mijn naam is dus Martine van den Brink en ik ben 41 jaren jong. Ik werd geboren met een hartafwijking, waardoor mijn leven nogal anders is verlopen dan 'normaal'. De prognose was vlak na mijn geboorte erg slecht (ik zou een jaar of 8 worden), maar door een aantal hartoperaties heb ik het toch veel langer volgehouden! Wel heb ik een behoorlijk 'beperkt' leven, omdat mijn conditie erg slecht is. Vanwege die slechte conditie van mijn hart moet ik me dus houden aan een zoutarm dieet, vandaar mijn blog!
 
2. Wat is het allerbelangrijkste in je leven?
Daar heb ik maar één antwoord op: Mijn geloof!
 
3. Waar geloof je in?
Als kind had ik een rotsvast vertrouwen in de Here Jezus. Ik wist dat ik naar Hem toe zou gaan als ik zou sterven. Naarmate ik ouder werd kwamen er natuurlijk meer zorgen en twijfels. Ik denk dat geen enkele Christen daaraan ontkomt, want je maakt van alles mee waardoor je wereldje en je zekerheid soms behoorlijk wankelt. Toch is dat vertrouwen gelukkig altijd mijn basis gebleven. Hoe mijn lichamelijke situatie hier ook is, ik mag altijd vertrouwen op een leven hierna dat volkomen goed zal zijn. Dat maakt ook de moeilijke perioden hier op aarde draaglijk.

4. Heb je bepaalde waarden meegekregen?
Ik ben in een Christelijk gezin opgevoed en ik denk dat ik nog vrij traditionele waarden en normen heb meegekregen. Overigens is daar helemaal niets mis mee hoor! Of je nu wel of niet gelooft, op een goede manier omgaan met je medemens lijkt me voor iedereen veel gezonder.

 

5. Kun je iets vertellen over je eerste hartoperatie?
Eerlijk gezegd heb ik hieraan alleen maar positieve herinneringen, hoe raar dat ook mag klinken. Ik werd natuurlijk door iedereen gruwelijk verwend en in de watten gelegd en kreeg volop aandacht. Ik was toen zes jaar en zorgen ken je dan eigenlijk nog niet. Begrippen als 'sterven' en 'risico's' zeggen je op die leeftijd nog niets. De dominee vroeg me of ik bang was en ik antwoordde: "Nee hoor, als ik sterf ga ik naar de Here Jezus!" Ik vermoed dat hij jaloers is geweest op mijn vertrouwen :-)
 
6. Kun je iets vertellen over de manier waarop je leeft met een hartafwijking?
Dit is vallen en opstaan. Van nature heb ik een positief en vrolijk karakter en dat heeft me ontzettend geholpen. Het maken van keuzes vind ik nog altijd het meest moeilijke. Ik kan vaak maar een paar (kleine) dingen doen, en te beslissen welke is dan vaak lastig. Dagelijkse dingen als boodschappen doen, koken, een bezoekje bij een vriendin of een etentje moet ik allemaal bewust inplannen. Dit maakt spontane acties eigenlijk niet mogelijk, terwijl dat wel in mijn karakter ligt. Momenteel ben ik bezig met een soort revalidatie, vanwege extreme vermoeidheid die ik in de afgelopen winter heb opgebouwd. Ik loop drie keer een rondje om mijn flat, en verder rust ik grotendeels. Huishoudelijk werk, boodschappen doen en koken mag eigenlijk niet .... Ook met douchen en aankleden krijg ik hulp. Toch voel ik dat dit werkt en dat ik nieuwe energie krijg, maar soms is het wel zwaar om zoveel te zien gebeuren en niet deel te mogen nemen. Heel af en toe spring ik uit de band maar dat moet ik dan wel bezuren.
 
7. Met wie voel je je diep verbonden?
Allereerst natuurlijk met mijn man! Ik heb hem kort voor mijn laatste hartoperatie leren kennen en hij heeft me dus echt 'op z'n slechtst' gezien. Juist toen werd hij verliefd op me! Ik vind dat nog altijd onbegrijpelijk. Daarnaast heb ik ook veel waardevolle vriendschappen met lotgenoten. Zij begrijpen écht wat het is om op deze manier te moeten leven, en bij hen ben ik geen uitzondering. Dat geeft rust.
 
 
8. Wat betekent vriendschap in je leven?
Vriendschap is van levensbelang en echte vriendschap duurt levenslang. Hoewel natuurlijk mijn kracht allereerst in mijn geloof ligt, heb ik ook altijd heel veel steun gehad aan vrienden. Zij stonden altijd voor me klaar, in voor - en tegenspoed. Ik zou me geen leven zonder deze vrienden kunnen voorstellen.
 
9. Wat is je leukste bezigheid?
Koken!
 
10. Wat eet je het liefst?
Chinees! Hoewel het eten van de chinees natuurlijk voor mij veel te zout is, ben ik er altijd dol op geweest. Je maakt mij echt heel erg blij met een avondje wokken, zelfs al heb ik daar meerdere dagen last van omdat ik veel vocht vasthoud. Natuurlijk probeer ik deze gerechten ook wel zelf te maken met minder zout, maar zoals bij de Chinees smaakt het helaas nooit :-)
 
11. Welk woord ( of zin ) gebruik je vaak?
Leuk voor je! (een overblijfsel van een vakantie met vrienden :-)
  
12. Wat eet je absoluut niet vaak?
Koolsoorten, omdat ik die slecht verdraag.
 
13.Welke schoenen draag je het liefst?
Geen! In huis loop ik graag op sloffen of pantoffels:-D
 
14. Wie zou je graag ontmoeten?
Een meester-kok, die tijd heeft om me wat lekkere recepten te leren!
 
15. Wat ligt er op je nachtkastje?
 
 
Ik zou het leuk vinden als je iets tegen Martine zegt in een opmerking onder dit interview. Zeker weten dat ze het leest!  Applaus voor deze dappere vrouw.

 

16 opmerkingen:

  1. I do applaud you and praise God for your long life. My sister was born with a terrible heart defect, dying at age 17. The doctors did not expect her to live that long. I miss her a lot. I know she lived a limited life, but full of love. Sounds like your life is full of love, too. Wonderful!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig Martine dat je ondanks alles toch zo positief bent!

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om te lezen! En het lijkt me bijzonder lastig om je hele leven te moeten inrichten op kleine gewone activiteiten (heb het nu een aantal jaar moeten doen, maar dat is dan maar tijdelijk) Bijzonder hoe je vertrouwt en ook hoe je vertelt dat je je man hebt gevonden. Bedankt voor dit kijkje in je leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi interview, en ik ben trots op mijn dappere en geweldige zus!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank je wel voor dit bijzondere verhaal.
    Petje af voor je levens houding, Martine.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Bijzonder om te lezen hoe je je in alles afhankelijk weet van God. Fijn dat je jouw verhaal met ons wil delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dear Martine:) I read your story and you are an inspiration of a woman of faith. Nice knowing you through Jedidja's blog:)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dear Martine,
    I am so glad to 'meet' you, dear sister in the Lord! I have been blessed so many times by Jedidja, and now by you! We have a powerful and caring Lord, and Jesus always meets us right where we are. amazing how He carries us through such difficult things and yet gives us peace and joy to endure it. "For his anger lasts only a moment, but his favor lasts a lifetime; weeping may stay for the night, but rejoicing comes in the morning." Psalm 30:5
    Hugs to you and to Jedidja from the US!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Lieve Martine,

    Ik wil je DANKEN voor je verhaal!
    Door alles heen ben je een waar GETUIGENIS.
    Wat een WONDER dat je leven is gelopen zoals het liep,
    dat je hier nu nog mag zijn.
    Terwijl men je vertelde dat je misschien niet ouder dan 8 jaar zou worden.
    HIJ heeft jouw leven in ZIJN hand,
    bij HEM ben je altijd veilig!

    Langs deze weg een warme groet uit mijn hart!
    Ik bid voor je dat onze grote en machtige God je zal omgeven met Zijn eeuwige armen van liefde
    en met Zijn sterkte armen van bescherming.
    Dat HIJ je dag aan dag zal dragen ook op de dagen dat het moeilijk is.

    HIJ IS BIJ MACHTE MEER TE DOEN DAN WIJ KUNNEN BIDDEN VAN BESEFFEN.

    LIEVE GROETEN, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi interview, mooi verhaal. Wat prachtig dat je man juist in deze situatie verliefd op je is geworden!

    Haha, ik denk ook wel dat je de dominee een eye-opener hebt gegeven.

    Fantastisch om te lezen hoe je ondanks alles je hoop en vertrouwen op Hem hebt gehouden. Hij is je rots, je toeverlaat, je steun. Natuurlijk is het ook geweldig dat je omringd bent met fijne vrienden, die je accepteren zoals je bent en bij wie je ook echt jezelf mag zijn.

    Wat ik ook wel mooi vond, is dat je ergens wel beperkt leeft, maar je ook niet altijd laat beperken. Af en toe toch lekker genieten van het eten van de chinees, de gevolgen dan maar even voor lief nemend. Of toch wat meer ondernemen dan normaal. Persoonlijk zou ik zeggen: ga zo door! Ja, je hebt er naweeën van, maar je hebt ook toch wel kunnen genieten. Dat is ook een belangrijk iets, toch? God zegen in al wat je onderneemt! Liefs, Gwendolyn

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lieve allemaal,
    Bedankt voor jullie bemoedigende en liefdevolle reacties!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ben eerder ook een getuigenis/ interview tegengekomen op CIP van haar! Echt heel mooi! Gods zegen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een mooi interview!
    Ik lees al wat langer mee onder pseudo bij jou, maar ook bij Martine.
    Heel bijzonder (respect!) hoe jij, Martine, met je ziekte omgaat. Ik ben zo blij om te lezen dat het zo ook kan. Onze dochter heeft een chronische ziekte en ik probeer haar zo'n zelfde houding mee geven.

    Misschien vinden jullie het leuk om te weten, maar ons team wandelt ieder jaar voor een goed doel, en dit jaar hebben wij de hartstichting uitgekozen! Wij zijn nog op zoek naar een wandeltocht (op zondag, en niet de laatste zondag van de maand) en anders gaan wij er zelf een organiseren.

    Ik ben trouwens te spreken over de recepten!
    Top!

    BeantwoordenVerwijderen

Ik ben heel blij met je comment! Dank je wel.